Miód Jeżynowy

talerz_witamin_miody_gryczanyJerzyna obficie występuje w zagajnikach, na poboczach dróg i szos, na obrzeżach upraw i na nieużytkach. Często porasta tereny ruderalne. Rośliny tego typu produkują ogromne ilości nektaru, który określa jego właściwości organoleptyczne.
BARWA
Miody te charakteryzuje ciemne zabarwienie (podobne do spadzi iglastej, choć nie tak intensywne), zmieniające się w ciemno bursztynowe w czasie krystalizacji.
SMAK i AROMAT
Posiadają wyraźny, słodki smak, z silnym posmakiem i aromatem leśnych owoców oraz wyczuwalnej kwas kwaskowatości charakterystycznej dla jeżyny i maliny leśnej.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Jeżyny są bogate w antocyjany, czerwone, niebieskie i fioletowe barwniki roślinne. Zmniejszają one kruchość naczyń krwionośnych, poprawiając ukrwienie oczu i polepszając jakość widzenia. Owoce jeżyny zawierają antocyjany i garbniki, które posiadają działanie bakteriobójcze i własności antybiotyczne. Jeżyna reguluje przemianę materii, działa wykrztuśnie oraz moczopędnie. Sok z owoców jeżyn działa przeciwgorączkowo. Herbatki z owoców i liści mają działanie wzmacniające organizm, działają uspokajająco. Jeżyny zawierają między innymi cukry, kwasy organiczne, prowitaminę A, witaminy z grupy B, B9, witaminę C, pektyny, garbniki, flawonoidy, kwas cytrynowy, barwniki antocyjanowe, związki mineralne potasu, wapnia i magnezu. Dzięki pestkom mają sporo błonnika i podobnie jak maliny, są dobrym źródłem miedzi i żelaza. Jeżyny ze wszystkich owoców zawierają najwięcej witaminy E, zwanej witaminą młodości.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Wyciąg z jeżyn zalecany jest w przeziębieniach jako środek wykrztuśny, oraz stanach gorączkowych. Owoce jeżyn są stosowane w diecie dla dzieci, mają właściwości regulujące trawienie, wzmacniające i uspokajające. Jeżyny posiadają właściwości lecznicze ściągające, przeciwbiegunkowe, przeciwbakteryjne, przeciw­zapalne, moczopędne, poprawiające przemianę materii. Owoce jeżyn poleca się w leczeniu anemii, w celu regulacji pracy przewodu pokarmowego, w okresie rekonwalescencji po ciężkich chorobach.  Owoce pozytywnie wpływają na pracę przewodu pokarmowego, ze względu na właściwości uspokajające, wskazane są też w zaburzeniach nerwowych. Odwar z liści działa napotnie, stosowany jest w przeziębieniu i anginie. Przynosi ulgę w przypadku nieżytów górnych dróg oddechowych. Ten sam odwar leczy również krwawą biegunkę.  Sok z jeżyn działa również napotnie i wykrztuśnie. Zalecany jest więc przede wszystkim w przeziębieniach oraz stanach gorączkowych. Warto sięgnąć po niego także w celu zwalczenia biegunki lub mdłości, złagodzenia bólu występującego przy zapaleniu jelita oraz w potrzebie obniżenia poziomu kwasów żołądkowych. Sok z jeżyn pomoże także w pokonaniu zgagi. Łagodnie regulują przemianę materii i ułatwiają usuwanie z moczem toksycznych metabolitów. Można ją stosować w zaburzeniach przemiany materii, złym trawieniu, w schorzeniach nerek i pęcherza moczowego. Zewnętrznie stosuje się w postaci okładów na rany i owrzodzenia oraz do płukania jamy ustnej i gardła. Również do kąpieli w świądzie skóry, wyprysku i trądziku.

