talerz_witamin_miody_lakowy

Miód Wielokwiatowy

talerz_witamin_miody_akacjaMiody wielokwiatowe, to duża grupa miodów, których smak, barwa i walory zdrowotne uzależnione są od gatunków kwiatów, krzewów i drzew oblatywanych przez pszczoły, zróżnicowania rejonów stacjonowana pasiek czy terminów pozyskiwania. Nazywane są czasem „bukietem kwiatów” danego terenu. Można wymienić miody wielokwiatowe wiosenne o jasnych barwach i delikatnych smakach, miody z środka lata zawierające nektar lipy, facelii, gorczycy czy późniejsze z gryką czy słonecznikiem.
BARWA
W zależności od terminu zbioru miód wielokwiatowy może mieć różną barwę – od jasno-kremowej do ciemno-herbacianej. Natomiast miód pochodzący z nektaru kwiatów letnich jest znacznie ciemniejszy oraz odznacza się zdecydowanym smakiem i zapachem. W późniejszym etapie, po skrystalizowaniu zmienia nieco zabarwienie na jasnoszare lub jasnobrązowe.
SMAK i AROMAT
W smaku jest bardzo zróżnicowany, zależnie od składu nektaru, na ogół jednak jest łagodny, słodki. Niekiedy dominuje smak określonego nektaru, na przykład lipy, gryki czy akacji. Zapach miodu wielokwiatowego jest zwyczajowo silny, przebijający inne zapachy, przypomina zapach wosku. W stanie płynnym ma przyjemny delikatny zapach kwiatowy i łagodny smak.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Skład roślin z jakich został zebrany nektar ma wpływ na jego walory odżywcze. Miód wielokwiatowy pod względem składu chemicznego, ze względu na różne „mieszanki” nektarów kwiatowych, cechuje duża różnorodność. Podobnie jak w innych odmianach miodu, podstawą jego właściwości odżywczych i leczniczych są cukry proste – glukoza i fruktoza. Szczególnie dużą zawartością cukrów prostych odznaczają się miody z kwiatów wiosennych. Natomiast miody pochodzące z pełni lata i jesienne są bogatsze w enzymy, biopierwiastki i związki o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, jakkolwiek aktywność antybiotyczna miodu wielokwiatowego jest dość niska. Ze względu na łagodny smak, miód wielokwiatowy polecany jest szczególnie dla dzieci.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Miody wielokwiatowe najczęściej poleca się w chorobach alergicznych dróg oddechowych, jak astma oskrzelowa atopowa (alergenna) lub katar sienny, zwany inaczej pyłkowicą lub alergicznym nieżytem nosa. W przypadku alergii pyłkowych, żucie plastra z miodem wielokwiatowym pozwala chorym na uodpornienie się na poszczególne pyłki-alergeny. Stanowią one swoiste antygeny, wytwarzające u pacjenta leczonego miodem przeciwciała. Zawarte z miodzie wielokwiatowym cukry proste (glukoza i fruktoza), dzięki łatwej przyswajalności przez organizm, stanowią cenne źródło energii dla mięśnia sercowego w chorobach serca i naczyń, a także wspomagają wątrobę w jej funkcji detoksykacyjnej w przebiegu chorób wątroby, woreczka żółciowego i innych. Ten pochodzący z kwiatów letnich, ze względu na silniejsze właściwości inhibinowe, znajduje przede wszystkim zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu grypy i chorób dolnych dróg oddechowych. Stanowi on także cenny produkt odżywczy i odnawiający w stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego organizmu.

talerz_witamin_owoce_coco

Olej kokosowy

talerz_witamin_owoce_cocoWśród Azjatów i mieszkańców Pacyfiku palma kokosowa zwana jest “drzewem życia”, „drzewem dostarczającym wszystkiego, co potrzebne do życia”, „drzewem tysiąca zastosowań”, „lekarstwem na wszelkie choroby”, a sam olej kokosowy znany i stosowany jest od wieków.
Zawiera witaminę B2, B6, C i E oraz kwas foliowy, potas, wapń, magnez, fosfor, żelazo, sód i cynk.
Sok z wnętrza młodego kokosa ma niemal identyczny skład jak osocze ludzkiej krwi, łatwo miesza się z krwią i jest szybko przyswajana przez organizm człowieka. Dlatego też do dziś stosuje się go dożylnie w postaci kroplówek, jako zastępczy płyn fizjologiczny nawadniający organizm i uzupełniający niedobory elektrolitów. Musi być jednak przetaczany wprost z owocu, gdyż tylko wtedy zachowuje swą sterylność.

