Miód Jeżynowy

talerz_witamin_miody_gryczanyJerzyna obficie występuje w zagajnikach, na poboczach dróg i szos, na obrzeżach upraw i na nieużytkach. Często porasta tereny ruderalne. Rośliny tego typu produkują ogromne ilości nektaru, który określa jego właściwości organoleptyczne.
BARWA
Miody te charakteryzuje ciemne zabarwienie (podobne do spadzi iglastej, choć nie tak intensywne), zmieniające się w ciemno bursztynowe w czasie krystalizacji.
SMAK i AROMAT
Posiadają wyraźny, słodki smak, z silnym posmakiem i aromatem leśnych owoców oraz wyczuwalnej kwas kwaskowatości charakterystycznej dla jeżyny i maliny leśnej.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Jeżyny są bogate w antocyjany, czerwone, niebieskie i fioletowe barwniki roślinne. Zmniejszają one kruchość naczyń krwionośnych, poprawiając ukrwienie oczu i polepszając jakość widzenia. Owoce jeżyny zawierają antocyjany i garbniki, które posiadają działanie bakteriobójcze i własności antybiotyczne. Jeżyna reguluje przemianę materii, działa wykrztuśnie oraz moczopędnie. Sok z owoców jeżyn działa przeciwgorączkowo. Herbatki z owoców i liści mają działanie wzmacniające organizm, działają uspokajająco. Jeżyny zawierają między innymi cukry, kwasy organiczne, prowitaminę A, witaminy z grupy B, B9, witaminę C, pektyny, garbniki, flawonoidy, kwas cytrynowy, barwniki antocyjanowe, związki mineralne potasu, wapnia i magnezu. Dzięki pestkom mają sporo błonnika i podobnie jak maliny, są dobrym źródłem miedzi i żelaza. Jeżyny ze wszystkich owoców zawierają najwięcej witaminy E, zwanej witaminą młodości.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Wyciąg z jeżyn zalecany jest w przeziębieniach jako środek wykrztuśny, oraz stanach gorączkowych. Owoce jeżyn są stosowane w diecie dla dzieci, mają właściwości regulujące trawienie, wzmacniające i uspokajające. Jeżyny posiadają właściwości lecznicze ściągające, przeciwbiegunkowe, przeciwbakteryjne, przeciw­zapalne, moczopędne, poprawiające przemianę materii. Owoce jeżyn poleca się w leczeniu anemii, w celu regulacji pracy przewodu pokarmowego, w okresie rekonwalescencji po ciężkich chorobach.  Owoce pozytywnie wpływają na pracę przewodu pokarmowego, ze względu na właściwości uspokajające, wskazane są też w zaburzeniach nerwowych. Odwar z liści działa napotnie, stosowany jest w przeziębieniu i anginie. Przynosi ulgę w przypadku nieżytów górnych dróg oddechowych. Ten sam odwar leczy również krwawą biegunkę.  Sok z jeżyn działa również napotnie i wykrztuśnie. Zalecany jest więc przede wszystkim w przeziębieniach oraz stanach gorączkowych. Warto sięgnąć po niego także w celu zwalczenia biegunki lub mdłości, złagodzenia bólu występującego przy zapaleniu jelita oraz w potrzebie obniżenia poziomu kwasów żołądkowych. Sok z jeżyn pomoże także w pokonaniu zgagi. Łagodnie regulują przemianę materii i ułatwiają usuwanie z moczem toksycznych metabolitów. Można ją stosować w zaburzeniach przemiany materii, złym trawieniu, w schorzeniach nerek i pęcherza moczowego. Zewnętrznie stosuje się w postaci okładów na rany i owrzodzenia oraz do płukania jamy ustnej i gardła. Również do kąpieli w świądzie skóry, wyprysku i trądziku.