talerz_witamin_owoce_coco

Olej kokosowy

talerz_witamin_owoce_cocoWśród Azjatów i mieszkańców Pacyfiku palma kokosowa zwana jest “drzewem życia”, „drzewem dostarczającym wszystkiego, co potrzebne do życia”, „drzewem tysiąca zastosowań”, „lekarstwem na wszelkie choroby”, a sam olej kokosowy znany i stosowany jest od wieków.
Zawiera witaminę B2, B6, C i E oraz kwas foliowy, potas, wapń, magnez, fosfor, żelazo, sód i cynk.
Sok z wnętrza młodego kokosa ma niemal identyczny skład jak osocze ludzkiej krwi, łatwo miesza się z krwią i jest szybko przyswajana przez organizm człowieka. Dlatego też do dziś stosuje się go dożylnie w postaci kroplówek, jako zastępczy płyn fizjologiczny nawadniający organizm i uzupełniający niedobory elektrolitów. Musi być jednak przetaczany wprost z owocu, gdyż tylko wtedy zachowuje swą sterylność.

Co sprawia, że olej kokosowy jest tak dobry, jakie czynniki sprawiają, że pomaga na „wszystkie” dolegliwości? Różnicę stanowi molekuła tłuszczu.
Wszystkie tłuszcze i oleje składają z kwasów tłuszczowych.  Istnieją dwa systemy klasyfikacji kwasów tłuszczowych. Pierwszy dzieli je na: tłuszcze nasycone, tłuszcze jednonienasycone i tłuszcze wielonienasycone. Inny system klasyfikacji oparty jest na rozmiarze molekuł lub długości łańcucha węglowego z zawartym w każdym ogniwie kwasem tłuszczowym. W tym systemie wyróżnia się kwasy tłuszczowe krótkołańcuchowe (SCFA), kwasy tłuszczowe średniołańcuchowe (MCFA) i kwasy tłuszczowe długołańcuchowe (LCFA). Olej kokosowy w przeważającym stopniu składa się z kwasów tłuszczowych średniołańcuchowych (MCFA), nazywanych również trójglicerydami średniołańcuchowymi (MCT).
Rozmiar kwasów tłuszczowych jest niezwykle ważny dla naszej diety, zdrowia i samopoczucia, ponieważ nasze ciała reagują i metabolizują każdy kwas tłuszczowy inaczej w zależności od jego rozmiaru. Nasycone kwasy tłuszczowe w oleju kokosowym to w przeważającej większości kwasy tłuszczowe średniołańcuchowe (MCFA). Natomiast znaczna część, bo aż 98% spożywanych przez nas tłuszczów czy olejów, składa się z kwasów tłuszczowych długołańcuchowych (LCFA).
MCFA bardzo różnią się od LCFA. Nie mają negatywnego skutku na cholesterol i pomagają w ochronie przeciw chorobom serca. MCFA obniża ryzyko miażdżycy tętnic i chorób serca. To właśnie dzięki kwasom tłuszczowym średniołańcuchowym (MCFA) olej kokosowy zawdzięcza swoją wyjątkowość oraz wszechstronną pożyteczność.
Bez wątpienia najlepszym źródłem kwasów tłuszczowych średniołańcuchowych jest olej kokosowy. Podobne właściwości posiada także olej palmowy.

Dowiedziono naukowo, że kokos w różnej postaci dostarcza wszechstronnych korzyści dla zdrowia. Badania na ten temat są publikowane w czasopismach medycznych, oto niektóre z nich:

  • zabija grzyby i drożdżaki powodujące kandydozę, grzybicę, pleśniawkę, pieluszkowe zapalenie skóry niemowląt i inne podobne infekcje,
  • łagodzi objawy związane z łuszczycą, zapaleniem skóry, egzemą,
  • stosowany na zewnątrz chroni skórę przed infekcjami,
  • wspomaga naturalną, chemiczną równowagę skóry,
  • zmiękcza skórę zapobiegając jej przesuszeniu oraz łuszczeniu się,
  • pomaga kontrolować łupież,
  • zapobiega zmarszczkom, obwisłej skórze oraz plamkom na ciele,
  • sprzyja zdrowemu wyglądowi skóry i włosów,
  • dostarcza ochrony przed szkodliwymi skutkami ultrafioletowego promieniowania słonecznego,
  • usuwa lub zabija tasiemca, wszy, lamblię i inne pasożyty,
  • zwiększa energię i wytrzymałość oraz poprawia wydajność fizyczną i sportową,
  • poprawia trawienie oraz wchłanianie innych składników pokarmowych, także witamin, minerałów oraz aminokwasów,
  • polepsza wydzielanie insuliny i wykorzystanie glukozy we krwi,
  • łagodzi symptomy związane z zapaleniem trzustki,
  • rozpuszcza kamienie nerkowe,
  • zapobiega chorobom wątroby,
  • pomaga uśmierzyć symptomy i redukuje ryzyko związane z cukrzycą,
  • redukuje problemy związane ze złym wchłanianiem pokarmu i mukowiscydozą,
  • poprawia wchłanianie wapnia i magnezu oraz wspomaga rozwój mocnych kości i zębów
  • chroni przed osteoporozą,
  • zapobiega symptomom chorób pęcherzyka żółciowego oraz chorób Leśniowskiego-Crohna jelita grubego, zapalenia okrężnicy wrzodziejącej i owrzodzeń żołądka,
  • poprawia trawienie oraz pracę jelit,
  • uśmierza ból oraz podrażnienie spowodowane hemoroidami,
  • wspomaga leczenie i regenerację tkanek,
  • podtrzymuje i wspomaga funkcje systemu obronnego organizmu,
  • chroni ciało przed rakiem piersi i okrężnicy,
  • poprawia poziom cholesterolu zmniejszając ryzyko chorób serca,
  • chroni przed miażdżycą tętnic,
  • pełni funkcję ochronnego przeciwutleniacza,
  • chroni ciało przed szkodliwymi wolnymi rodnikami, odpowiedzialnymi za przedwczesne  starzenie i choroby zwyrodnieniowe,
  • w przeciwieństwie do innych olejów nie usuwa rezerw przeciwutleniaczy,
  • uśmierca wirusy powodujące grypę, opryszczkę, odrę, żółtaczkę typu C, SARS i AIDS,
  • niszczy bakterie będące przyczyną wrzodów, zapalenia gardła, zapalenia dróg moczowych, ubytków oraz chorób dziąseł, zapalenia płuc, rzeżączki,
  • poprawia wykorzystanie funkcji podstawowych kwasów tłuszczowych i chroni je przed utlenieniem,
  • łagodzi napady padaczkowe,
  • ma mniej kalorii niż wszystkie inne tłuszcze,
  • wspomaga funkcje tarczycy,
  • wspomaga utratę nadmiaru wagi polepszając metabolizm,
  • nie odkłada się w postaci tłuszczu,
  • zapobiega otyłości i problemom nadwagi,
  • w przeciwieństwie do innych olejów roślinnych, nie wytwarza szkodliwych produktów ubocznych podczas smażenia,
  • jest całkowicie nietoksyczny dla ludzi.
talerz_witamin_owoce_roza

Roża

talerz_witamin_owoce_rozaRóża ma 10 razy więcej witaminy C niż czarna porzeczka i 100 razy więcej niż jabłka. Jest wręcz niezbędna podczas przeziębienia, kataru, grypy i innych infekcji. Dzika róża jest równie piękna dla zmysłów estetycznych, jak cenna dla lecznictwa.
Dawniej róża była wykorzystywana w leczeniu chorób, powstających w wyniku niedoboru witamin. Już kilka owoców róży zapewnia dzienną dawkę witaminy C, zawierają one również witaminy: A, B1, B2,E, K, flawonoidy, garbnik, kwasy organiczne, kwas jabłkowy, olejek eteryczny, pektyny, sole mineralne, żelazo, kwas askorbinowy. Witamina C nie jest wytwarzana samodzielnie przez organizm człowieka, a mimo to potrzebujemy jej do wspomagania krzepliwości krwi oraz przyswajania żelaza przez organizm. Niedobór prowadzi do poważnej choroby, której doświadczali dawni żeglarze i polarnicy – szkorbutu.
W kuchni polecana jako dodatek do duszonego lub pieczonego mięsa, z róży można przyrządzić też syrop lub konfiturę. Znana jest także jako źródło wybornego relaksu w postaci kąpieli w płatkach.
Działa lekko przeciwskurczowo i moczopędnie. Uzupełnia niedobory witaminy C. Może być stosowana w chorobie przeziębieniowej, w nadmiernej kruchości ścian naczyń włosowatych, w kamicy nerkowej i żółciowej. Pomaga przy zaburzeniach trawienia, bólach brzucha i przeziębieniach. Ponadto wykazuje działanie: wzmacniające, moczopędne, przeciwwirusowe i rozkurczowe. Podnosi ogólną odporność organizmu.