Co sprawia, że olej kokosowy jest tak dobry, jakie czynniki sprawiają, że pomaga na „wszystkie” dolegliwości? Różnicę stanowi molekuła tłuszczu.
Wszystkie tłuszcze i oleje składają z kwasów tłuszczowych.  Istnieją dwa systemy klasyfikacji kwasów tłuszczowych. Pierwszy dzieli je na: tłuszcze nasycone, tłuszcze jednonienasycone i tłuszcze wielonienasycone. Inny system klasyfikacji oparty jest na rozmiarze molekuł lub długości łańcucha węglowego z zawartym w każdym ogniwie kwasem tłuszczowym. W tym systemie wyróżnia się kwasy tłuszczowe krótkołańcuchowe (SCFA), kwasy tłuszczowe średniołańcuchowe (MCFA) i kwasy tłuszczowe długołańcuchowe (LCFA). Olej kokosowy w przeważającym stopniu składa się z kwasów tłuszczowych średniołańcuchowych (MCFA), nazywanych również trójglicerydami średniołańcuchowymi (MCT).
Rozmiar kwasów tłuszczowych jest niezwykle ważny dla naszej diety, zdrowia i samopoczucia, ponieważ nasze ciała reagują i metabolizują każdy kwas tłuszczowy inaczej w zależności od jego rozmiaru. Nasycone kwasy tłuszczowe w oleju kokosowym to w przeważającej większości kwasy tłuszczowe średniołańcuchowe (MCFA). Natomiast znaczna część, bo aż 98% spożywanych przez nas tłuszczów czy olejów, składa się z kwasów tłuszczowych długołańcuchowych (LCFA).
MCFA bardzo różnią się od LCFA. Nie mają negatywnego skutku na cholesterol i pomagają w ochronie przeciw chorobom serca. MCFA obniża ryzyko miażdżycy tętnic i chorób serca. To właśnie dzięki kwasom tłuszczowym średniołańcuchowym (MCFA) olej kokosowy zawdzięcza swoją wyjątkowość oraz wszechstronną pożyteczność.
Bez wątpienia najlepszym źródłem kwasów tłuszczowych średniołańcuchowych jest olej kokosowy. Podobne właściwości posiada także olej palmowy.

Dowiedziono naukowo, że kokos w różnej postaci dostarcza wszechstronnych korzyści dla zdrowia. Badania na ten temat są publikowane w czasopismach medycznych, oto niektóre z nich:

  • zabija grzyby i drożdżaki powodujące kandydozę, grzybicę, pleśniawkę, pieluszkowe zapalenie skóry niemowląt i inne podobne infekcje,
  • łagodzi objawy związane z łuszczycą, zapaleniem skóry, egzemą,
  • stosowany na zewnątrz chroni skórę przed infekcjami,
  • wspomaga naturalną, chemiczną równowagę skóry,
  • zmiękcza skórę zapobiegając jej przesuszeniu oraz łuszczeniu się,
  • pomaga kontrolować łupież,
  • zapobiega zmarszczkom, obwisłej skórze oraz plamkom na ciele,
  • sprzyja zdrowemu wyglądowi skóry i włosów,
  • dostarcza ochrony przed szkodliwymi skutkami ultrafioletowego promieniowania słonecznego,
  • usuwa lub zabija tasiemca, wszy, lamblię i inne pasożyty,
  • zwiększa energię i wytrzymałość oraz poprawia wydajność fizyczną i sportową,
  • poprawia trawienie oraz wchłanianie innych składników pokarmowych, także witamin, minerałów oraz aminokwasów,
  • polepsza wydzielanie insuliny i wykorzystanie glukozy we krwi,
  • łagodzi symptomy związane z zapaleniem trzustki,
  • rozpuszcza kamienie nerkowe,
  • zapobiega chorobom wątroby,
  • pomaga uśmierzyć symptomy i redukuje ryzyko związane z cukrzycą,
  • redukuje problemy związane ze złym wchłanianiem pokarmu i mukowiscydozą,
  • poprawia wchłanianie wapnia i magnezu oraz wspomaga rozwój mocnych kości i zębów
  • chroni przed osteoporozą,
  • zapobiega symptomom chorób pęcherzyka żółciowego oraz chorób Leśniowskiego-Crohna jelita grubego, zapalenia okrężnicy wrzodziejącej i owrzodzeń żołądka,
  • poprawia trawienie oraz pracę jelit,
  • uśmierza ból oraz podrażnienie spowodowane hemoroidami,
  • wspomaga leczenie i regenerację tkanek,
  • podtrzymuje i wspomaga funkcje systemu obronnego organizmu,
  • chroni ciało przed rakiem piersi i okrężnicy,
  • poprawia poziom cholesterolu zmniejszając ryzyko chorób serca,
  • chroni przed miażdżycą tętnic,
  • pełni funkcję ochronnego przeciwutleniacza,
  • chroni ciało przed szkodliwymi wolnymi rodnikami, odpowiedzialnymi za przedwczesne  starzenie i choroby zwyrodnieniowe,
  • w przeciwieństwie do innych olejów nie usuwa rezerw przeciwutleniaczy,
  • uśmierca wirusy powodujące grypę, opryszczkę, odrę, żółtaczkę typu C, SARS i AIDS,
  • niszczy bakterie będące przyczyną wrzodów, zapalenia gardła, zapalenia dróg moczowych, ubytków oraz chorób dziąseł, zapalenia płuc, rzeżączki,
  • poprawia wykorzystanie funkcji podstawowych kwasów tłuszczowych i chroni je przed utlenieniem,
  • łagodzi napady padaczkowe,
  • ma mniej kalorii niż wszystkie inne tłuszcze,
  • wspomaga funkcje tarczycy,
  • wspomaga utratę nadmiaru wagi polepszając metabolizm,
  • nie odkłada się w postaci tłuszczu,
  • zapobiega otyłości i problemom nadwagi,
  • w przeciwieństwie do innych olejów roślinnych, nie wytwarza szkodliwych produktów ubocznych podczas smażenia,
  • jest całkowicie nietoksyczny dla ludzi.
talerz_witamin_owoce_goji

