talerz_witamin_owoce_coco

Olej kokosowy

talerz_witamin_owoce_cocoWśród Azjatów i mieszkańców Pacyfiku palma kokosowa zwana jest “drzewem życia”, „drzewem dostarczającym wszystkiego, co potrzebne do życia”, „drzewem tysiąca zastosowań”, „lekarstwem na wszelkie choroby”, a sam olej kokosowy znany i stosowany jest od wieków.
Zawiera witaminę B2, B6, C i E oraz kwas foliowy, potas, wapń, magnez, fosfor, żelazo, sód i cynk.
Sok z wnętrza młodego kokosa ma niemal identyczny skład jak osocze ludzkiej krwi, łatwo miesza się z krwią i jest szybko przyswajana przez organizm człowieka. Dlatego też do dziś stosuje się go dożylnie w postaci kroplówek, jako zastępczy płyn fizjologiczny nawadniający organizm i uzupełniający niedobory elektrolitów. Musi być jednak przetaczany wprost z owocu, gdyż tylko wtedy zachowuje swą sterylność.

Co sprawia, że olej kokosowy jest tak dobry, jakie czynniki sprawiają, że pomaga na „wszystkie” dolegliwości? Różnicę stanowi molekuła tłuszczu.
Wszystkie tłuszcze i oleje składają z kwasów tłuszczowych.  Istnieją dwa systemy klasyfikacji kwasów tłuszczowych. Pierwszy dzieli je na: tłuszcze nasycone, tłuszcze jednonienasycone i tłuszcze wielonienasycone. Inny system klasyfikacji oparty jest na rozmiarze molekuł lub długości łańcucha węglowego z zawartym w każdym ogniwie kwasem tłuszczowym. W tym systemie wyróżnia się kwasy tłuszczowe krótkołańcuchowe (SCFA), kwasy tłuszczowe średniołańcuchowe (MCFA) i kwasy tłuszczowe długołańcuchowe (LCFA). Olej kokosowy w przeważającym stopniu składa się z kwasów tłuszczowych średniołańcuchowych (MCFA), nazywanych również trójglicerydami średniołańcuchowymi (MCT).
Rozmiar kwasów tłuszczowych jest niezwykle ważny dla naszej diety, zdrowia i samopoczucia, ponieważ nasze ciała reagują i metabolizują każdy kwas tłuszczowy inaczej w zależności od jego rozmiaru. Nasycone kwasy tłuszczowe w oleju kokosowym to w przeważającej większości kwasy tłuszczowe średniołańcuchowe (MCFA). Natomiast znaczna część, bo aż 98% spożywanych przez nas tłuszczów czy olejów, składa się z kwasów tłuszczowych długołańcuchowych (LCFA).
MCFA bardzo różnią się od LCFA. Nie mają negatywnego skutku na cholesterol i pomagają w ochronie przeciw chorobom serca. MCFA obniża ryzyko miażdżycy tętnic i chorób serca. To właśnie dzięki kwasom tłuszczowym średniołańcuchowym (MCFA) olej kokosowy zawdzięcza swoją wyjątkowość oraz wszechstronną pożyteczność.
Bez wątpienia najlepszym źródłem kwasów tłuszczowych średniołańcuchowych jest olej kokosowy. Podobne właściwości posiada także olej palmowy.

Dowiedziono naukowo, że kokos w różnej postaci dostarcza wszechstronnych korzyści dla zdrowia. Badania na ten temat są publikowane w czasopismach medycznych, oto niektóre z nich:

  • zabija grzyby i drożdżaki powodujące kandydozę, grzybicę, pleśniawkę, pieluszkowe zapalenie skóry niemowląt i inne podobne infekcje,
  • łagodzi objawy związane z łuszczycą, zapaleniem skóry, egzemą,
  • stosowany na zewnątrz chroni skórę przed infekcjami,
  • wspomaga naturalną, chemiczną równowagę skóry,
  • zmiękcza skórę zapobiegając jej przesuszeniu oraz łuszczeniu się,
  • pomaga kontrolować łupież,
  • zapobiega zmarszczkom, obwisłej skórze oraz plamkom na ciele,
  • sprzyja zdrowemu wyglądowi skóry i włosów,
  • dostarcza ochrony przed szkodliwymi skutkami ultrafioletowego promieniowania słonecznego,
  • usuwa lub zabija tasiemca, wszy, lamblię i inne pasożyty,
  • zwiększa energię i wytrzymałość oraz poprawia wydajność fizyczną i sportową,
  • poprawia trawienie oraz wchłanianie innych składników pokarmowych, także witamin, minerałów oraz aminokwasów,
  • polepsza wydzielanie insuliny i wykorzystanie glukozy we krwi,
  • łagodzi symptomy związane z zapaleniem trzustki,
  • rozpuszcza kamienie nerkowe,
  • zapobiega chorobom wątroby,
  • pomaga uśmierzyć symptomy i redukuje ryzyko związane z cukrzycą,
  • redukuje problemy związane ze złym wchłanianiem pokarmu i mukowiscydozą,
  • poprawia wchłanianie wapnia i magnezu oraz wspomaga rozwój mocnych kości i zębów
  • chroni przed osteoporozą,
  • zapobiega symptomom chorób pęcherzyka żółciowego oraz chorób Leśniowskiego-Crohna jelita grubego, zapalenia okrężnicy wrzodziejącej i owrzodzeń żołądka,
  • poprawia trawienie oraz pracę jelit,
  • uśmierza ból oraz podrażnienie spowodowane hemoroidami,
  • wspomaga leczenie i regenerację tkanek,
  • podtrzymuje i wspomaga funkcje systemu obronnego organizmu,
  • chroni ciało przed rakiem piersi i okrężnicy,
  • poprawia poziom cholesterolu zmniejszając ryzyko chorób serca,
  • chroni przed miażdżycą tętnic,
  • pełni funkcję ochronnego przeciwutleniacza,
  • chroni ciało przed szkodliwymi wolnymi rodnikami, odpowiedzialnymi za przedwczesne  starzenie i choroby zwyrodnieniowe,
  • w przeciwieństwie do innych olejów nie usuwa rezerw przeciwutleniaczy,
  • uśmierca wirusy powodujące grypę, opryszczkę, odrę, żółtaczkę typu C, SARS i AIDS,
  • niszczy bakterie będące przyczyną wrzodów, zapalenia gardła, zapalenia dróg moczowych, ubytków oraz chorób dziąseł, zapalenia płuc, rzeżączki,
  • poprawia wykorzystanie funkcji podstawowych kwasów tłuszczowych i chroni je przed utlenieniem,
  • łagodzi napady padaczkowe,
  • ma mniej kalorii niż wszystkie inne tłuszcze,
  • wspomaga funkcje tarczycy,
  • wspomaga utratę nadmiaru wagi polepszając metabolizm,
  • nie odkłada się w postaci tłuszczu,
  • zapobiega otyłości i problemom nadwagi,
  • w przeciwieństwie do innych olejów roślinnych, nie wytwarza szkodliwych produktów ubocznych podczas smażenia,
  • jest całkowicie nietoksyczny dla ludzi.
talerz_witamin_owoce_maliny

Malina

talerz_witamin_owoce_maliny Owoce malin zawierają 3-8% cukru, głównie fruktoza, glukoza i sacharoza, które są łatwo przyswajalne przez organizm. Zawierają: pektyny, biorące udział w procesach trawiennych i oczyszczających organizm z toksyn, antocyjany, związki śluzowe, lotne związki zapachowe, kwasy organiczne: kwas cytrynowy, jabłkowy, salicylowy i w małej ilości mrówkowy oraz bogactwo witamin: A, C, E,B1, B2, B3, B6, PP i substancji mineralnych: wapń, potas, magnez – który regeneruje substancję włóknistą nerwów, żelazo – składnik hemoglobiny, sporo fosforu i miedzi.

W malinach występują antocyjany i związki należące do grupy polifenoli, posiadające  właściwości antyoksydacyjne, które działają jak „sprzątacze” wolnych rodników i innych aktywnych form tlenu. Zapobiegają w ten sposób rozwojowi chorób nowotworowych czy chorób układu krążenia. Podobnie działa też zawarty w malinach kwas ellagowy i garbniki, które także chronią przed chorobami nowotworowymi, a dodatkowo posiadają właściwości antybakteryjne i antywirusowe.

Owoce malin są doskonałym środkiem do zwalczania gorączki, ponieważ pobudzają czynność gruczołów potowych, a pot odparowując ze skóry powoduje obniżenie temperatury. Liście malin zawierają garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, związki żywicowe, sole mineralne: żelazo, wapń, miedź. Napary z liści malin działają ściągająco, przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, mają działanie hamujące rozwój bakterii jelitowych i skutecznie zmniejszają biegunkę. Pomocne są także w łagodzeniu bólu miesiączkowego, powodują bowiem nieznaczne rozkurczenie mięśni gładkich, m.in. macicy. Liście malin podobnie jak owoce mają działanie przeciwgorączkowe.