Płatki róży

Płatki róży zawierają witaminę C, karoten, witaminy z grupy B, witaminę K, która jest podstawą prawidłowej homeostazy. Ponadto zawierają:

  • wapno wpływające na przemianę materii oraz asymilację pożywienia,
  • potas niezbędny do normalnej aktywności serca,
  • miedź, która uczestniczy w różnicowaniu się komórek we krwi oraz poprawia aktywność gruczołów dokrewnych,
  • jodynę która korzystnie wpływa na gruczoł tarczycy.
talerz_witamin_owoce_maliny

Malina

talerz_witamin_owoce_maliny Owoce malin zawierają 3-8% cukru, głównie fruktoza, glukoza i sacharoza, które są łatwo przyswajalne przez organizm. Zawierają: pektyny, biorące udział w procesach trawiennych i oczyszczających organizm z toksyn, antocyjany, związki śluzowe, lotne związki zapachowe, kwasy organiczne: kwas cytrynowy, jabłkowy, salicylowy i w małej ilości mrówkowy oraz bogactwo witamin: A, C, E,B1, B2, B3, B6, PP i substancji mineralnych: wapń, potas, magnez – który regeneruje substancję włóknistą nerwów, żelazo – składnik hemoglobiny, sporo fosforu i miedzi.

W malinach występują antocyjany i związki należące do grupy polifenoli, posiadające  właściwości antyoksydacyjne, które działają jak „sprzątacze” wolnych rodników i innych aktywnych form tlenu. Zapobiegają w ten sposób rozwojowi chorób nowotworowych czy chorób układu krążenia. Podobnie działa też zawarty w malinach kwas ellagowy i garbniki, które także chronią przed chorobami nowotworowymi, a dodatkowo posiadają właściwości antybakteryjne i antywirusowe.

Owoce malin są doskonałym środkiem do zwalczania gorączki, ponieważ pobudzają czynność gruczołów potowych, a pot odparowując ze skóry powoduje obniżenie temperatury. Liście malin zawierają garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, związki żywicowe, sole mineralne: żelazo, wapń, miedź. Napary z liści malin działają ściągająco, przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, mają działanie hamujące rozwój bakterii jelitowych i skutecznie zmniejszają biegunkę. Pomocne są także w łagodzeniu bólu miesiączkowego, powodują bowiem nieznaczne rozkurczenie mięśni gładkich, m.in. macicy. Liście malin podobnie jak owoce mają działanie przeciwgorączkowe.

Sprawdzają się również jako lek w przypadku niedokrwistości, gdyż zawierają duże ilości żelaza i miedzi. Są uważane za jedno z najlepszych źródeł błonnika wśród owoców (właściwości przeczyszczające), co czyni z nich rewelacyjny składnik w kuracjach odchudzających. Niestety posiadając dużą ilość puryn, maliny nie powinny być spożywane przez ludzi ze skazą moczanową oraz niewydolnością nerek.

talerz_witamin_owoce_aloes

Aloes

talerz_witamin_owoce_aloesAloes zawiera wiele cennych aktywnych substancji, które korzystnie oddziałują na organizm. Preparaty z aloesu wykorzystuje się jako składniki leków biostymulujących, podnoszących odporność organizmu, zwłaszcza w przewlekłych stanach zapalnych dróg oddechowych, w obniżonej odporności spowodowanej długotrwałą chorobą. Skuteczne są także w leczeniu chorób alergicznych.