Goji

talerz_witamin_owoce_gojiGoji – inaczej kolcowój chiński, rośnie na krzewie Lycium Barbarum na wzgórzach i w dolinach Chin, Tybetu oraz Mongolii. Krzewy, na których rosną jagody goji, osiągają wysokość 1-3 m. Mają łukowato zwisające i pokryte kolcami gałązki. Same owoce (podłużne, czerwone jagody) mają długość do 2 cm. Są tak delikatne, że aby ich nie uszkodzić przy zbiorze – strząsa się je z krzewu, a nie zrywa. Świeżych nie powinno się dotykać rękoma, ponieważ dochodzi wtedy do rekcji utleniania i jagoda przybiera czarny kolor.Wyjątkowo mocny antyutleniacz. Ze względu na substancje, które zawiera, działa przeciw starzeniu się. Jagody goji zawierają:

  • 18 aminokwasów,
  • 8 polisacharydów,
  • 6 monosacharydów,
  • 5 nienasyconych kwasów tłuszczowych, w tym: kwas omega 6, kwas linolowy i alfa-linolowy, beta-sitosterol oraz inne sterole roślinne,
  • 5 karotenoidów, w tym beta-karoten i zeaksantynę, luteinę, likopen i beta-kryptoksantynę, ksantofil,
  • pigmenty fenolowe,
  • witaminy A, B1, B2, B6, C, E,
  • Wapń (112 mg/100 g – pokrywa ok. 10% dziennego zapotrzebowania) – niezbędny składnik do budowy kości i zębów,
  • Potas (1,13 mg/100 g – pokrywa ok. 24% dziennego zapotrzebowania) – składnik elektrolitów i kofaktor enzymatyczny,
  • Żelazo (9 mg/100 g) – składnik hemoglobiny, bierze udział w transporcie tlenu,
  • Cynk (2 mg/100 g) – niezbędny do budowy białek, łańcuchów DNA,
  • Selen (50 mg/100 g) – niezbędny do funkcjonowania układu enzymatycznego i odpornościowego. Jest bardzo silnym przeciwutleniaczem, którego moc można zwiększyć dostarczając witaminę E. Występuje wtedy tzw. efekt synergiczny, czyli współdziałanie dwóch czynników, dających efekt większy niż suma efektów, gdy czynniki działają oddzielnie. Chroni przez reumatoidalnym zapaleniem stawów i zwiększa libido,
  • Ryboflawinę (1,3 mg/100 g) – niezbędna do prawidłowego działania układu nerwowego i błon śluzowych wszystkich narządów. Niedobory powodują pogorszenie wzroku, problemy z koncentracją i snem,
  • Beta-karoten (7 mg/100 g) – odpowiada za poprawę wzroku,
  • Zeaksantyna (200 mg/100 g) – związek ten wchodzi w skład siatkówki oka,
  • Polisacharydy (do 31% wagi pulpy);
  • chińska literatura zielarska podkreśla szczególnie działanie jagód Lycium jako środka skutecznego w leczeniu patogenicznych stanów serca, wątroby, śledziony, płuc i nerek,
  • zalecane są w leczeniu reumatyzmu,
  • długotrwale stosowanie zapewnia wzmocnienie stawów, kości,
  • wzmacniają system odpornościowy,
  • zawartość błonnika pokarmowego reguluje układ trawienny i usprawnia jego pracę i wyszczupla,
  • opóźniają procesy starzenia,
  • poprawiają wzrok i witalność,
  • zapewniają długowieczność,
  • jak wykazały badania, zawarty w jagodach polisacharyd (cukier długołańcuchowy) posiada silne działanie stymulujące na system odpornościowy poprzez zwiększenie poziomu immunoglobulin A (Ig A) – protein immunologicznych, których poziom obniża się wraz wiekiem. Ich spożywanie zalecane jest dzieciom z obniżoną odpornością oraz osobom żyjącym w dużym stresie,
  • spożywanie Goji hamuje syntezę cholesterolu, zapobiegając przemianom tłuszczowym wątroby;

Jagody goji można dostarczać organizmowi w różnych formach. Najpopularniejsze są suszone owoce, które swoim wyglądem przypominają rodzynki. Są wspaniałym dodatkiem do ciastek i batoników zbożowych oraz musli. Mogą być dodatkiem do napojów i koktajli oraz różnych dań np.: zup owocowych i warzywnych, ryżu, kaszy, ryb, seviche, białych serów i twarogów. Owoce i liście goji są składnikami herbat i soków.

talerz_witamin_owoce_aronia

Aronia

talerz_witamin_owoce_aroniaOwoce aronii zawdzięczają swe prozdrowotne właściwości przede wszystkim obecności w owocach bioflawonoidów i rutynie. To właśnie te dwa składniki zapewniają poprawną strukturę i pracę  naczyniom krwionośnym, co  jest niezwykle istotną informacją dla osób ze skłonnością do żylaków i miażdżycy.

Ponieważ aronia zawiera antocyjany (związki zwalczające wolne rodniki), chroni organizm przed nowotworami. Posiada też w składzie wiele ważnych witamin:. A, B1, B2, B6, C, E, PP, składników mineralnych, antyutleniaczy i mikroelementów, biopierwiastków, a także błonnik i pektyny (hamują działanie powodującego nowotwory białka Gal3). Dzięki temu usprawnia przemianę materii i poprawia gospodarkę tłuszczami. Jej owoce mają także działanie odżywcze i antytoksyczne, a obecność kwasu chlorogenowego, spowalniającego absorpcję glukozy, sprawia, że aronia polecana jest dla diabetyków.

