talerz_witamin_owoce_maliny

Malina

talerz_witamin_owoce_maliny Owoce malin zawierają 3-8% cukru, głównie fruktoza, glukoza i sacharoza, które są łatwo przyswajalne przez organizm. Zawierają: pektyny, biorące udział w procesach trawiennych i oczyszczających organizm z toksyn, antocyjany, związki śluzowe, lotne związki zapachowe, kwasy organiczne: kwas cytrynowy, jabłkowy, salicylowy i w małej ilości mrówkowy oraz bogactwo witamin: A, C, E,B1, B2, B3, B6, PP i substancji mineralnych: wapń, potas, magnez – który regeneruje substancję włóknistą nerwów, żelazo – składnik hemoglobiny, sporo fosforu i miedzi.

W malinach występują antocyjany i związki należące do grupy polifenoli, posiadające  właściwości antyoksydacyjne, które działają jak „sprzątacze” wolnych rodników i innych aktywnych form tlenu. Zapobiegają w ten sposób rozwojowi chorób nowotworowych czy chorób układu krążenia. Podobnie działa też zawarty w malinach kwas ellagowy i garbniki, które także chronią przed chorobami nowotworowymi, a dodatkowo posiadają właściwości antybakteryjne i antywirusowe.

Owoce malin są doskonałym środkiem do zwalczania gorączki, ponieważ pobudzają czynność gruczołów potowych, a pot odparowując ze skóry powoduje obniżenie temperatury. Liście malin zawierają garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, związki żywicowe, sole mineralne: żelazo, wapń, miedź. Napary z liści malin działają ściągająco, przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, mają działanie hamujące rozwój bakterii jelitowych i skutecznie zmniejszają biegunkę. Pomocne są także w łagodzeniu bólu miesiączkowego, powodują bowiem nieznaczne rozkurczenie mięśni gładkich, m.in. macicy. Liście malin podobnie jak owoce mają działanie przeciwgorączkowe.

Sprawdzają się również jako lek w przypadku niedokrwistości, gdyż zawierają duże ilości żelaza i miedzi. Są uważane za jedno z najlepszych źródeł błonnika wśród owoców (właściwości przeczyszczające), co czyni z nich rewelacyjny składnik w kuracjach odchudzających. Niestety posiadając dużą ilość puryn, maliny nie powinny być spożywane przez ludzi ze skazą moczanową oraz niewydolnością nerek.

talerz_witamin_owoce_aronia

Aronia

talerz_witamin_owoce_aroniaOwoce aronii zawdzięczają swe prozdrowotne właściwości przede wszystkim obecności w owocach bioflawonoidów i rutynie. To właśnie te dwa składniki zapewniają poprawną strukturę i pracę  naczyniom krwionośnym, co  jest niezwykle istotną informacją dla osób ze skłonnością do żylaków i miażdżycy.

Ponieważ aronia zawiera antocyjany (związki zwalczające wolne rodniki), chroni organizm przed nowotworami. Posiada też w składzie wiele ważnych witamin:. A, B1, B2, B6, C, E, PP, składników mineralnych, antyutleniaczy i mikroelementów, biopierwiastków, a także błonnik i pektyny (hamują działanie powodującego nowotwory białka Gal3). Dzięki temu usprawnia przemianę materii i poprawia gospodarkę tłuszczami. Jej owoce mają także działanie odżywcze i antytoksyczne, a obecność kwasu chlorogenowego, spowalniającego absorpcję glukozy, sprawia, że aronia polecana jest dla diabetyków.

Obecność antocyjanów (aronia, to jedno z bogatszych źródeł antocyjanów w przyrodzie, znacznie więcej niż owoce czarnego bzu lub czarnej i czerwonej porzeczki), opóźnia proces starzenia się, ponieważ unieszkodliwiają one wolne rodniki, które to z kolei uszkadzają struktury komórkowe organizmu. Antocyjany ułatwiają też przemianę materii, szczególnie gospodarkę tłuszczową organizmu, a także łagodzą dolegliwości w chorobach trzustki i wątroby. Obecne w owocach antocyjany zabezpieczają także przed wadami wzroku, będącymi wynikiem przepracowania oczu i narażenia ich na silne bodźce zewnętrzne, np.: bliskość monitora, niewłaściwe oświetlenie itp.