Sok z aloesu poleca się osobom cierpiącym na:

  • osłabienie, brak odporności, niedobór witamin i minerałów – dostarcza łatwo przyswajalne witaminy i minerały, wzmacnia układ odpornościowy pobudzając produkcję limfocytów i zwiększając fagocytozę, dodaje sił,
  • choroby układu trawiennego, zaparcia, biegunki, zapalenia jamy ustnej, jelit, wrzody żołądka , polepsza trawienie, oczyszcza jelita,
  • infekcje skóry, grzybice, drożdżyce, egzemy, czyraki, trudno gojące się rany, oparzenia, odmrożenia, niszczy bakterie i chorobotwórcze grzyby, pobudza przyrost komórkowy, zmniejsza ból i obrzęki, hamuje krwawienie i znacznie przyspiesza proces gojenia,
  • przyjmowany wewnętrznie, oczyszcza krew i cały organizm z zatruwających go grzybów i drożdży,
  • poprawia ukrwienie skóry, wzmacnia naczynia krwionośne i zapobiega ich pękaniu,
  • łagodzi stany zapalne i obrzęk śluzówki, hamuje biegunki, znakomicie nawilża skórę, zapobiega groźnym infekcjom i leczy już istniejące, łagodzi uczucie świądu i usuwa stany zapalne,
  • obniża poziom cukru we krwi,
  • rozszerza i oczyszcza naczynia krwionośne,

Badania wykazały,  że w miąższu liścia aloesu znajduje się całe mnóstwo bioaktywnych składników. Mają one różne właściwości zdrowotne. Wyróżniamy wśród nich:

  • Lignina – ta celulozowa substancja, posiadająca właściwość penetrowania w głąb ludzkiej skóry,
  • Saponiny – ich cechą charakterystyczną jest pienienie się po zmieszaniu z wodą, posiada  właściwości antyseptyczne,
  • Antrachinony – są to naturalne substancje o działaniu przeczyszczającym i przeciwbólowym. Mają imponujące właściwości antybakteryjne, grzybobójcze i wirusobójcze,
  • Substancje mineralne: wapń, mangan, sód, miedź, magnez, potas, cynk, chrom, żelazo, witaminy A, C i E, witamina B i cholina, witamina B12, kwas foliowy, aminokwasy, enzymy, cukry, sterole – sterole są substancjami o działaniu przeciwzapalnym. Te z nich, które zawarte są w aloesie, mają właściwości antyseptyczne i przeciwbólowe. Wykazują również działanie przeciwbólowe podobne do aspiryny;
talerz_witamin_owoce_noni

Noni

talerz_witamin_owoce_noniMorwa indyjska (Morinda citrifolia) zwana też noni na Hawajach, nono (na Tahiti), kura (na Fidżi) lub ak/al (w języku hindi). Jest to gatunek rośliny z rodziny marzanowatych.
Rodzimy obszar jej występowania to Chiny, Japonia, Tajwan, Półwysep Indyjski, Indochiny, Malezja, wyspy Andamany i Nikobary oraz Australia. Rozprzestrzeniła się na świecie jako przyprawa i środek leczniczy o działaniu działanie przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Obecnie występuje także w Afryce, Ameryce Północnej (na Florydzie i w Meksyku), Ameryce Środkowej, północnej części Ameryki Południowej i licznych wyspach Oceanu Spokojnego. Największe skupisko Noni, z którego jest produkowany sok, znajduje się na Tahiti w Polinezji Francuskiej.
Noni dobrze się czuje zarówno w ciemnych, zalesionych obszarach, jak również na otwartych, skalistych przestrzeniach, czy nawet piaszczystych podłożach. Dojrzewa w około 18 miesięcy i wydaje 4-8 kilogramów owoców miesięcznie przez cały rok.

Lecznicze właściwości Noni znane były już od pradawnych czasów, dlatego też mawia się o tej roślinie „aspiryna starożytności”. Roślina przetwarzana jest w całości – liście, łodygi, korzenie, jednak szczególnie popularny jest sok z jej owoców, który wspomaga wiele procesów leczniczych. Owoc ten posiada na dzień dzisiejszy 100 składników opisanych przez lekarzy jako pomocne w różnych schorzeniach, m. in.:

  • damnakantol – stymuluje wytwarzanie limfocytów typu T („zabójców raka”), poprzez sygnały regulacyjne, jest w stanie skutecznie hamować aktywność nowotworową w pewnych typach ludzkich nowotworów, m. in. w raku płuc, okrężnicy, trzustki i różnych postaciach białaczek; damnakantol obecny w soku Noni „zachęca” komórki nowotworowe do „uwierzenia”, że są w rzeczywistości zdrowymi komórkami, tym samym zatrzymując lub przynajmniej zwalniając przyspieszone rozmnażanie się tych komórek,
    prokseronina – substancja ta jest kluczowym źródłem do powstawania w naszym organizmie kseroniny, która następnie skutecznie walczy w naszym organizmie z licznymi dolegliwościami i chorobami,
    kseronina – regeneruje i odbudowuje komórki, pomaga nieprawidłowo funkcjonującym komórkom w podjęciu normalnych funkcji, oraz wspiera zdrowe komórki w zarządzaniu ich prawidłowym zachowaniem,
  • tlenek azotu – pobudza produkcję i aktywność komórek odpornościowych, przez co ma korzystny wpływ na wzmocnienie naszego systemu immunologicznego,
  • limonen,
  • polisacharydy – stymulują układ odpornościowy,
  • kwasy tłuszczowe – zapewniają zdrowie sercu,
  • błonnik – oczyszcza jelita, reguluje przemianę materii,
  • fitonutraceutyki – odżywiają komórki,
  • glikozydy – opóźniają proces starzenia się organizmu,
  • selen – dostarcza tlen do serca,
  • terpen – odmładza komórki, przyspiesza usuwanie toksyn,
  • aminokwasy – to podstawowy budulec białek,
  • skopoletyna – uśmierza ból, odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia krwi, jeśli ciśnienie tętnicze krwi byłoby zbyt wysokie, pomoże je obniżyć, a jeśli jest zbyt niskie, może je podwyższyć,
  • serotonina – jest neuroprzekaźnikiem obecnym u wielu roślin i zwierząt, w ludzkim organizmie  odgrywa znaczącą rolę w takich funkcjach życiowych jak: sen, regulacja temperatury, głód, zachowanie seksualne oraz stany patologiczne, jak migrenowe bóle głowy, depresja czy choroba Alzheimera;

Noni ma korzystne działanie na cały organizm w szczególności:

  • obniża i reguluje ciśnienie krwi,
  • reguluje temperaturę ciała,
  • korzystnie wpływa na jakość snu i samopoczucie walcząc z nerwicami i depresjami,
  • wpływa na wzrost energii,
  • działa antyhistaminatycznie i antypobudzająco,
  • ma działanie przeciwbólowe,
  • ma działanie antybakteryjne,
  • reguluje funkcje trawienne organizmu,
  • hamuje rozwój komórek rakowych i guzów;
talerz_witamin_owoce_granat

Granat

talerz_witamin_owoce_granatOwoc granatu zawiera dużo witaminy C, niacyny, potasu, błonnika, kwasy organiczne (przede wszystkim kwas cytrynowy), kompleksy cukrowo-polifenolowe, kwas elagowy, garbniki, flawonoidy, antocyjany oraz białko. Jest bogatym źródłem łatwo przyswajalnych polifenoli, które są potężnymi antyutleniaczami, jednak ich zawartość w soku z granatu przewyższa swoją ilością inne znane nam z przyrody źródła polifenoli. Spożywanie ich opóźnia procesy starzenia się i zwiększa odporność organizmu. Polifenole docierają w stanie niezmienionym do jelita gru­bego i tam chronią błonę śluzową przed rakiem. Regulują potencjał re­doksowy w jelicie grubym, który jest pod­stawą prawidłowego funkcjonowania zarówno błony śluzowej, jak i mikroflory. Zmniejszają też zagrożenie miażdżycą, pomagając utrzymać pod kontrolą cholesterol. Jakby tego było mało, granat jest kopalnią kwasów organicznych i żelaza. Owoc granatu jest cenną bronią w profilaktyce nowotworowej. Ekstrakt z owoców granatu jest też czynnikiem hamującym namnażanie się komórek raka piersi w badaniach in vitro.