Obecność antocyjanów (aronia, to jedno z bogatszych źródeł antocyjanów w przyrodzie, znacznie więcej niż owoce czarnego bzu lub czarnej i czerwonej porzeczki), opóźnia proces starzenia się, ponieważ unieszkodliwiają one wolne rodniki, które to z kolei uszkadzają struktury komórkowe organizmu. Antocyjany ułatwiają też przemianę materii, szczególnie gospodarkę tłuszczową organizmu, a także łagodzą dolegliwości w chorobach trzustki i wątroby. Obecne w owocach antocyjany zabezpieczają także przed wadami wzroku, będącymi wynikiem przepracowania oczu i narażenia ich na silne bodźce zewnętrzne, np.: bliskość monitora, niewłaściwe oświetlenie itp.

Owoce aronii i ich przetwory wspomagają także usuwanie z organizmu szkodliwych metali ciężkich, takie jak ołów, które gromadzą się w organizmie z powodu zanieczyszczonego środowiska. Ponadto uodparniają skórę na szkodliwe działanie słonecznych promieni UV.

Owoce aronii zawierają także garbniki, fenolokwasy, kwasy organiczne – głównie jabłkowy, flawonoidy, procyjanidyny i β- karoten, sole mineralne (molibdenu, miedzi, boru, jodu, kobaltu, wapnia), których zażywanie zalecane jest przy chorobach układu krążenia (miażdżyca, nadciśnienie), schorzeniach górnych dróg oddechowych i jako środek łagodzący przeziębienie oraz zwiększający odporność ogólną organizmu. Badania dowodzą również, że aronia wykazuje korzystne działanie na przebieg choroby popromiennej, a antyoksydanty zawarte w owocach aronii spełniają bardzo ważną rolę w profilaktyce chorób nowotworowych. Kolejna sprawa, to tzw. czynniki kancerogenne, występujące w naszym codziennym otoczeniu w sposób naturalny, a w szczególności: zanieczyszczenie środowiska, spaliny, papierosy itp. Jednym ze sposobów zapobiegania szkodliwemu działaniu tych czynników jest spożywanie produktów o właściwościach anty-mutagennych, których aktywność w postaci antocyjanin w owocach aronii jest udowodniona.

talerz_witamin_owoce_zurawina

Żurawina

talerz_witamin_owoce_zurawinaOwoc żurawiny jest wyjątkowo bogaty w witaminy i minerały (witamina C, A, potas) oraz barwniki  i bioflawonoidy, których właściwości lecznicze są zalecane dla osób narażonych na stres. Zawiera również związki, które są naturalnymi antybiotykami, a zawarte w niej antocyjany i proantocyjany wspierają odnowę komórek korzystnie wpływających na wzrok. Obecność witaminy P przyniesie z kolei ulgę kobietom w okresie menopauzy, cierpiącym na dokuczliwe uderzenia gorąca czy zaczerwienienia skórne. Owoce żurawiny mają działanie antybakteryjne i przeciwgrzybiczne, dlatego powinno się je spożywać przy różnych infekcjach jako wspomaganie leczenia oraz jako skuteczną profilaktykę.

Przeciwwskazania
Mimo swoich dobroczynnych właściwości, żurawina nie jest niestety dla każdego. Po pierwsze zawiera ona szczawiany, które jeśli występują w zbyt dużej koncentracji, wykazują tendencje do krystalizacji. Dlatego też osoby z istniejącymi już i nieleczonymi kamieniami nerkowymi powinny unikać produktów zawierających tę substancję. Poza tym szczawiany utrudniają wchłanianie jelitowe wapnia. Z tego względu spożywanie żurawiny nie jest wskazane dla osób z osteoporozą. Po drugie żurawiny powinny unikać osoby przyjmujące leki zawierające warfarynę. Jest to lek o działaniu przeciwzakrzepowym. Substancje zawarte w żurawinie utrudniają usuwanie warfaryny z organizmu, co wzmaga jej działanie i może przyczyniać się do wystąpienia krwotoków.