Owoce aronii i ich przetwory wspomagają także usuwanie z organizmu szkodliwych metali ciężkich, takie jak ołów, które gromadzą się w organizmie z powodu zanieczyszczonego środowiska. Ponadto uodparniają skórę na szkodliwe działanie słonecznych promieni UV.

Owoce aronii zawierają także garbniki, fenolokwasy, kwasy organiczne – głównie jabłkowy, flawonoidy, procyjanidyny i β- karoten, sole mineralne (molibdenu, miedzi, boru, jodu, kobaltu, wapnia), których zażywanie zalecane jest przy chorobach układu krążenia (miażdżyca, nadciśnienie), schorzeniach górnych dróg oddechowych i jako środek łagodzący przeziębienie oraz zwiększający odporność ogólną organizmu. Badania dowodzą również, że aronia wykazuje korzystne działanie na przebieg choroby popromiennej, a antyoksydanty zawarte w owocach aronii spełniają bardzo ważną rolę w profilaktyce chorób nowotworowych. Kolejna sprawa, to tzw. czynniki kancerogenne, występujące w naszym codziennym otoczeniu w sposób naturalny, a w szczególności: zanieczyszczenie środowiska, spaliny, papierosy itp. Jednym ze sposobów zapobiegania szkodliwemu działaniu tych czynników jest spożywanie produktów o właściwościach anty-mutagennych, których aktywność w postaci antocyjanin w owocach aronii jest udowodniona.

talerz_witamin_owoce_zurawina

Żurawina

talerz_witamin_owoce_zurawinaOwoc żurawiny jest wyjątkowo bogaty w witaminy i minerały (witamina C, A, potas) oraz barwniki  i bioflawonoidy, których właściwości lecznicze są zalecane dla osób narażonych na stres. Zawiera również związki, które są naturalnymi antybiotykami, a zawarte w niej antocyjany i proantocyjany wspierają odnowę komórek korzystnie wpływających na wzrok. Obecność witaminy P przyniesie z kolei ulgę kobietom w okresie menopauzy, cierpiącym na dokuczliwe uderzenia gorąca czy zaczerwienienia skórne. Owoce żurawiny mają działanie antybakteryjne i przeciwgrzybiczne, dlatego powinno się je spożywać przy różnych infekcjach jako wspomaganie leczenia oraz jako skuteczną profilaktykę.

Przeciwwskazania
Mimo swoich dobroczynnych właściwości, żurawina nie jest niestety dla każdego. Po pierwsze zawiera ona szczawiany, które jeśli występują w zbyt dużej koncentracji, wykazują tendencje do krystalizacji. Dlatego też osoby z istniejącymi już i nieleczonymi kamieniami nerkowymi powinny unikać produktów zawierających tę substancję. Poza tym szczawiany utrudniają wchłanianie jelitowe wapnia. Z tego względu spożywanie żurawiny nie jest wskazane dla osób z osteoporozą. Po drugie żurawiny powinny unikać osoby przyjmujące leki zawierające warfarynę. Jest to lek o działaniu przeciwzakrzepowym. Substancje zawarte w żurawinie utrudniają usuwanie warfaryny z organizmu, co wzmaga jej działanie i może przyczyniać się do wystąpienia krwotoków.