Miód Tymiankowy

talerz_witamin_miody_kasztanowyW starożytnej Grecji tymianek uznawano za symbol odwagi i siły. W starożytnym Egipcie olejkiem tymiankowym balsamowano zwłoki. Ten krzew znany jest na całym obszarze Morza Śródziemnego, a także w północnej Ameryce i południowej Afryce. W Polsce poznano go dzięki królowej Bonie.
Miód tymiankowy pozyskiwany jest z nektaru drobnych, liliowo-różowych kwiatków tymianku pospolitego – tymianku właściwego (Thymus vulgaris L.), zwanego również macierzanką zwyczajną lub tymiankiem właściwym. Roślina ta kwitnie od początku czerwca, do końca pierwszej dekady lipca, czasem nawet dłużej. Wydajność zbioru miodu waha się w granicach od 100 do 250 kg z 1 hektara.
Miód tymiankowy często określany jest mianem „czerwonego miodu” z powodu charakterystycznego odcienia rubinowo-bursztynowego świeżej patoki (miód płynny). Krupiec (miód po skrystalizowaniu) cechuje się barwą jaśniejszą burszynowo-pomarńczową. Krystalizuje nierównomiernie średnio i grubokrystalicznie – co z postępem tego procesu zanika.
Aromat miodu jest mocny, wyraźny, z konkretną nutą korzenną tymianku. Wysoka zawartość kwasów organicznych i najwyższa kwasowość ogólna pośród europejskich miodów nektarowych sprawia, że miód ten subiektywnie wydaje się być mniej słodki i wyraźnie kwaskowy. Miód tej odmiany należy do najbardziej aromatycznych miodów pozyskiwanych w naszej szerokości geograficznej i jest uznawany za jeden z najsmaczniejszych miodów. Stąd ceny miodu tymiankowego w krajach gdzie się go pozyskuje na większa skalę np.: Grecji, czy Francji przekraczają 30-40 euro/kg. W naszym kraju pozyskiwany jest w regionach o dużych tradycjach upraw zielarskich, tj.: Kujawy, Lubelszczyzna.
Pomijając szerokie spektrum zastosowań w medycynie ludowej i akademickiej jest miodem o niezwykłych walorach smakowych i szerokim zastosowaniu kulinarnym. Wspaniale się sprawdza w miodach pitnych i nalewkach zarówno jako dodatek „podkręcający” aromat, jak i podstawowy komponent.
Z uwagi na obecność substancji przeciwdrobnoustrojowych i przeciwzapalnych miód tymiankowy okazał się cennym środkiem pomocnym w leczeniu schorzeń wywołanych przez drobnoustroje, zwłaszcza przez bakterie Gram-dodatnie:

  • schorzenia dróg oddechowych,
  • stany zapalne gardła,
  • schorzenia błony śluzowej jamy ustnej,
  • grypa,
  • choroby z przeziębienia,
  • zapalenie oskrzeli i płuc,
  • kaszel,
  • schorzenia układu trawiennego i jelit,
  • nerwica żołądka,
  • zapaleniu błony śluzowej żołądka,
  • wrzody żołądka,
  • zaburzenia trawienia,
  • wzdęciach,
  • stany zapalne jelita cienkiego i grubego,
  • schorzeniach ginekologicznych (szczególnie w zapaleniu pochwy wywołanym przez rzęsistka pochwowego Trichomonas vaginalis),
  • stany zapalne dróg moczowych;
talerz_witamin_owoce_zurawina

Żurawina

talerz_witamin_owoce_zurawinaOwoc żurawiny jest wyjątkowo bogaty w witaminy i minerały (witamina C, A, potas) oraz barwniki  i bioflawonoidy, których właściwości lecznicze są zalecane dla osób narażonych na stres. Zawiera również związki, które są naturalnymi antybiotykami, a zawarte w niej antocyjany i proantocyjany wspierają odnowę komórek korzystnie wpływających na wzrok. Obecność witaminy P przyniesie z kolei ulgę kobietom w okresie menopauzy, cierpiącym na dokuczliwe uderzenia gorąca czy zaczerwienienia skórne. Owoce żurawiny mają działanie antybakteryjne i przeciwgrzybiczne, dlatego powinno się je spożywać przy różnych infekcjach jako wspomaganie leczenia oraz jako skuteczną profilaktykę.