  • Zapobiega  zakażeniu układu moczowego
    Zanim dojdzie do infekcji, bakterie E.coli muszą najpierw „przyczepić się” do ścian układu moczowego. Substancje zawarte w żurawinie, m. in. kwas hipuronowy, który ma działanie antybakteryjne, skutecznie to uniemożliwiają. Dzięki temu bakterie E. coli są wypłukiwane wraz z moczem.
  • Ma dobroczynne działanie na układ pokarmowy
    Owoce  żurawiny mają właściwości probiotyczne – wspomagają wzrost dobroczynnej mikroflory jelitowej i jednocześnie niszczą szkodliwe bakterie. Substancje zawarte w żurawinie stanowią barierę przed osiadaniem bakterii na ścianach narządów wewnętrznych.
  • Wykazano też, że owoce żurawiny zapobiegają powstawaniu płytki nazębnej
    Regularne picie soku z żurawiny działa na zęby jak teflon, tworząc na nich powłokę uniemożliwiającą bakteriom przyleganie do ich powierzchni oraz infekowanie tkanki dziąseł. Pomaga zapobiegać nie tylko próchnicy lecz także chorobom jamy ustnej, przyzębia i dziąseł.
  • Wspomaga skuteczność leczenia zakażeniem Helicobacter pylori, zapobiega tworzeniu się kamieni nerkowych
    Owoce żurawiny zawierają kwas chinowy. Jest on szczególny ponieważ w postaci niezmienionej zostaje wydalany z naszego organizmu wraz z moczem. Jego obecność sprawia, że mocz ma lekko kwaśny odczyn, co zapobiega łączeniu się jonów wapnia i fosforu w nierozpuszczalne związki. Tym samym chroni przed powstawaniem kamieni nerkowych.
  • Obniża stężenie cholesterolu LDL i podwyższa HDL
    Antyoksydanty zawarte w owocach żurawiny zapobiegają utlenianiu cholesterolu LDL, ma ona  zatem pozytywny wpływ na poziom „dobrego” cholesterolu, co z kolei zmniejsza ryzyko zawałów serca.
  • Zapobiega nowotworom
    Działanie to wynika z dużej zawartości substancji antyoksydacyjnych w owocach żurawiny.
  • Przeciwdziała chorobom układu krążenia
    Jej działanie porównuje się do właściwości czerwonego wina, dzięki przeciwutleniającym właściwościom flawonidów, zmniejsza zapadalność na choroby wieńcowe poprzez zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi i rozszerzanie naczyń krwionośnych.
  • Wpływa na spowolnienie procesu starzenia i obumierania szarych komórek, a tym samym wydatnie obniża ryzyko zapadania na choroby Alzheimera i Parkinsona.
talerz_witamin_owoce_graviola

Graviola

talerz_witamin_owoce_graviolaZnana również jako flaszowiec miękkociernisty, guanábana. Graviola (Annona muricata), to gatunek małego drzewa pochodzącego z Ameryki Środkowej i Antyli, uprawianego głównie w Ameryce Środkowej. Dorasta do 10 m wysokości, kwitnie przez cały rok, a jadalne owoce dojrzewają w każdym miesiącu. Liście długie, do 20 cm, ciemnozielone, od góry błyszczące, od dołu matowe. Kwiaty małe, do 5 cm, pojedyncze lub zebrane po kilka w kolorze zielonożółtym, mięsiste. Owoce duże i ciężkie, przy długości do 35 cm, waga dochodzi do 6 kg. Kształt nerkowaty, pokryte zieloną skórką podzieloną na niewielkie pola, na których znajduje się pojedynczy kolec. Miąższ jest śnieżnobiały, niejednolity, zawiera ciągnące się pasma delikatnej tkanki, z licznymi czarnymi nasionami długości do 2 cm. Smak bardzo oryginalny, słodkawo-kwaśny, przypominający krem poziomkowo-ananasowy, niektóre odmiany przypominają w smaku truskawki, cytrusy, banany, kokosy.

W tradycyjnej medycynie południowoamerykańskiej znana jest jako cudowny środek leczniczy, wszystkie części tej rośliny – kora, nasiona, liście, korzenie, żywica i owoce mają uzdrowicielskie działanie. Jest naturalnym środkiem przeciwgrzybiczym, skutecznym na pasożyty, kora ma właściwości antybakteryjne i przeciwwrzodowe, owoce wzmagają wydzielanie mleka u karmiących kobiet, nasiona mają działanie antypasożytnicze, natomiast liście przeciwpadaczkowe, przeciwcukrzycowe, rozkurczowe, uspokajające. Graviola łagodzi również stany zapalne i podnosi odporność organizmu. Stosuje się również przy takich dolegliwościach jak nadciśnienie, reumatyzm, schorzenia wątroby, astma, bóle artretyczne, problemy ze stawami, choroby skórne, biegunka i gorączka. Stosuje się ją w leczeniu depresji, stresów, zaburzeń nerwowych.

Graviola posiada duże wartości odżywcze, jest bogata w cholinę, witaminę C, wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas, sód, cynk, witaminę B6, kwas pantotenowy (B5), niacynę (B3), ryboflawinę (B2), tiaminę (B1). Jest owocem silnie energetycznym, bardzo skutecznym w oczyszczaniu ciała i leczeniu raka (badania pokazują, że wyciąg z drzewa zabija komórki nowotworowe w 12 rodzajach raka, w tym: mięsaka i gruczolakoraka płuc, mięsaka trzustki, raka wątroby, raka piersi i sutka, chłoniaka, gruczolakoraka prostaty, gruczolakoraka jelit, raka okrężnicy).

Badania nad właściwościami Gravioli rozpoczęły się już w latach 40-stych ubiegłego wieku, w głównej mierze pod egidą Narodowego Instytutu Raka i Narodowego Instytutu Zdrowia w Stanach Zjednoczonych. W wyniku badań, co najmniej dwadzieścia niezależnych instytutów i laboratoriów potwierdziło, iż związki chemiczne Gravioli, nawet przy małych dawkach, skutecznie niszczą komórki nowotworowe, nie oddziałując przy tym negatywnie na zdrowe komórki.
Okazało się również, że jedna z pięciu substancji wyekstrahowanych z nasion owoców Graviola (tzw. „związek 1”) jest „wybiórczo cytotoksyczny dla komórek gruczolakoraka jelita grubego (HT-29), i jest 10 000 razy silniejszy niż adriamycin”. Adriamycin, to nazwa handlowa dla środka chemioterapeutycznego – doxorubucinu, znany pod pseudonimem „Red Devil” ze względu na mocny czerwony kolor i straszne skutki uboczne, jakie obejmują zagrożenia dla życia oraz śmiertelne uszkodzenie układu sercowo-naczyniowego. Ten brak „selektywnej cytotoksyczności” – zdolności eliminowania tylko komórek nowotworowych, nie zaś zdrowych sprawia, że Adriamycin jest tak niebezpieczny. Mimo to był medykamentem stosowanym w pierwszej kolejności w leczeniu wielu nowotworów przez prawie pół wieku.