  • Zapobiega  zakażeniu układu moczowego
    Zanim dojdzie do infekcji, bakterie E.coli muszą najpierw „przyczepić się” do ścian układu moczowego. Substancje zawarte w żurawinie, m. in. kwas hipuronowy, który ma działanie antybakteryjne, skutecznie to uniemożliwiają. Dzięki temu bakterie E. coli są wypłukiwane wraz z moczem.
  • Ma dobroczynne działanie na układ pokarmowy
    Owoce  żurawiny mają właściwości probiotyczne – wspomagają wzrost dobroczynnej mikroflory jelitowej i jednocześnie niszczą szkodliwe bakterie. Substancje zawarte w żurawinie stanowią barierę przed osiadaniem bakterii na ścianach narządów wewnętrznych.
  • Wykazano też, że owoce żurawiny zapobiegają powstawaniu płytki nazębnej
    Regularne picie soku z żurawiny działa na zęby jak teflon, tworząc na nich powłokę uniemożliwiającą bakteriom przyleganie do ich powierzchni oraz infekowanie tkanki dziąseł. Pomaga zapobiegać nie tylko próchnicy lecz także chorobom jamy ustnej, przyzębia i dziąseł.
  • Wspomaga skuteczność leczenia zakażeniem Helicobacter pylori, zapobiega tworzeniu się kamieni nerkowych
    Owoce żurawiny zawierają kwas chinowy. Jest on szczególny ponieważ w postaci niezmienionej zostaje wydalany z naszego organizmu wraz z moczem. Jego obecność sprawia, że mocz ma lekko kwaśny odczyn, co zapobiega łączeniu się jonów wapnia i fosforu w nierozpuszczalne związki. Tym samym chroni przed powstawaniem kamieni nerkowych.
  • Obniża stężenie cholesterolu LDL i podwyższa HDL
    Antyoksydanty zawarte w owocach żurawiny zapobiegają utlenianiu cholesterolu LDL, ma ona  zatem pozytywny wpływ na poziom „dobrego” cholesterolu, co z kolei zmniejsza ryzyko zawałów serca.
  • Zapobiega nowotworom
    Działanie to wynika z dużej zawartości substancji antyoksydacyjnych w owocach żurawiny.
  • Przeciwdziała chorobom układu krążenia
    Jej działanie porównuje się do właściwości czerwonego wina, dzięki przeciwutleniającym właściwościom flawonidów, zmniejsza zapadalność na choroby wieńcowe poprzez zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi i rozszerzanie naczyń krwionośnych.
  • Wpływa na spowolnienie procesu starzenia i obumierania szarych komórek, a tym samym wydatnie obniża ryzyko zapadania na choroby Alzheimera i Parkinsona.
talerz_witamin_owoce_granat

Granat

talerz_witamin_owoce_granatOwoc granatu zawiera dużo witaminy C, niacyny, potasu, błonnika, kwasy organiczne (przede wszystkim kwas cytrynowy), kompleksy cukrowo-polifenolowe, kwas elagowy, garbniki, flawonoidy, antocyjany oraz białko. Jest bogatym źródłem łatwo przyswajalnych polifenoli, które są potężnymi antyutleniaczami, jednak ich zawartość w soku z granatu przewyższa swoją ilością inne znane nam z przyrody źródła polifenoli. Spożywanie ich opóźnia procesy starzenia się i zwiększa odporność organizmu. Polifenole docierają w stanie niezmienionym do jelita gru­bego i tam chronią błonę śluzową przed rakiem. Regulują potencjał re­doksowy w jelicie grubym, który jest pod­stawą prawidłowego funkcjonowania zarówno błony śluzowej, jak i mikroflory. Zmniejszają też zagrożenie miażdżycą, pomagając utrzymać pod kontrolą cholesterol. Jakby tego było mało, granat jest kopalnią kwasów organicznych i żelaza. Owoc granatu jest cenną bronią w profilaktyce nowotworowej. Ekstrakt z owoców granatu jest też czynnikiem hamującym namnażanie się komórek raka piersi w badaniach in vitro.