Sprawdzają się również jako lek w przypadku niedokrwistości, gdyż zawierają duże ilości żelaza i miedzi. Są uważane za jedno z najlepszych źródeł błonnika wśród owoców (właściwości przeczyszczające), co czyni z nich rewelacyjny składnik w kuracjach odchudzających. Niestety posiadając dużą ilość puryn, maliny nie powinny być spożywane przez ludzi ze skazą moczanową oraz niewydolnością nerek.

talerz_witamin_owoce_goji

Goji

talerz_witamin_owoce_gojiGoji – inaczej kolcowój chiński, rośnie na krzewie Lycium Barbarum na wzgórzach i w dolinach Chin, Tybetu oraz Mongolii. Krzewy, na których rosną jagody goji, osiągają wysokość 1-3 m. Mają łukowato zwisające i pokryte kolcami gałązki. Same owoce (podłużne, czerwone jagody) mają długość do 2 cm. Są tak delikatne, że aby ich nie uszkodzić przy zbiorze – strząsa się je z krzewu, a nie zrywa. Świeżych nie powinno się dotykać rękoma, ponieważ dochodzi wtedy do rekcji utleniania i jagoda przybiera czarny kolor.Wyjątkowo mocny antyutleniacz. Ze względu na substancje, które zawiera, działa przeciw starzeniu się. Jagody goji zawierają:

  • 18 aminokwasów,
  • 8 polisacharydów,
  • 6 monosacharydów,
  • 5 nienasyconych kwasów tłuszczowych, w tym: kwas omega 6, kwas linolowy i alfa-linolowy, beta-sitosterol oraz inne sterole roślinne,
  • 5 karotenoidów, w tym beta-karoten i zeaksantynę, luteinę, likopen i beta-kryptoksantynę, ksantofil,
  • pigmenty fenolowe,
  • witaminy A, B1, B2, B6, C, E,
  • Wapń (112 mg/100 g – pokrywa ok. 10% dziennego zapotrzebowania) – niezbędny składnik do budowy kości i zębów,
  • Potas (1,13 mg/100 g – pokrywa ok. 24% dziennego zapotrzebowania) – składnik elektrolitów i kofaktor enzymatyczny,
  • Żelazo (9 mg/100 g) – składnik hemoglobiny, bierze udział w transporcie tlenu,
  • Cynk (2 mg/100 g) – niezbędny do budowy białek, łańcuchów DNA,
  • Selen (50 mg/100 g) – niezbędny do funkcjonowania układu enzymatycznego i odpornościowego. Jest bardzo silnym przeciwutleniaczem, którego moc można zwiększyć dostarczając witaminę E. Występuje wtedy tzw. efekt synergiczny, czyli współdziałanie dwóch czynników, dających efekt większy niż suma efektów, gdy czynniki działają oddzielnie. Chroni przez reumatoidalnym zapaleniem stawów i zwiększa libido,
  • Ryboflawinę (1,3 mg/100 g) – niezbędna do prawidłowego działania układu nerwowego i błon śluzowych wszystkich narządów. Niedobory powodują pogorszenie wzroku, problemy z koncentracją i snem,
  • Beta-karoten (7 mg/100 g) – odpowiada za poprawę wzroku,
  • Zeaksantyna (200 mg/100 g) – związek ten wchodzi w skład siatkówki oka,
  • Polisacharydy (do 31% wagi pulpy);
  • chińska literatura zielarska podkreśla szczególnie działanie jagód Lycium jako środka skutecznego w leczeniu patogenicznych stanów serca, wątroby, śledziony, płuc i nerek,
  • zalecane są w leczeniu reumatyzmu,
  • długotrwale stosowanie zapewnia wzmocnienie stawów, kości,
  • wzmacniają system odpornościowy,
  • zawartość błonnika pokarmowego reguluje układ trawienny i usprawnia jego pracę i wyszczupla,
  • opóźniają procesy starzenia,
  • poprawiają wzrok i witalność,
  • zapewniają długowieczność,
  • jak wykazały badania, zawarty w jagodach polisacharyd (cukier długołańcuchowy) posiada silne działanie stymulujące na system odpornościowy poprzez zwiększenie poziomu immunoglobulin A (Ig A) – protein immunologicznych, których poziom obniża się wraz wiekiem. Ich spożywanie zalecane jest dzieciom z obniżoną odpornością oraz osobom żyjącym w dużym stresie,
  • spożywanie Goji hamuje syntezę cholesterolu, zapobiegając przemianom tłuszczowym wątroby;