Zdolność Gravioli do niszczenia komórek nowotworowych tkwi w acetogeninach annonaceowych, składnikach chemicznych występujących w roślinach z grupy Annonaceae (do których Graviola należy). Acetogeniny są zdolne, nawet w niewielkich dawkach, do unieszkodliwienia komórek rakowych i wstrzymania ich rozwoju. Dzieje się tak, ponieważ inhibitują one procesy enzymatyczne zachodzące w błonach tylko i wyłącznie komórek rakowych. Z tego powodu nie niszczą one przy tym zdrowych komórek ciała tak, jak ma to miejsce w przypadku chemioterapii. Co więcej, acetogeniny są skuteczne w eliminowaniu guzów odpornych na różnego rodzaju terapie i leki. W wyniku odbytej chemioterapii komórki rakowe mogą bowiem uodpornić się nie tylko na wchodzące w jej skład leki, ale też na te, które nie są z nimi spokrewnione pod względem chemicznego składu (zjawisko to nazywa się MDR). Badania wykazały również, że aż 14 acetogenin ma niszczycielskie działanie względem komórek nowotworowych, a 13 z nich jest bardziej efektywne w walce z rakiem piersi z MDR niż trzy spośród popularnych leków używanych w chemioterapii.

Graviola podawana podczas chemioterapii chroni i wzmacnia układ immunologiczny (zamiast go niszczyć, co jest skutkiem ubocznym w wielu terapiach antynowotworowych), neutralizuje nudności, hamuje utratę masy ciała i włosów.

Miody_kolory_miód_pierzga

Pierzga

Miody_kolory_miód_pierzgaNaturalna pierzga, to zakonserwowany pyłek kwiatowy, spożywany przez pszczoły w okresach braku pyłku w przyrodzie czyli jesienią, późną zimą i wczesną wiosną.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Pierzga ma wyższą wartość spożywczą niż pyłek, lepszą przyswajalność i bogatszy skład chemiczny. Jest pokarmem o dużej zawartości białka, witamin, składników mineralnych, substancji biotycznych. Zawiera witaminy: A, B1, B2, B6, B12, C, PP, E, D, K, H, składniki mineralne: P, S, Cl, K, Ca, Na, Mg, Fe, Cu, Zn, Co, Mo, Se, Cr, Ni, Si oraz enzymy: inwertazę, katalazę, pepsynę, trypsynę, lipazę, laktazę. Podobnie jak pyłek posiada dobre właściwości lecznicze i odtruwające.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Zastosowanie pierzgi jest analogiczne jak pyłku. Działa wzmacniająco i regenerująco w okresie rekonwalescencji, po przebytych zabiegach operacyjnych, w stanach pozawałowych, w spadku odporności, w stanach chronicznego zmęczenia, w niedoborach witamin i składników mineralnych. Zapobiegawczo i leczniczo stosuje się ją w anemii. Pierzga wzmacnia układ nerwowy w stanach depresyjnych, w stanach przemęczenia psychicznego, przy intensywnym wysiłku umysłowym. Reguluje funkcjonowanie układu trawiennego w chorobie wrzodowej, przy obstrukcjach i biegunkach. Działa ochronnie i odtruwająco w chorobach wątroby – wirusowe zapalenie wątroby. Szczególnie polecana jest w leczeniu stanów chorobowych jelit, anemii, chorobie nadciśnieniowej, braku łaknienia, w stanach wyczerpania, w chorobie układu nerwowego. Bardzo dobre efekty daje stosowanie pierzgi przy schorzeniach wieku starczego, łuszczycy oraz zaburzeniach wzroku.

Miody_kolory_miód_pylek_kwiatowy_2

Pyłek kwiatowy

Miody_kolory_miód_plaster_pylekPyłek kwiatowy, to męskie komórki rozrodcze produkowane przez kwiaty i obok miodu jest podstawowym pokarmem pszczół. Miód daje energię, pyłek to białko, tłuszcze, sole mineralne, witaminy, kwasy organiczne i hormony. Zebrany z kwiatów pyłek jest mieszany przez pszczoły z odrobiną miodu, nektaru lub śliny i w postaci uformowanych kulek, tzw. obnóży, przenoszą do ula w specjalnych koszyczkach na tylnych nogach. Pyłek w formie obnóży nazywamy pyłkiem pszczelim.
Znoszony do ula świeży pyłek składany jest do komórek, ubijany, pokrywany miodem, po którym to procesie następuje jego fermentacja, zbliżona do fermentacji kiszonej kapusty. W formie gotowej do spożycia przeznaczony jest na bieżące potrzeby pokarmowe. Mądre pszczoły tworzoną z niego także zapasy na okres braku pyłku w przyrodzie. Zakonserwowany pyłek to pierzga.