  • granat przedłuża życie, zapobiega procesom starzenia i spowalnia postęp demencji wywołanej chorobą Alzheimera,
  • to zdrowy, naturalny napój miłosny, podnoszący doznania erotyczne, a także likwidujący zaburzenia erekcji,
  • sok z granatów zwalcza skutecznie choroby serca i układu krążenia, obniża ciśnienie krwi, poprawia przepływ krwi w mięśniu sercowym u pacjentów z chorobą wieńcową i redukuje złogi oraz zwapnienia w tętnicy szyjnej; ponadto sok z owoców granatu zmniejsza ciśnienie krwi, wpływa pozytywnie w chorobach układu krążenia o podłożu miażdżycowym,
  • łagodzi stany zapalne szczególnie w artretyzmie,
  • skutecznie działa przeciwko wolnym rodnikom i  powstawaniu nowotworów,
  • dowiedziono też ochronne działanie granatu na płód – picie soku z granatu przez kobietę ciężarną chroni płód przed uszkodzeniami mózgu,
  • granat wykazuje także właściwości wstrzymujące rozwój zmian nowotworowych prostaty, płuc, jelit, skóry i piersi,
  • sok pity systematycznie działa korzystnie przy astmie, problemach z trawieniem, wspomaga leczenie anginy, szkorbut,
  • świeże owoce zalecane są przy przeziębieniach, zwłaszcza ze stanami gorączkowymi,
  • spożywanie soku z owocu zwiększa czułość organizmu na działanie insuliny,
  • ekstrakty alkoholowe z granatu zwalczają bakterie odpowiedzialne za rozwój próchnicy, a także jest zabójczy dla 16 szczepów salmonelli, powodującej zakaźne zapalenie przewodu pokarmowego.

Granat ma także zastosowanie przy wyrobie kosmetyków:

  • chroni skórę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników,
  • aktywuje procesy regeneracji skóry i przyspiesza gojenie podrażnień,
  • wygładza zmarszczki, nadaje elastyczności skórze,
  • działa delikatnie ściągająco i zmniejsza pory,
  • działa przeciwzapalnie, odkażająco i bakteriostatycznie,
  • wspomaga gojenie trądzikowych stanów zapalnych,
  • poprawia ukrwienie i koloryt skóry.
talerz_witamin_miody_nektarowo-spadziowy

Miód Nektarowo-spadziowy

talerz_witamin_miody_wrzosowyMiód nektarowo-spadziowy, powstały po części z nektaru roślin miododajnych i spadzi iglastej bądź liściastej, łączy w sobie aromat kwiatów z polskich pól i lasów z łagodnością miodu spadziowego. To dzięki temu wyjątkowemu połączeniu, uzyskuje bardzo urozmaicony skład i dość dużą wartość odżywczą. Miód nektarowo-spadziowy jest często niesłusznie lekceważony jako „niegatunkowy”. W rzeczywistości pod względem bogactwa składników niewiele ustępuje on miodom spadziowym, a często przewyższa je smakiem i aromatem.
BARWA
Charakteryzuje się brunatną barwą często z zielonkawym odcieniem (zieloną, przed skrystalizowaniem, a po nim jasnobrązową lub ciemnobrązową).
SMAK i AROMAT
Smak tej odmiany miodu zależy od roślin, z których pozyskiwany był surowiec. Najczęściej jednak ma słabo wyczuwalny, lekko korzenny zapach, słodki smak, czasem z łagodnym gorzkawym posmakiem.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Cechuje go wysoka zawartość enzymów, odpowiedzialnych za działanie przeciwzapalne miodów, dzięki czemu wykazuje działanie antybiotyczne, zwłaszcza, jeśli pochodzi z terenów górskich, położonych powyżej 1000 metrów n.p.m.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Stosowany w schorzeniach serca, układu krążenia, leczeniu dróg oddechowych, zaburzeniach trawienia i stanach zapalnych organizmu. Zmniejsza szkodliwe działanie używek: kawy, herbaty, alkoholu. Ma zdolność blokowania ołowiu. Stanowi cenny produkt odżywczy i odnawiający w stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego organizmu. Jako miód mieszany, łączy w sobie właściwości lecznicze miodów nektarowych i spadziowych.