Jagody goji można dostarczać organizmowi w różnych formach. Najpopularniejsze są suszone owoce, które swoim wyglądem przypominają rodzynki. Są wspaniałym dodatkiem do ciastek i batoników zbożowych oraz musli. Mogą być dodatkiem do napojów i koktajli oraz różnych dań np.: zup owocowych i warzywnych, ryżu, kaszy, ryb, seviche, białych serów i twarogów. Owoce i liście goji są składnikami herbat i soków.

talerz_witamin_owoce_graviola

Graviola

talerz_witamin_owoce_graviolaZnana również jako flaszowiec miękkociernisty, guanábana. Graviola (Annona muricata), to gatunek małego drzewa pochodzącego z Ameryki Środkowej i Antyli, uprawianego głównie w Ameryce Środkowej. Dorasta do 10 m wysokości, kwitnie przez cały rok, a jadalne owoce dojrzewają w każdym miesiącu. Liście długie, do 20 cm, ciemnozielone, od góry błyszczące, od dołu matowe. Kwiaty małe, do 5 cm, pojedyncze lub zebrane po kilka w kolorze zielonożółtym, mięsiste. Owoce duże i ciężkie, przy długości do 35 cm, waga dochodzi do 6 kg. Kształt nerkowaty, pokryte zieloną skórką podzieloną na niewielkie pola, na których znajduje się pojedynczy kolec. Miąższ jest śnieżnobiały, niejednolity, zawiera ciągnące się pasma delikatnej tkanki, z licznymi czarnymi nasionami długości do 2 cm. Smak bardzo oryginalny, słodkawo-kwaśny, przypominający krem poziomkowo-ananasowy, niektóre odmiany przypominają w smaku truskawki, cytrusy, banany, kokosy.

W tradycyjnej medycynie południowoamerykańskiej znana jest jako cudowny środek leczniczy, wszystkie części tej rośliny – kora, nasiona, liście, korzenie, żywica i owoce mają uzdrowicielskie działanie. Jest naturalnym środkiem przeciwgrzybiczym, skutecznym na pasożyty, kora ma właściwości antybakteryjne i przeciwwrzodowe, owoce wzmagają wydzielanie mleka u karmiących kobiet, nasiona mają działanie antypasożytnicze, natomiast liście przeciwpadaczkowe, przeciwcukrzycowe, rozkurczowe, uspokajające. Graviola łagodzi również stany zapalne i podnosi odporność organizmu. Stosuje się również przy takich dolegliwościach jak nadciśnienie, reumatyzm, schorzenia wątroby, astma, bóle artretyczne, problemy ze stawami, choroby skórne, biegunka i gorączka. Stosuje się ją w leczeniu depresji, stresów, zaburzeń nerwowych.

Graviola posiada duże wartości odżywcze, jest bogata w cholinę, witaminę C, wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas, sód, cynk, witaminę B6, kwas pantotenowy (B5), niacynę (B3), ryboflawinę (B2), tiaminę (B1). Jest owocem silnie energetycznym, bardzo skutecznym w oczyszczaniu ciała i leczeniu raka (badania pokazują, że wyciąg z drzewa zabija komórki nowotworowe w 12 rodzajach raka, w tym: mięsaka i gruczolakoraka płuc, mięsaka trzustki, raka wątroby, raka piersi i sutka, chłoniaka, gruczolakoraka prostaty, gruczolakoraka jelit, raka okrężnicy).