Przeciwwskazania
Mimo swoich dobroczynnych właściwości, żurawina nie jest niestety dla każdego. Po pierwsze zawiera ona szczawiany, które jeśli występują w zbyt dużej koncentracji, wykazują tendencje do krystalizacji. Dlatego też osoby z istniejącymi już i nieleczonymi kamieniami nerkowymi powinny unikać produktów zawierających tę substancję. Poza tym szczawiany utrudniają wchłanianie jelitowe wapnia. Z tego względu spożywanie żurawiny nie jest wskazane dla osób z osteoporozą. Po drugie żurawiny powinny unikać osoby przyjmujące leki zawierające warfarynę. Jest to lek o działaniu przeciwzakrzepowym. Substancje zawarte w żurawinie utrudniają usuwanie warfaryny z organizmu, co wzmaga jej działanie i może przyczyniać się do wystąpienia krwotoków.

  • Zapobiega  zakażeniu układu moczowego
    Zanim dojdzie do infekcji, bakterie E.coli muszą najpierw „przyczepić się” do ścian układu moczowego. Substancje zawarte w żurawinie, m. in. kwas hipuronowy, który ma działanie antybakteryjne, skutecznie to uniemożliwiają. Dzięki temu bakterie E. coli są wypłukiwane wraz z moczem.
  • Ma dobroczynne działanie na układ pokarmowy
    Owoce  żurawiny mają właściwości probiotyczne – wspomagają wzrost dobroczynnej mikroflory jelitowej i jednocześnie niszczą szkodliwe bakterie. Substancje zawarte w żurawinie stanowią barierę przed osiadaniem bakterii na ścianach narządów wewnętrznych.
  • Wykazano też, że owoce żurawiny zapobiegają powstawaniu płytki nazębnej
    Regularne picie soku z żurawiny działa na zęby jak teflon, tworząc na nich powłokę uniemożliwiającą bakteriom przyleganie do ich powierzchni oraz infekowanie tkanki dziąseł. Pomaga zapobiegać nie tylko próchnicy lecz także chorobom jamy ustnej, przyzębia i dziąseł.
  • Wspomaga skuteczność leczenia zakażeniem Helicobacter pylori, zapobiega tworzeniu się kamieni nerkowych
    Owoce żurawiny zawierają kwas chinowy. Jest on szczególny ponieważ w postaci niezmienionej zostaje wydalany z naszego organizmu wraz z moczem. Jego obecność sprawia, że mocz ma lekko kwaśny odczyn, co zapobiega łączeniu się jonów wapnia i fosforu w nierozpuszczalne związki. Tym samym chroni przed powstawaniem kamieni nerkowych.
  • Obniża stężenie cholesterolu LDL i podwyższa HDL
    Antyoksydanty zawarte w owocach żurawiny zapobiegają utlenianiu cholesterolu LDL, ma ona  zatem pozytywny wpływ na poziom „dobrego” cholesterolu, co z kolei zmniejsza ryzyko zawałów serca.
  • Zapobiega nowotworom
    Działanie to wynika z dużej zawartości substancji antyoksydacyjnych w owocach żurawiny.
  • Przeciwdziała chorobom układu krążenia
    Jej działanie porównuje się do właściwości czerwonego wina, dzięki przeciwutleniającym właściwościom flawonidów, zmniejsza zapadalność na choroby wieńcowe poprzez zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi i rozszerzanie naczyń krwionośnych.
  • Wpływa na spowolnienie procesu starzenia i obumierania szarych komórek, a tym samym wydatnie obniża ryzyko zapadania na choroby Alzheimera i Parkinsona.
talerz_witamin_owoce_aloes

Aloes

talerz_witamin_owoce_aloesAloes zawiera wiele cennych aktywnych substancji, które korzystnie oddziałują na organizm. Preparaty z aloesu wykorzystuje się jako składniki leków biostymulujących, podnoszących odporność organizmu, zwłaszcza w przewlekłych stanach zapalnych dróg oddechowych, w obniżonej odporności spowodowanej długotrwałą chorobą. Skuteczne są także w leczeniu chorób alergicznych.