talerz_witamin_miody_rzepakowy

Miód Rzepakowy

talerz_witamin_miody_wrzosowyTo jeden z najpopularniejszych miodów w naszym kraju. Bardzo szybko krystalizuje (niejednokrotnie jeszcze w samych plastrach, tuż po wyjęciu z ula), dlatego aby cieszyć się jego płynną postacią, należy go spożywać tuż po terminie zbioru, który przypada na przełom kwietnia i maja.
BARWA
W  stanie płynnym (patoka) jest prawie bezbarwny lub słomkowy. Krupiec (miód  skrystalizowany) przyjmuje barwę białą lub kremowo-piaskową.
SMAK i AROMAT
Smak i zapach miodu jest miodu jest łagodny, lekko mdły, czasem gorzkawy, jednak jest na tyle charakterystyczny, że wyczuwalny jest w miodach pitnych jeszcze po 2 latach.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
W składzie tego miodu występują: olejki eteryczne, garbniki, związki goryczowe, flawonoidy, witaminy z grupy B, K i C, kwas nikotynowy, cholina, kumaryna, saponiny, śladowe ilości alkaloidów oraz żelazo, będące składnikiem hemoglobiny i transporterem tlenu w organizmie. Miód rzepakowy należy do „rodziny” miodów bogatych w bor – pierwiastek niezbędny do budowy tkanki kostnej oraz prawidłowego funkcjonowania tarczycy i śledziony.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Z uwagi na wysoką zawartość glukozy – łatwo przyswajalnej przez organizm, stanowi wartościową odżywkę regeneracyjną w stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego. Miód rzepakowy zaleca się zwłaszcza w geriatrii jako napój na bazie 1 łyżki stołowej miodu, rozpuszczonej w szklance wody. Duża zawartość cukrów prostych, czyni go nieodzownym „wspomaganiem” w chorobach serca, naczyń wieńcowych i układu krążenia. Glukoza wzmacnia siłę skurczu mięśnia sercowego, rozszerza naczynia wieńcowe, przyczyniając się do lepszego zaopatrzenia serca w tlen i składniki odżywcze, obniża ciśnienie, usuwa wodę z tkanek i przyczynia się do zmniejszenia obrzęków. Podobną rolę spełnia fruktoza. Wg naukowców, cukier ten szybciej ulega przemianom metabolicznym, dostarczając w krótszym czasie energii do pracy mięśnia sercowego, a potas i magnez, przyczyniają się do zahamowania procesu miażdżycowego. Stosowany jest także w chorobach wątroby oraz przy stanach zapalnych górnych dróg oddechowych. Stosowany zewnętrznie, w przypadku oparzeń, zapobiega tworzeniu się pęcherzy i związanych z nimi infekcjami. Przyspiesza proces ziarninowania a w następstwie gojenia ran.