Badania nad właściwościami Gravioli rozpoczęły się już w latach 40-stych ubiegłego wieku, w głównej mierze pod egidą Narodowego Instytutu Raka i Narodowego Instytutu Zdrowia w Stanach Zjednoczonych. W wyniku badań, co najmniej dwadzieścia niezależnych instytutów i laboratoriów potwierdziło, iż związki chemiczne Gravioli, nawet przy małych dawkach, skutecznie niszczą komórki nowotworowe, nie oddziałując przy tym negatywnie na zdrowe komórki.
Okazało się również, że jedna z pięciu substancji wyekstrahowanych z nasion owoców Graviola (tzw. „związek 1”) jest „wybiórczo cytotoksyczny dla komórek gruczolakoraka jelita grubego (HT-29), i jest 10 000 razy silniejszy niż adriamycin”. Adriamycin, to nazwa handlowa dla środka chemioterapeutycznego – doxorubucinu, znany pod pseudonimem „Red Devil” ze względu na mocny czerwony kolor i straszne skutki uboczne, jakie obejmują zagrożenia dla życia oraz śmiertelne uszkodzenie układu sercowo-naczyniowego. Ten brak „selektywnej cytotoksyczności” – zdolności eliminowania tylko komórek nowotworowych, nie zaś zdrowych sprawia, że Adriamycin jest tak niebezpieczny. Mimo to był medykamentem stosowanym w pierwszej kolejności w leczeniu wielu nowotworów przez prawie pół wieku.

Zdolność Gravioli do niszczenia komórek nowotworowych tkwi w acetogeninach annonaceowych, składnikach chemicznych występujących w roślinach z grupy Annonaceae (do których Graviola należy). Acetogeniny są zdolne, nawet w niewielkich dawkach, do unieszkodliwienia komórek rakowych i wstrzymania ich rozwoju. Dzieje się tak, ponieważ inhibitują one procesy enzymatyczne zachodzące w błonach tylko i wyłącznie komórek rakowych. Z tego powodu nie niszczą one przy tym zdrowych komórek ciała tak, jak ma to miejsce w przypadku chemioterapii. Co więcej, acetogeniny są skuteczne w eliminowaniu guzów odpornych na różnego rodzaju terapie i leki. W wyniku odbytej chemioterapii komórki rakowe mogą bowiem uodpornić się nie tylko na wchodzące w jej skład leki, ale też na te, które nie są z nimi spokrewnione pod względem chemicznego składu (zjawisko to nazywa się MDR). Badania wykazały również, że aż 14 acetogenin ma niszczycielskie działanie względem komórek nowotworowych, a 13 z nich jest bardziej efektywne w walce z rakiem piersi z MDR niż trzy spośród popularnych leków używanych w chemioterapii.

Graviola podawana podczas chemioterapii chroni i wzmacnia układ immunologiczny (zamiast go niszczyć, co jest skutkiem ubocznym w wielu terapiach antynowotworowych), neutralizuje nudności, hamuje utratę masy ciała i włosów.

talerz_witamin_miody_spadziowy2

Miód Spadziowy

talerz_witamin_miody_wrzosowyMiód spadziowy powstaje z wydaliny mszyc i czerwców, albowiem owady te po pobraniu soku roślinnego przyswajają białko i inne substancje, natomiast cukry wydalają nie strawione. Ten słodki „kał owadzi” zwabia pszczoły, które dodatkowo go zagęszczają i składają w komórkach jako miód spadziowy. Miód spadziowy pszczoły zbierają w najczystszych lasach, dzięki temu można w nich poczuć zapach żywicy i igliwia.
W Polsce występują dwa gatunki miodów spadziowych; jest to tzw. spadź liściasta, pochodząca najczęściej z drzew lipy oraz spadź iglasta, zazwyczaj jodłowa i świerkowa. Należy pamiętać, iż spadź nie występuje corocznie, w niektórych regionach Polski występuje raz na kilka lat i to właśnie dlatego miód spadziowy jest jednym z droższych miodów w Polsce.
BARWA
W zabarwieniu jest najczęściej ciemny z odcieniem zielonkawym (w przypadku spadzi iglastej) lub ciemno żółtawym (w przypadku spadzi liściastej). Świeża spadź ma barwę jasną, potem ciemnieje pod wpływem światła i tlenu.
SMAK i AROMAT
Miody spadziowe z drzew liściastych posiadają łagodny i delikatny aromat oraz specyficzny smak, który nie każdemu odpowiada. Spadź z drzew iglastych jest łagodna, słodka, lekko żywiczna.