  • granat przedłuża życie, zapobiega procesom starzenia i spowalnia postęp demencji wywołanej chorobą Alzheimera,
  • to zdrowy, naturalny napój miłosny, podnoszący doznania erotyczne, a także likwidujący zaburzenia erekcji,
  • sok z granatów zwalcza skutecznie choroby serca i układu krążenia, obniża ciśnienie krwi, poprawia przepływ krwi w mięśniu sercowym u pacjentów z chorobą wieńcową i redukuje złogi oraz zwapnienia w tętnicy szyjnej; ponadto sok z owoców granatu zmniejsza ciśnienie krwi, wpływa pozytywnie w chorobach układu krążenia o podłożu miażdżycowym,
  • łagodzi stany zapalne szczególnie w artretyzmie,
  • skutecznie działa przeciwko wolnym rodnikom i  powstawaniu nowotworów,
  • dowiedziono też ochronne działanie granatu na płód – picie soku z granatu przez kobietę ciężarną chroni płód przed uszkodzeniami mózgu,
  • granat wykazuje także właściwości wstrzymujące rozwój zmian nowotworowych prostaty, płuc, jelit, skóry i piersi,
  • sok pity systematycznie działa korzystnie przy astmie, problemach z trawieniem, wspomaga leczenie anginy, szkorbut,
  • świeże owoce zalecane są przy przeziębieniach, zwłaszcza ze stanami gorączkowymi,
  • spożywanie soku z owocu zwiększa czułość organizmu na działanie insuliny,
  • ekstrakty alkoholowe z granatu zwalczają bakterie odpowiedzialne za rozwój próchnicy, a także jest zabójczy dla 16 szczepów salmonelli, powodującej zakaźne zapalenie przewodu pokarmowego.

Granat ma także zastosowanie przy wyrobie kosmetyków:

  • chroni skórę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników,
  • aktywuje procesy regeneracji skóry i przyspiesza gojenie podrażnień,
  • wygładza zmarszczki, nadaje elastyczności skórze,
  • działa delikatnie ściągająco i zmniejsza pory,
  • działa przeciwzapalnie, odkażająco i bakteriostatycznie,
  • wspomaga gojenie trądzikowych stanów zapalnych,
  • poprawia ukrwienie i koloryt skóry.
talerz_witamin_miody_koniczynowy

Miód Konicznynowy

talerz_witamin_miody_konicznynowyTo stosunkowo rzadka odmiana miodu. Zazwyczaj występuje jako składnik miodu wielokwiatowego, jednak przy sprzyjających warunkach pogodowych jest możliwe uzyskanie czystego miodu koniczynowego.
BARWA
W stanie płynnym posiada barwę słomkowożółtą, a po skrystalizowaniu jasnożółtą. Miód z koniczyny czerwonej jest jaśniejszy i dłużej pozostaje w stanie płynnym. Po skrystalizowaniu jest prawie biały.
SMAK i AROMAT
Smak bardzo słodki, łagodny, ale nieco mdły. Ma wyraźny, niespotykany w innych miodach, kwaskowaty posmak, powoduje lekkie pieczenie, charakterystyczne właśnie dla miodu koniczynowego.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Miód koniczynowy działa wykrztuśnie, uspokajająco, posiada właściwości moczopędne i przeciwzapalne. Stosuje się go w zapaleniu oskrzeli i biegunkach.