Właściwości odżywcze i terapeutyczne pyłku wynikają z bardzo bogatego składu chemicznego, w którym wyizolowano ponad 250 różnych związków chemicznych. Są to:

  • Węglowodany – fruktoza, glukoza, maltoza, arabinoza, ryboza, izomaltoza i wiele innych,
  • Tłuszcze – w pyłku wyodrębniono 12 kwasów tłuszczowych, między innymi: kwas palmitynowy, linolowy, linoleowy, arachidonowy,
  • Białka – w pyłku wykryto 32 aminokwasów, tj.: fenyloalanina, izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, treonina, walina, alanina, prolina, seryna, histydyna, glicyna i inne,
  • Składniki mineralne – makro i mikroelementy: potas, fosfor, wapń, magnez, sód, krzem, mangan, żelazo, miedź, cynk, jod, selen i inne,
  • Witaminy – A, B1, B2, B3, E, C, B6, PP, P, D, H, B12, kwas foliowy, inozytol, biotynę, kwas pantotenowy, kwercetynę,
  • Enzymy – amylaza, inwertaza, fosfatazy, peroksydazy i inne – łącznie 42,
  • Kwasy organiczne: jabłkowy, mlekowy, cytrynowy, winowy, szczawiowy, bursztynowy,
  • a także: rutyna, olejki eteryczne, fitocydy, antybiotyki-inhybiny, hormony, stymulatory wzrostu;

Ze względu na tak bogaty wachlarz składu chemicznego, ujawniono jego następujące pro-zdrowotne właściwości:

Odżywcze:

  • uzupełnia dzienne racje żywnościowe w aminokwasy, biopierwiastki, witaminy,
  • wzmacnia apetyt,
  • reguluje przemianę materii,
  • wzmacnia organizm,
  • regeneruje,
  • działa antyanemicznie (zwiększa liczbę czerwonych ciałek krwi),
  • zwiększa poziom żelaza w surowicy krwi;

Odtruwające (detoksykacyjne) – pyłek pszczeli:

  • eliminuje lub/i zmniejsza szkodliwe oddziaływanie czynników chemicznych na organizm człowieka
  • osłania tkankę wątrobową przed zatruciem substancjami toksycznymi,
  • ułatwia wydalanie toksyn,
  • ułatwia odnawianie tkanki wątrobowej uszkodzonej innymi przewlekłymi chorobami, przyjmowaniem dużej ilości leków,
  • uzupełnia niedobory bioelementów będące wynikiem choroby alkoholowej,
  • podnosi odporność organizmu na zakażenia, zwiększa ilość limfocytów, zwiększa ilość przeciwciał, przyspiesza leczenie zakażeń;

Antydepresyjne/uspokajające:

  • poprawia psychiczne samopoczucie człowieka,
  • zmniejsza nerwowość, rozdrażnienie,
  • wzmacnia system nerwowy osłabiony na skutek stresu lub przepracowania,
  • wspomaga leczenie depresji,
  • wspomaga leczenie nerwic wegetatywnych,
  • zwiększa ukrwienie tkanki nerwowej,
  • podwyższa sprawność psychiczną, zwiększa koncentrację układu nerwowego;

Antyalergiczne:

  • stosowanie pyłku wspólnie z miodem skutecznie leczy katar sienny, astmę lub znacznie łagodzi ich objawy;

Przeciwmiażdżycowe:

  • działa przeciwmiażdżycowo,
  • obniża poziom lipidów (trójglicerydów i cholesterolu), hamuje zlepianie płytek krwi,
  • wspomaga leczenie stanów pozawałowych,
  • wspomaga leczenie nadciśnienia oraz zaburzeń krążenia obwodowego;

Antybiotyczne:

  • działa na bakterie i grzyby,
  • jest skuteczny w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej (najskuteczniejszy w parze z propolisem),
  • w przewodzie pokarmowym, niszczy lub wstrzymuje działalność bakterii chorobotwórczych;

Regulujące trawienie:

  • jest stosowany przy rozstroju żołądka,
  • wspomaga leczenie silnych zaparć,
  • wspomaga leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zmniejsza krwawienia;

Lecznicze schorzeń prostaty;

Wspomagające leczenie cukrzycy –  skutecznie pomaga obniżyć poziom cukru we krwi;

Poprawiające ostrość widzenia – w skutek wysokiego stężenia ryboflawiny (wit. B2);

Przeciwzapalne

Kosmetyczne – odmładza i wzbogaca skórę w potrzebne mikroelementy i witaminy.

Uwaga! Alergicy i osoby uczulone na produkty pszczele nie powinny go spożywać!

talerz_witamin_miody_kasztanowy

Miód Kasztanowy

talerz_witamin_miody_kasztanowyMiód kasztanowy pochodzi z nektaru i spadzi kasztanowca zwyczajnego i kasztana jadalnego.
BARWA
Barwa intensywnie ciemnobrunatna, od żółtawo-brązowej do prawie czarnej, czasem z akcentem bursztynu.
SMAK i AROMAT
Smak miodu kasztanowego z kasztanowca i kasztana jest specyficzny – wyraziście słodko-gorzki, ostro ziołowy, lekko garbnikowy. Posiada fascynujący aromat, czuć go trochę skórą, tytoniem, prawie dymem, przypomina jesienne powietrze podczas spaceru przez las. Wysoko cenione przez tych, którzy lubią mocne, mniej słodkie miody.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Bogaty w sole mineralne i taniny, z wysokim udziałem fruktozy, która jest odporna na krystalizację. Najlepiej nadaje się jako dodatek do chleba, sera pecorino i parmezanu lub serów pleśniowych typu: gorgonzola, rokpol itd.
Jak każdy miód traci swoje zdrowotne właściwości w temp. powyżej 60 stopni C., więc najlepiej spożywać go na zimno.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Spożywanie miodu kasztanowego poprawia funkcjonowanie wątroby i woreczka żółciowego.