Sok z aloesu poleca się osobom cierpiącym na:

  • osłabienie, brak odporności, niedobór witamin i minerałów – dostarcza łatwo przyswajalne witaminy i minerały, wzmacnia układ odpornościowy pobudzając produkcję limfocytów i zwiększając fagocytozę, dodaje sił,
  • choroby układu trawiennego, zaparcia, biegunki, zapalenia jamy ustnej, jelit, wrzody żołądka , polepsza trawienie, oczyszcza jelita,
  • infekcje skóry, grzybice, drożdżyce, egzemy, czyraki, trudno gojące się rany, oparzenia, odmrożenia, niszczy bakterie i chorobotwórcze grzyby, pobudza przyrost komórkowy, zmniejsza ból i obrzęki, hamuje krwawienie i znacznie przyspiesza proces gojenia,
  • przyjmowany wewnętrznie, oczyszcza krew i cały organizm z zatruwających go grzybów i drożdży,
  • poprawia ukrwienie skóry, wzmacnia naczynia krwionośne i zapobiega ich pękaniu,
  • łagodzi stany zapalne i obrzęk śluzówki, hamuje biegunki, znakomicie nawilża skórę, zapobiega groźnym infekcjom i leczy już istniejące, łagodzi uczucie świądu i usuwa stany zapalne,
  • obniża poziom cukru we krwi,
  • rozszerza i oczyszcza naczynia krwionośne,

Badania wykazały,  że w miąższu liścia aloesu znajduje się całe mnóstwo bioaktywnych składników. Mają one różne właściwości zdrowotne. Wyróżniamy wśród nich:

  • Lignina – ta celulozowa substancja, posiadająca właściwość penetrowania w głąb ludzkiej skóry,
  • Saponiny – ich cechą charakterystyczną jest pienienie się po zmieszaniu z wodą, posiada  właściwości antyseptyczne,
  • Antrachinony – są to naturalne substancje o działaniu przeczyszczającym i przeciwbólowym. Mają imponujące właściwości antybakteryjne, grzybobójcze i wirusobójcze,
  • Substancje mineralne: wapń, mangan, sód, miedź, magnez, potas, cynk, chrom, żelazo, witaminy A, C i E, witamina B i cholina, witamina B12, kwas foliowy, aminokwasy, enzymy, cukry, sterole – sterole są substancjami o działaniu przeciwzapalnym. Te z nich, które zawarte są w aloesie, mają właściwości antyseptyczne i przeciwbólowe. Wykazują również działanie przeciwbólowe podobne do aspiryny;
talerz_witamin_miody_gryczany