Miód spadziowy z drzew liściastych
Pod względem wartości odżywczych przewyższa miody nektarowe zawartością związków mineralnych. Wykazuje działanie moczopędne i żółciopędne oraz przeciwzapalne i dezynfekujące. Szczególnie polecany przy dolegliwościach dróg oddechowych. Stosowany w leczeniu układu moczowego, dróg żółciowych, wątroby, jelit oraz stawów. Pomaga w regulacji przemiany materii, przy leczeniu chorób przewodu pokarmowego, reguluje pracę serca, rozszerza naczynia wieńcowe, obniża ciśnienie, polepsza krążenie, miażdżycy oraz nerek. Stosuje się go również w chorobach reumatycznych i schorzeniach skóry, przyśpiesza gojenie ran, oparzeń i odmrożeń. Zmniejsza napięcie nerwowe, ogólne samopoczucie, działa uspokajająco. Obniża szkodliwe działanie używek jak: kawa, herbata, tytoń, alkohol.

Miód spadziowy z drzew iglastych
Miód spadziowy z drzew iglastych to król wśród polskich miodów. Jego smak łagodny i wonny przypomina zapach lasu jodłowego. Pozyskiwany jest przez pszczoły ze spadzi roślin iglastych takich jak: jodła świerk, sosna i modrzew. W składzie miodu spadziowego znajdują się zazwyczaj niewielkie ilości miodu nektarowego. W Polsce przeważają miody ze spadzi jodłowej i świerkowej.
BARWA
Spadź iglasta ma barwę ciemną, w tonacjach zgniło-zielonych, bagnistych, poprzez brązowe, do prawie czarnych. Charakteryzuje się dużą lepkością i większą gęstością w związku z czym miody spadziowe są cięższe od miodów nektarowych.
SMAK i AROMAT
W smaku są dość łagodne, mało słodkie, czasem mogą być gorzkawe lub kwaśne. Miody letnie często zawierają domieszkę miodu gryczanego nadającego mu specyficzny smak i zapach.
W porównaniu z miodem nektarowym odznaczają się z reguły wyższą zawartością związków azotowych, mineralnych, dekstryn, enzymów, kwasów organicznych i substancji antybiotycznych oraz wyższą aktywnością antybiotyczną, co dotyczy zwłaszcza spadzi jodłowej i świerkowej.
SKŁAD I ZASTOSOWANIE
Ze względu na wysoką zawartość biopierwiastków makro i mikrośladowych miód ten zalecany jest jako odżywka w okresie rekonwalescencji, u osób z hiperwitaminozą, anemią oraz pracujących w warunkach szkodliwych dla zdrowia.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Stosowany jest w leczeniu dróg oddechowych i stanach zapalnych organizmu, wykazuje działanie przeciwzapalne, aseptyczne, wykrztuśne, łagodzące kaszel. Polecany osobom cierpiącym na schorzenia reumatyczne, układu krążenia, choroby serca i naczyń krwionośnych oraz nerwicach. Wskazany jest przy chorobach przemiany materii, przewodu pokarmowego, chorobach serca, naczyń krwionośnych, miażdżycy, schorzeniach nerek i skóry oraz chorobach reumatycznych. Miód spadziowy używany jest również na schorzenia stawów i układu nerwowego. Posiada także działanie odtruwające i dlatego polecany jest osobom pracującym w warunkach szkodliwych, przy produkcji toksycznych substancji czy osobom po kuracjach silnymi lekami, np. lekami sterydowymi, przeciwnowotworowymi.  Bogaty w żelazo, posiada najwięcej naturalnych antybiotyków.