talerz_witamin_miody_lipowy

Miód Lipowy

talerz_witamin_miody_wrzosowyLipa, nazywana przez pszczelarzy królową pożytków miododajnych, kwitnie na przełomie czerwca i lipca, dostarczając wtedy cennego pożytku pszczołom, dzięki czemu miód jest tak czysty i posiada najprzyjemniejszy aromat. Pozyskiwany miód uważany jest za jeden z najlepszych odmianowych miodów nektarowych. Jednak uzyskanie czystego miodu w naturalnych warunkach jest dość trudne, a wszystko to za sprawą faktu, że lipa jest drzewem stosunkowo rzadko spotykanym w naszym kraju i bardzo trudno jest odnaleźć większe skupiska drzew, szczególnie rosnących w sprzyjających warunkach, czyli z dala od spalin samochodów.
Barwa i intensywność smaku jest uzależniona od rejonu, z jakiego pochodzi.
BARWA
Miód lipowy w stanie płynnym ma barwę od zielonkawo-żółtej do jasno-bursztynowej –  pozyskiwany później ma barwę brązową. Po skrystalizowaniu zmienia zabarwienie na biało-żółte do złocistożółtego. Pod względem konsystencji i barwy miód lipowy w stanie płynnym przypomina olej rycynowy. W wyniku krystalizacji przyjmuje postać drobnoziarnistą, niekiedy krupowatą.
SMAK i AROMAT
Miód lipowy charakteryzuje się zapachem przypominającym zapach kwiatu lipy oraz smakiem lekko ostrym, często gorzkawym. Właśnie ten smak lekko szczypiący w język jest znakiem rozpoznawczym tego gatunku miodu.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
W skład miodu lipowego wchodzą związki występujące w kwiatach lipy: olejek eteryczny, flawonoidy, glikozyd, garbniki, związki goryczowe, saponiny. Odznacza się wysoką aktywnością antybiotyczną. Substancje zawarte w kwiatach lipy mają działanie wykrztuśne i napotne, co jest pożądane w przypadku infekcji gardła i chorobach przeziębieniowych. Dzięki dużej zawartości olejków eterycznych niszczy drobnoustroje występujące na błonach śluzowych dróg oddechowych, zwłaszcza nosa i gardła. Zanotowano szczególnie silne działanie na bakterie gronkowca, paciorkowca, coli oraz grzyby drożdżoidalne chorobotwórcze dla człowieka. Do dziś dnia stosowany jako naturalny środek leczenia oraz łagodzenia objawów grypy i przeziębienia. Warto pamiętać, że lecznicze właściwości miodu, podobnie jak i witamina C z cytryny, mogą ulec zniszczeniu jeśli dodamy go do bardzo gorącej wody czy herbaty. Należy pamiętać aby nie dodawać go do wrzątku, ale po dłuższej chwili, kiedy temperatura płynu nieco się zmniejszy.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Miód lipowy polecany jest w chorobach serca i układu krążenia. Działa łagodnie moczopędnie, likwidując obrzęki oraz nieznacznie obniża ciśnienie tętnicze krwi. Zawarte w nim olejki eteryczne wywierają łagodne działanie rozkurczające i uspokajające, co jest szczególnie cenne u osób z chorobami serca i naczyń. Dużą skuteczność miodu lipowego zanotowano w schorzeniach układu nerwowego, między innymi w nerwicach, nadmiernym podnieceniu nerwowym, stresie i bezsenności. Miód lipowy z uwagi na dużą zawartość fruktozy jest również cennym środkiem dla chorych na cukrzycę niezależną od insuliny (cukrzyca typu II).

talerz_witamin_miody_spadziowy2

Miód Spadziowy

talerz_witamin_miody_wrzosowyMiód spadziowy powstaje z wydaliny mszyc i czerwców, albowiem owady te po pobraniu soku roślinnego przyswajają białko i inne substancje, natomiast cukry wydalają nie strawione. Ten słodki „kał owadzi” zwabia pszczoły, które dodatkowo go zagęszczają i składają w komórkach jako miód spadziowy. Miód spadziowy pszczoły zbierają w najczystszych lasach, dzięki temu można w nich poczuć zapach żywicy i igliwia.
W Polsce występują dwa gatunki miodów spadziowych; jest to tzw. spadź liściasta, pochodząca najczęściej z drzew lipy oraz spadź iglasta, zazwyczaj jodłowa i świerkowa. Należy pamiętać, iż spadź nie występuje corocznie, w niektórych regionach Polski występuje raz na kilka lat i to właśnie dlatego miód spadziowy jest jednym z droższych miodów w Polsce.
BARWA
W zabarwieniu jest najczęściej ciemny z odcieniem zielonkawym (w przypadku spadzi iglastej) lub ciemno żółtawym (w przypadku spadzi liściastej). Świeża spadź ma barwę jasną, potem ciemnieje pod wpływem światła i tlenu.
SMAK i AROMAT
Miody spadziowe z drzew liściastych posiadają łagodny i delikatny aromat oraz specyficzny smak, który nie każdemu odpowiada. Spadź z drzew iglastych jest łagodna, słodka, lekko żywiczna.