Miód Gryczany

talerz_witamin_miody_gryczanyMiód gryczany należy do miodów najpóźniejszych, zbierany jest dopiero pod koniec lipca.
BARWA
W swojej pierwotnej postaci – płynnej patoki, ma kolor ciemno-brązowy, ciemno-herbaciany do brunatnego. Po skrystalizowaniu ma barwę jaśniejszą od patoki i konsystencję krupkowatą.
SMAK i AROMAT
Posiada bardzo silny aromat kwiatów gryki, a smak ostry, lekko piekący. Dzięki temu nadaje się on do wypieków wonnych ciast, pierników, mazurków.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Ze względu na dużą zawartość substancji o właściwościach odżywczych i leczniczych, tj.: substancje lotne, pochodne olejków eterycznych, sole mineralne, inhibiny, rutyny, enzymy – miód ten zakwalifikowany jest obok miodu spadziowego do najbardziej wartościowych. Miód spadziowo-gryczany o zawartości 50% nektaru z gryki i 50% spadzi stawiany jest na pierwszym miejscu wśród miodów przeznaczonych od celów leczniczych i odżywczych. Ziele, kwiat i nektar gryki zawierają rutynę – unikalną substancję występującą również w miodzie gryczanym, która oczyszcza i uszczelnia włoskowate naczynia krwionośne czyniąc je bardziej elastycznymi i wytrzymałymi, w wyniku czego zmniejszane jest ryzyko zmian miażdżycowych. Rutyna zabezpiecza naczynia przed pękaniem, nie dopuszczając do wybroczyn i wylewów. Rutyna ma również wpływ na przyśpieszenie gojenia się ran zewnętrznych i wewnętrznych. Powoduje także lepszą przyswajalność niektórych witamin i aminokwasów. Z uwagi na wyższą niż w innych miodach zawartość choliny zabezpiecza organizm przed jej niedoborem, powodującym uszkodzenie wątroby lub nerek. Miód gryczany, ze względu na znaczną ilość fruktozy, poleca się – podobnie jak miód akacjowy, osobom chorym na cukrzycę insulinoniezależną. Niektórzy naukowcy wskazują także na korzystny wpływ miodu gryczanego przy chorobach wzroku, słuchu, a także przy kłopotach z pamięcią, a także wskazują na przydatność miodu gryczanego w procesach odnowy tkanki kostnej po złamaniach oraz jako środka wspomagającego w terapii przeciwnowotworowej. W porównaniu z innymi miodami kwiatowymi, miód gryczany ma wyższą zawartość substancji odpornościowych (inhibiny) oraz pierwiastków, tj.:  żelazo, magnez, fosfor, potas, mangan, bór, sód, miedź, cynk, wanad, krzem, jod, nikiel, kobalt, co jest charakterystyczne dla ciemnych miodów. W próbkach polskiego miodu gryczanego stwierdza się także dużą ilość witaminy C oraz witamin Bi, 62 i PP.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Istotna cecha, to prawie 100% przyswajalność pierwiastków z miodu, która powoduje, że odgrywają one istotną rolę jeśli miód ten spożywa się często i regularnie. Ze względu na dużą ilość mikroelementów i substancji odpornościowych oraz łatwo przyswajalnej glukozy sprawia, iż miód ten ma najwyższą przydatność w leczeniu anemii u dzieci i dorosłych, a także w wzmocnieniu układu immunologicznego i ogólnej poprawy metabolizmu człowieka niezależnie od wieku. Miód ten jest wyjątkowo przydatny w leczeniu serca i naczyń krwionośnych. Znane są przypadki wyleczenia tą metodą nawet wrodzonych wad serca i naczyń krwionośnych. Podstawowym elementem warunkującym ten efekt są cukry proste, które bardzo łatwo i szybko są wchłaniane do krwiobiegu i w krótkim czasie odżywiają mięsień sercowy. Mają one tę przewagę nad sacharozą, że wchłaniane są bezpośrednio do krwi z pominięciem wątroby, podczas gdy sacharoza musi najpierw w organizmie ulec rozkładowi enzymatycznemu do glukozy i fruktozy. Każdy miód jak wiadomo przyspiesza i wzmacnia działanie leków, zmniejsza ich szkodliwe działanie uboczne, zmniejsza szkodliwość używek, np.: kawy, herbaty, alkoholu, nikotyny, odtruwa, usuwa ołów i pierwiastki promieniotwórcze z surowicy krwi, tkanki miękkiej i kości człowieka, przyspiesza trawienie, wzmacnia cały organizm, skutecznie odżywia mózg, dodaje sił witalnych, działa antynowotworowo i bakteriostatycznie, jednak miód gryczany czyni to najlepiej. Wiele osób uważa nawet, że miód gryczany posiada także właściwości odmładzające.

talerz_witamin_miody_nektarowo-spadziowy

Miód Nektarowo-spadziowy

talerz_witamin_miody_wrzosowyMiód nektarowo-spadziowy, powstały po części z nektaru roślin miododajnych i spadzi iglastej bądź liściastej, łączy w sobie aromat kwiatów z polskich pól i lasów z łagodnością miodu spadziowego. To dzięki temu wyjątkowemu połączeniu, uzyskuje bardzo urozmaicony skład i dość dużą wartość odżywczą. Miód nektarowo-spadziowy jest często niesłusznie lekceważony jako „niegatunkowy”. W rzeczywistości pod względem bogactwa składników niewiele ustępuje on miodom spadziowym, a często przewyższa je smakiem i aromatem.
BARWA
Charakteryzuje się brunatną barwą często z zielonkawym odcieniem (zieloną, przed skrystalizowaniem, a po nim jasnobrązową lub ciemnobrązową).
SMAK i AROMAT
Smak tej odmiany miodu zależy od roślin, z których pozyskiwany był surowiec. Najczęściej jednak ma słabo wyczuwalny, lekko korzenny zapach, słodki smak, czasem z łagodnym gorzkawym posmakiem.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Cechuje go wysoka zawartość enzymów, odpowiedzialnych za działanie przeciwzapalne miodów, dzięki czemu wykazuje działanie antybiotyczne, zwłaszcza, jeśli pochodzi z terenów górskich, położonych powyżej 1000 metrów n.p.m.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Stosowany w schorzeniach serca, układu krążenia, leczeniu dróg oddechowych, zaburzeniach trawienia i stanach zapalnych organizmu. Zmniejsza szkodliwe działanie używek: kawy, herbaty, alkoholu. Ma zdolność blokowania ołowiu. Stanowi cenny produkt odżywczy i odnawiający w stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego organizmu. Jako miód mieszany, łączy w sobie właściwości lecznicze miodów nektarowych i spadziowych.