talerz_witamin_miody_malinowy

Miód Malinowy

talerz_witamin_miody_malinowyMiód malinowy przywodzi na myśl najcieplejsze dni lata. Jest miodem oryginalnym i stosunkowo rzadko spotykanym. Malina kwitnie około 3 tygodnie, a rozpoczyna kwitnienie z końcem maja. To właśnie wtedy pracowite pszczoły zbierają najsłodszy malinowy nektar. Istnieją także odmiany kwitnące w drugiej dekadzie sierpnia, a cykl ten trwa nawet do początków listopada lub do pierwszych przymrozków. Warto zapytać z których odmian jest miód, bo różnice smakowe i zapachowe są jak najbardziej widoczne. Wczesne maliny są większe, słodkie z lekkim odcieniem kwaskowym. Te jesienne są znacznie mniejsze, ale równie jak nie bardziej słodkie od swoich wiosennych kuzynów, a ze względu na chłodniejszą aurę, w której kwitną, nie są „podgryzane” przez robaczki, larwy i inne insekty. Istnieją także maliny dziko rosnące – leśne, których smak przypomina odmiany wczesnowiosenne, ale bez tak wyraźnego posmaku kwaskowego.
BARWA
Miód malinowy charakteryzuje się kolorem złocistym, po skrystalizowaniu jaśnieje, staje się wtedy prawie śnieżnobiały, bardzo szybko krystalizuje.
SMAK i AROMAT
Wonią przypomina zapach kwiatów malin, z lekką nutą cytrynową.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Najliczniejszą grupę związków w miodzie stanowią węglowodany. W największej ilości monosacharydy: glukoza  (~34%) i fruktoza (~39%). Istotnym czynnikiem wpływającym na smak miodu są kwasy organiczne. W największej ilości występują kwasy: glukonowy, jabłkowy i cytrynowy. Zasadniczą grupą związków decydującą o smaku i aromacie miodu są olejki eteryczne pochodzące z nektaru. Łącznie z miodu wyodrębniono ponad 50 substancji aromatycznych, wśród których znajdują się wyższe alkohole alifatyczne, aldehydy i ketony, a także estry  i związki polifenolowe. Barwa miodu uzależniona jest od obecności różnych barwników. Największe znaczenie maja karotenoidy, głównie β-karoten i ksantofil. Do najważniejszych enzymów, pochodzących głównie ze śliny pszczoły, należy zaliczyć inwertazę, która powoduje rozpad sacharozy do glukozy i fruktozy, α-amylazę  i β-amylazę, prowadzące do przemiany polisacharydów  do dekstryn, a następnie do cukrów prostych. Ponadto miód zawiera pewne ilości mikroelementów: potas, chlor, fosfor, magnez, wapń, żelazo, mangan, kobalt  i inne. W miodzie stwierdzono również występowanie substancji o charakterze hormonalnym. Ważne zadanie spełnia acetylocholina. Miód zawiera także niewielkie ilości witamin: B1, B2, B6, B12, kwas foliowy, kwas pantotenowy i biotynę. Wartość kaloryczna 100 g miodu waha się w granicach 320–330 kcal. Dominujący udział cukrów prostych – glukozy i fruktozy, decyduje o właściwościach wzmacniających miodu. Cukry te są wchłaniane w układzie pokarmowym bezpośrednio do krwi, gdzie w zależności od potrzeb przetwarzane są w energię lub odkładane w wątrobie w postaci glikogenu.
Miód malinowy jest lubiany zwłaszcza przez dzieci i jest im też z innych względów szczególnie dedykowany. Doskonale nadaje się do sporządzania napojów orzeźwiających i słodzenia. Miód malinowym jest cennym produktem odżywczym, zwłaszcza dla ludzi wyczerpanych pracą fizyczną czy umysłową. Obecnie miód wchodzi w skład diety: sportowców, alpinistów, płetwonurków. Cukry proste biorą też udział w detoksykacji, chroniąc w pewnym stopniu przed działaniem zanieczyszczonego środowiska oraz obniżając toksyczne działanie alkoholu, nikotyny  i innych używek.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Obecna w miodzie acetylocholina obniża ciśnienie i poprawia krążenie krwi, natomiast cholina działa ochronnie na wątrobę oraz zwiększa wydzielanie żółci. Jony metali zawarte w miodzie stymulują produkcję czerwonych ciałek krwi i hemoglobiny. Antybakteryjne właściwości miodu są wynikiem kompleksowego działania kilku czynników. Jednym z nich jest powstający nadtlenek wodoru. Bakteriostatyczne działanie miodu wywołane jest także jego wysokim ciśnieniem osmotycznym, jak również może być to efekt działania olejków eterycznych i flawonoidów, występujących w miodzie w niewielkich ilościach. Miód odznacza się również właściwościami przeciwzapalnymi, odnawiającymi i oczyszczającymi. U dzieci spożycie miodu wzmaga rozwój umysłowy i zwiększa odporność na choroby. Dzieci w wieku 1–4 lat powinny dostawać 7 g (1 łyżeczka) dziennie, dzieci w wieku 5–12 lat powinny spożywać 15–40 g miodu dziennie.