talerz_witamin_miody_akacja

Miód Akacjowy

talerz_witamin_miody_wrzosowy

Pozyskiwany jest w okresie kwitnienia z robinii akacjowej, zwaną przez pszczelarzy białą akacją lub białą lipą.
BARWA
W stanie płynnym – patoka, miód akacjowy ma barwę jasno-słomkową przez żółto-słomkową do zielonkawej. Niekiedy jest tak bardzo jasny, że wydaje się on być nawet bezbarwny, w związku z czym uważany jest za najjaśniejszy ze wszystkich miodów. Po skrystalizowaniu przyjmuje zabarwienie od białego do kremowo-żółtawego.
SMAK i AROMAT
Pod względem konsystencji i barwy przypomina syrop z cukru buraczanego. Z uwagi na wysoką zawartość cukru owocowego – fruktozy, pozostaje w stanie płynnym przez długi okres i bardzo wolno krystalizuje. Odznacza się delikatnym, subtelnym, lekko mdłym aromatem, harmonizującym z kwiatami akacji. W smaku jest słodki, delikatny i lekko kwaskowaty. Ma opinię najsłodszego wśród wszystkich miodów.
Jest to jedyny miód, który mogą spożywać chorzy z lekkimi postaciami cukrzycy (nieinsulinozależni) ponieważ zawiera fruktozę, polecaną osobom eliminującym z diety cukier buraczany, czyli sacharozę i zastępowanie go miodem. Charakteryzuje się także wyższą zawartością sacharozy niż inne miody nektarowe (7-10%).
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Miód akacjowy, podobnie jak kwiaty akacji, zawiera flawonoidy, kwas syryngowy i śluzy. Typowa dla miodu akacjowego jest bardzo niska zawartość związków mineralnych. Miód akacjowy ma walory charakterystyczne dla miodów jasnych wiosennych. Jako produkt szczególnie bogaty w cukry proste, łatwo i szybko przyswajalne przez organizm, jest przede wszystkim cenną odżywką regeneracyjną w stanach zmęczenia fizycznego i umysłowego. Ze względu na delikatny smak i aromat oraz odpowiednią konsystencję jest popularnym środkiem słodzącym do wielu potraw, napojów, a zwłaszcza do deserów. Jest szczególnie lubiany przez dzieci, dlatego poleca się go w miejsce cukru do słodzenia posiłków przeznaczonych zarówno dla dzieci starszych jak i niemowląt.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Stosowany w leczeniu zaburzeń trawienia, nadkwasoty żołądka, schorzeń nerek, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, gdzie przyspiesza odnowę błony śluzowej, zwiększając wydzielanie śluzu i polepszając ziarninowanie, a także poprawiając motorykę tych narządów oraz zaburzeń przewodu pokarmowego i układu moczowego, dzięki niewielkiej zawartości biopierwiastków i aminokwasów. Zalecany jest także w chorobach z przeziębieniami, zwłaszcza w towarzyszących im stanach zapalnych górnych dróg oddechowych. Poleca się go także przy bezsenności, a także w celu złagodzenia objawów zmęczenia, znużenia i wyczerpania organizmu. Podobnie jak inne odmiany miodu, można go stosować w chorobach skóry i zakażeniach  wywołanych przez ropotwórcze drobnoustroje tlenowe (gronkowce, paciorkowce) i beztlenowe (laseczki zgorzeli gazowej). Z uwagi na wysoką zawartość cukrów prostych (szybko dostarcza energii naszemu organizmowi), polecany jest przy zwiększonej aktywności naszego mózgu, zmęczeniu fizycznym, psychicznym i osłabieniu organizmu. Wykazuje działanie uspokajające, pomaga w walce z bezsennością, ale też wzmacnia nasz ustrój w chwilach wyczerpania chorobami. Cukry proste są w pierwszej kolejności wchłaniane do krwi i w ten sposób doskonale odżywiają nasze mięśnie czy inne komórki ciała.

talerz_witamin_zdjecia_manuka_5ok

Miód Manuka – zastosowanie i działanie

talerz_witamin_zdjecia_manuka_5ok

Według prekursora w dziedzinie badania właściwości miodu Manuka prof. Thomasa Henle oraz nowozelandzkiej rządowej agencji badawczej Crop & Food Research Institute, spożywanie Miodu Manuka może korzystnie wpływać na stan organizmu człowieka, ponieważ:

  • działa korzystnie na układ gastryczny, pokarmowy, odpornościowy,
  • pozytywnie wpływa na mechanizmy obronne organizmu znajdujące się w jelitach i zwiększa liczbę pro biotycznych bakterii jelitowych,
  • pozytywnie wpływa na stan skóry,
  • wykazuje korzystne działanie na ogólne samopoczucie;

Te szczególne właściwości miodu Manuka wynikają z wysokiej zawartości methylglyoxalu. Składnik ten nie występuje jednak w każdym miodzie w takim samym stężeniu. Zawartość substancji może się różnic pomiędzy poszczególnymi partiami miodu. Dlatego Manuka Health szczegółowo bada każdą partię miodu, aby sprawdzić zawartość methylglyoxalu.

„Opierając się na przeprowadzonych badaniach uważamy, że wyłącznie methylglyoxal jest odpowiedzialny za unikatowe właściwości miodu Manuka. Mogą występować także efekty synergistyczne, dzięki innym składnikom, takim jak polifenole, ale bez methylglyoxalu miód Manuka nie miałby swych unikatowych właściwości.”