talerz_witamin_miody_malinowy

Miód Malinowy

talerz_witamin_miody_malinowyMiód malinowy przywodzi na myśl najcieplejsze dni lata. Jest miodem oryginalnym i stosunkowo rzadko spotykanym. Malina kwitnie około 3 tygodnie, a rozpoczyna kwitnienie z końcem maja. To właśnie wtedy pracowite pszczoły zbierają najsłodszy malinowy nektar. Istnieją także odmiany kwitnące w drugiej dekadzie sierpnia, a cykl ten trwa nawet do początków listopada lub do pierwszych przymrozków. Warto zapytać z których odmian jest miód, bo różnice smakowe i zapachowe są jak najbardziej widoczne. Wczesne maliny są większe, słodkie z lekkim odcieniem kwaskowym. Te jesienne są znacznie mniejsze, ale równie jak nie bardziej słodkie od swoich wiosennych kuzynów, a ze względu na chłodniejszą aurę, w której kwitną, nie są „podgryzane” przez robaczki, larwy i inne insekty. Istnieją także maliny dziko rosnące – leśne, których smak przypomina odmiany wczesnowiosenne, ale bez tak wyraźnego posmaku kwaskowego.
BARWA
Miód malinowy charakteryzuje się kolorem złocistym, po skrystalizowaniu jaśnieje, staje się wtedy prawie śnieżnobiały, bardzo szybko krystalizuje.
SMAK i AROMAT
Wonią przypomina zapach kwiatów malin, z lekką nutą cytrynową.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Najliczniejszą grupę związków w miodzie stanowią węglowodany. W największej ilości monosacharydy: glukoza  (~34%) i fruktoza (~39%). Istotnym czynnikiem wpływającym na smak miodu są kwasy organiczne. W największej ilości występują kwasy: glukonowy, jabłkowy i cytrynowy. Zasadniczą grupą związków decydującą o smaku i aromacie miodu są olejki eteryczne pochodzące z nektaru. Łącznie z miodu wyodrębniono ponad 50 substancji aromatycznych, wśród których znajdują się wyższe alkohole alifatyczne, aldehydy i ketony, a także estry  i związki polifenolowe. Barwa miodu uzależniona jest od obecności różnych barwników. Największe znaczenie maja karotenoidy, głównie β-karoten i ksantofil. Do najważniejszych enzymów, pochodzących głównie ze śliny pszczoły, należy zaliczyć inwertazę, która powoduje rozpad sacharozy do glukozy i fruktozy, α-amylazę  i β-amylazę, prowadzące do przemiany polisacharydów  do dekstryn, a następnie do cukrów prostych. Ponadto miód zawiera pewne ilości mikroelementów: potas, chlor, fosfor, magnez, wapń, żelazo, mangan, kobalt  i inne. W miodzie stwierdzono również występowanie substancji o charakterze hormonalnym. Ważne zadanie spełnia acetylocholina. Miód zawiera także niewielkie ilości witamin: B1, B2, B6, B12, kwas foliowy, kwas pantotenowy i biotynę. Wartość kaloryczna 100 g miodu waha się w granicach 320–330 kcal. Dominujący udział cukrów prostych – glukozy i fruktozy, decyduje o właściwościach wzmacniających miodu. Cukry te są wchłaniane w układzie pokarmowym bezpośrednio do krwi, gdzie w zależności od potrzeb przetwarzane są w energię lub odkładane w wątrobie w postaci glikogenu.
Miód malinowy jest lubiany zwłaszcza przez dzieci i jest im też z innych względów szczególnie dedykowany. Doskonale nadaje się do sporządzania napojów orzeźwiających i słodzenia. Miód malinowym jest cennym produktem odżywczym, zwłaszcza dla ludzi wyczerpanych pracą fizyczną czy umysłową. Obecnie miód wchodzi w skład diety: sportowców, alpinistów, płetwonurków. Cukry proste biorą też udział w detoksykacji, chroniąc w pewnym stopniu przed działaniem zanieczyszczonego środowiska oraz obniżając toksyczne działanie alkoholu, nikotyny  i innych używek.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Obecna w miodzie acetylocholina obniża ciśnienie i poprawia krążenie krwi, natomiast cholina działa ochronnie na wątrobę oraz zwiększa wydzielanie żółci. Jony metali zawarte w miodzie stymulują produkcję czerwonych ciałek krwi i hemoglobiny. Antybakteryjne właściwości miodu są wynikiem kompleksowego działania kilku czynników. Jednym z nich jest powstający nadtlenek wodoru. Bakteriostatyczne działanie miodu wywołane jest także jego wysokim ciśnieniem osmotycznym, jak również może być to efekt działania olejków eterycznych i flawonoidów, występujących w miodzie w niewielkich ilościach. Miód odznacza się również właściwościami przeciwzapalnymi, odnawiającymi i oczyszczającymi. U dzieci spożycie miodu wzmaga rozwój umysłowy i zwiększa odporność na choroby. Dzieci w wieku 1–4 lat powinny dostawać 7 g (1 łyżeczka) dziennie, dzieci w wieku 5–12 lat powinny spożywać 15–40 g miodu dziennie.