Miód spadziowy z drzew liściastych
Pod względem wartości odżywczych przewyższa miody nektarowe zawartością związków mineralnych. Wykazuje działanie moczopędne i żółciopędne oraz przeciwzapalne i dezynfekujące. Szczególnie polecany przy dolegliwościach dróg oddechowych. Stosowany w leczeniu układu moczowego, dróg żółciowych, wątroby, jelit oraz stawów. Pomaga w regulacji przemiany materii, przy leczeniu chorób przewodu pokarmowego, reguluje pracę serca, rozszerza naczynia wieńcowe, obniża ciśnienie, polepsza krążenie, miażdżycy oraz nerek. Stosuje się go również w chorobach reumatycznych i schorzeniach skóry, przyśpiesza gojenie ran, oparzeń i odmrożeń. Zmniejsza napięcie nerwowe, ogólne samopoczucie, działa uspokajająco. Obniża szkodliwe działanie używek jak: kawa, herbata, tytoń, alkohol.

Miód spadziowy z drzew iglastych
Miód spadziowy z drzew iglastych to król wśród polskich miodów. Jego smak łagodny i wonny przypomina zapach lasu jodłowego. Pozyskiwany jest przez pszczoły ze spadzi roślin iglastych takich jak: jodła świerk, sosna i modrzew. W składzie miodu spadziowego znajdują się zazwyczaj niewielkie ilości miodu nektarowego. W Polsce przeważają miody ze spadzi jodłowej i świerkowej.
BARWA
Spadź iglasta ma barwę ciemną, w tonacjach zgniło-zielonych, bagnistych, poprzez brązowe, do prawie czarnych. Charakteryzuje się dużą lepkością i większą gęstością w związku z czym miody spadziowe są cięższe od miodów nektarowych.
SMAK i AROMAT
W smaku są dość łagodne, mało słodkie, czasem mogą być gorzkawe lub kwaśne. Miody letnie często zawierają domieszkę miodu gryczanego nadającego mu specyficzny smak i zapach.
W porównaniu z miodem nektarowym odznaczają się z reguły wyższą zawartością związków azotowych, mineralnych, dekstryn, enzymów, kwasów organicznych i substancji antybiotycznych oraz wyższą aktywnością antybiotyczną, co dotyczy zwłaszcza spadzi jodłowej i świerkowej.
SKŁAD I ZASTOSOWANIE
Ze względu na wysoką zawartość biopierwiastków makro i mikrośladowych miód ten zalecany jest jako odżywka w okresie rekonwalescencji, u osób z hiperwitaminozą, anemią oraz pracujących w warunkach szkodliwych dla zdrowia.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Stosowany jest w leczeniu dróg oddechowych i stanach zapalnych organizmu, wykazuje działanie przeciwzapalne, aseptyczne, wykrztuśne, łagodzące kaszel. Polecany osobom cierpiącym na schorzenia reumatyczne, układu krążenia, choroby serca i naczyń krwionośnych oraz nerwicach. Wskazany jest przy chorobach przemiany materii, przewodu pokarmowego, chorobach serca, naczyń krwionośnych, miażdżycy, schorzeniach nerek i skóry oraz chorobach reumatycznych. Miód spadziowy używany jest również na schorzenia stawów i układu nerwowego. Posiada także działanie odtruwające i dlatego polecany jest osobom pracującym w warunkach szkodliwych, przy produkcji toksycznych substancji czy osobom po kuracjach silnymi lekami, np. lekami sterydowymi, przeciwnowotworowymi.  Bogaty w żelazo, posiada najwięcej naturalnych antybiotyków.