– Prof. Thomas Henle

Należy jednak pamiętać, że miody Manuka nie są lekiem, ani substytutem leku i nie mogą być stosowane jako forma leczenia. Informacje dotyczące stosowania miodów Manuka pochodzą z opinii klientów, dotychczasowych badań uniwersyteckich oraz powszechnej, światowej opinii o tych miodach i nie stanowią gwarancji uzyskania takich samych efektów w każdym przypadku.

1. Miód Manuka działa dobroczynnie na układ pokarmowy – łagodzi uciążliwości i dyskomfort towarzyszące jego dolegliwościom. Klienci stosujący Miód Manuka wskazywali zwłaszcza na następujące dolegliwości, w których Miód Manuka niósł nieocenioną pomoc:

  • zgaga,
  • częste odbijanie w ciągu dnia,
  • refluks,
  • gronkowiec,
  • helikobakter,
  • wrzody dwunastnicy i żołądka,
  • zespół jelita nadwrażliwego (IBS),
  • gazy jelitowe;

2. Miód Manuka łagodzi objawy towarzyszące problemom z górnymi drogami oddechowymi:

  • infekcje nosa, gardła, krtani i oskrzeli,
  • dokuczliwy katar i kaszel,
  • przeziębienia i grypa,
  • angina,
  • zaleganie wydzieliny w oskrzelach,
  • bóle głowy, podwyższona temperatura;

3. Najwyższej jakości Miod Manuka (MGO 550+) dobroczynnie wpływa na problemy skórne:

  • pomaga przy popękanej i suchej skórze,
  • wygładza i oczyszcza cerę,
  • łagodzi świąd,
  • przyśpiesza znikanie pryszczy,
  • pomocny w walce z gronkowcem i trądzikiem młodzieńczym,
  • skuteczny w leczeniu półpaśca,
  • niweluje objawy suchej egzemy – sucha, łuszcząca i swędząca skóra, wrażliwa na słońce i zimno,
  • efektywny w zwalczaniu stopy cukrzycowej, trudno gojących się ran i odleżyn, miażdżycy kończyn dolnych;

4. Miód Manuka, to świetny i naturalny sposób na wzmocnienie ogólnej odporności organizmu. Sprawdza się zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u osób starszych. Zaletą miodu Manuka jest fakt, że można go zażywać profilaktycznie i przeciwchorobowo.

W zależności od zdiagnozowanego schorzenia lub dolegliwości, należy stosować Miód Manuka o odpowiednim faktorze. W doborze optymalnego faktoru miodu w stosunku do zaistniałej zmiany chorobowej, pomoże poniższa tabela. Prosimy jednak pamiętać, że Miód Manuka nie jest lekiem, tylko środkiem spożywczym i nie może on zastępować terapii zleconej przez lekarza.

Miód Manuka MGO 30+ Miód smakowy, pyszny i wartościowy dodatek do codziennej zdrowej diety

Miód Manuka MGO 100+

Zwiększanie odporności przeciw popularnym infekcjom bakteryjnym, poprawa ogólnego samopoczucia
Miód Manuka MGO 250+ Zwiększanie odporności i wsparcie przy odzyskiwaniu zdrowia w przypadku mniejszych, ale uciążliwych problemów zdrowotnych, wspomagająco przy lekkich i średnich przeziębieniach, wspomagająco przy lekkich postaciach problemów żołądkowych takich jak wrzody, helicobacter, refluks

Miód Manuka MGO 400+

Zwiększanie odporności i wsparcie przy odzyskiwaniu zdrowia w przypadku poważniejszych infekcji, wspomagająco przy przeziębieniach i grypie, wspomagająco przy problemach żołądkowych, wspomagająco przy problemach żołądkowych i jelitowych, takich jak wrzody, helicobacter, refluks, IBS, wspomagająco przy problemach skórnych (np. egzema, trądzik) i trudno gojących się ranach (np. stopa cukrzycowa, odleżyny, zakażenia bakteryjne)

Miód Manuka MGO 550+

Wsparcie intensywnego leczenia trudnych i chronicznych infekcji- wspomagająco przy przeziębieniach i grypie- wspomagająco przy problemach żołądkowych- wspomagająco przy problemach żołądkowych i jelitowych, takich jak wrzody, helicobacter, refluks, IBS- wspomagająco przy problemach skórnych (np. egzema, trądzik) i trudno gojących się ranach (np. stopa cukrzycowa, odleżyny, zakażenia bakteryjne)- wspomagająco przy trudnych infekcjach bakteryjnych (np. gronkowiec)