talerz_witamin_miody_akacja

Miód Akacjowy

talerz_witamin_miody_wrzosowy

Pozyskiwany jest w okresie kwitnienia z robinii akacjowej, zwaną przez pszczelarzy białą akacją lub białą lipą.
BARWA
W stanie płynnym – patoka, miód akacjowy ma barwę jasno-słomkową przez żółto-słomkową do zielonkawej. Niekiedy jest tak bardzo jasny, że wydaje się on być nawet bezbarwny, w związku z czym uważany jest za najjaśniejszy ze wszystkich miodów. Po skrystalizowaniu przyjmuje zabarwienie od białego do kremowo-żółtawego.
SMAK i AROMAT
Pod względem konsystencji i barwy przypomina syrop z cukru buraczanego. Z uwagi na wysoką zawartość cukru owocowego – fruktozy, pozostaje w stanie płynnym przez długi okres i bardzo wolno krystalizuje. Odznacza się delikatnym, subtelnym, lekko mdłym aromatem, harmonizującym z kwiatami akacji. W smaku jest słodki, delikatny i lekko kwaskowaty. Ma opinię najsłodszego wśród wszystkich miodów.
Jest to jedyny miód, który mogą spożywać chorzy z lekkimi postaciami cukrzycy (nieinsulinozależni) ponieważ zawiera fruktozę, polecaną osobom eliminującym z diety cukier buraczany, czyli sacharozę i zastępowanie go miodem. Charakteryzuje się także wyższą zawartością sacharozy niż inne miody nektarowe (7-10%).
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Miód akacjowy, podobnie jak kwiaty akacji, zawiera flawonoidy, kwas syryngowy i śluzy. Typowa dla miodu akacjowego jest bardzo niska zawartość związków mineralnych. Miód akacjowy ma walory charakterystyczne dla miodów jasnych wiosennych. Jako produkt szczególnie bogaty w cukry proste, łatwo i szybko przyswajalne przez organizm, jest przede wszystkim cenną odżywką regeneracyjną w stanach zmęczenia fizycznego i umysłowego. Ze względu na delikatny smak i aromat oraz odpowiednią konsystencję jest popularnym środkiem słodzącym do wielu potraw, napojów, a zwłaszcza do deserów. Jest szczególnie lubiany przez dzieci, dlatego poleca się go w miejsce cukru do słodzenia posiłków przeznaczonych zarówno dla dzieci starszych jak i niemowląt.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Stosowany w leczeniu zaburzeń trawienia, nadkwasoty żołądka, schorzeń nerek, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, gdzie przyspiesza odnowę błony śluzowej, zwiększając wydzielanie śluzu i polepszając ziarninowanie, a także poprawiając motorykę tych narządów oraz zaburzeń przewodu pokarmowego i układu moczowego, dzięki niewielkiej zawartości biopierwiastków i aminokwasów. Zalecany jest także w chorobach z przeziębieniami, zwłaszcza w towarzyszących im stanach zapalnych górnych dróg oddechowych. Poleca się go także przy bezsenności, a także w celu złagodzenia objawów zmęczenia, znużenia i wyczerpania organizmu. Podobnie jak inne odmiany miodu, można go stosować w chorobach skóry i zakażeniach  wywołanych przez ropotwórcze drobnoustroje tlenowe (gronkowce, paciorkowce) i beztlenowe (laseczki zgorzeli gazowej). Z uwagi na wysoką zawartość cukrów prostych (szybko dostarcza energii naszemu organizmowi), polecany jest przy zwiększonej aktywności naszego mózgu, zmęczeniu fizycznym, psychicznym i osłabieniu organizmu. Wykazuje działanie uspokajające, pomaga w walce z bezsennością, ale też wzmacnia nasz ustrój w chwilach wyczerpania chorobami. Cukry proste są w pierwszej kolejności wchłaniane do krwi i w ten sposób doskonale odżywiają nasze mięśnie czy inne komórki ciała.