talerz_witamin_owoce_acai

Acai

talerz_witamin_owoce_acaiJagody Acai (czyt. Asai) rosną na 10-15m drzewach, w kilku lub kilkunastu gronach, zawierających od 500 do 900 jagód. Drzewo Euterpi warzywnej (rodzina palm) owocuje 2 razy w ciągu roku, podobnymi do winogrona włóknistymi jagodami w kolorze fioletowym. Acai pochodzi z terenów tropikalnych Ameryki Południowej, ale został szeroko rozprzestrzeniony w strefie międzyzwrotnikowej na całym świecie. W Amazonii po dziś dzień jest podstawą diety mieszkańców dżungli, stanowiąc około 42% ogółu pożywienia.

Jagody Acai zostały odkryte dla reszty świata stosunkowo niedawno. Dopiero w 2000 roku ukazały się pierwsze publikacje na temat odżywczych właściwości owoców Acai, a najważniejszą z nich była informacja o ich właściwościach zdrowotnych. Badania naukowe stwierdziły, że jagody Acai są źródłem składników bioaktywnych, w tym antyoksydacyjnych antocyjanów, polifenoli, aminokwasów, fitosteroli, witamin i składników mineralnych.

  • antyoksydanty zwalczają wolne rodniki i zapobiegają powstaniu wielu chorób, w tym:
    • nowotworów i zawałów serca,
    • pozwalają zachować młodość i witalność,
    • poprawiają ogólny stan organizmu,
    • spowalniają procesy starzenia i opóźniają pojawienie się zmarszczek,
  • jagody Acai są najbogatszym źródłem kwasu elagowego, który jest bardzo silnym antyutleniaczem:
    • ma zdolność hamowania mutacji komórek DNA,
    • wywołuje obumieranie komórek nowotworowych,
    • ma zdolności blokowania enzymów powodujących przerzuty komórek nowotworowych,
    • kwas elagowy ma właściwości antybakteryjne i antywirusowe;
  • zawarte w owocach Acai aminokwasy korzystnie wpływają na rozwój, wytrzymałość i regenerację mięśni,
  • fitosterole blokują wchłanianie cholesterolu i odgrywają bardzo ważną rolę w zdrowym odżywianiu. W owocach Acai znaleziono najważniejszy sterol roślinny – beta-sitosterol,
  • zawarte w jagodach Acai witaminy: A, B1 (tiaminy), B2 (ryboflawina), B3 (niacyna), C, E (tokoferol), D oraz składniki mineralne: fosfor, wapń, potas, żelazo, zapewniają prawidłowe funkcjonowanie organizmu,
  • dodatkowymi korzyściami czerpanymi przez nasza organizm są:
    • poprawa kondycji umysłowej,
    • redukcja zmęczenia,
    • oczyszczanie organizmu,
    • polepszanie trawienia i wypróżniania,
    • łagodzenie stresu,
    • poprawa funkcjonowania seksualnego,
    • poprawa wzroku,
    • obniżenie poziomu złego cholesterolu,
    • podwyższenie poziomu dobrego cholesterolu,
    • obniżenie poziomu ciśnienia krwi;
talerz_witamin_owoce_goji

Goji

talerz_witamin_owoce_gojiGoji – inaczej kolcowój chiński, rośnie na krzewie Lycium Barbarum na wzgórzach i w dolinach Chin, Tybetu oraz Mongolii. Krzewy, na których rosną jagody goji, osiągają wysokość 1-3 m. Mają łukowato zwisające i pokryte kolcami gałązki. Same owoce (podłużne, czerwone jagody) mają długość do 2 cm. Są tak delikatne, że aby ich nie uszkodzić przy zbiorze – strząsa się je z krzewu, a nie zrywa. Świeżych nie powinno się dotykać rękoma, ponieważ dochodzi wtedy do rekcji utleniania i jagoda przybiera czarny kolor.Wyjątkowo mocny antyutleniacz. Ze względu na substancje, które zawiera, działa przeciw starzeniu się. Jagody goji zawierają:

  • 18 aminokwasów,
  • 8 polisacharydów,
  • 6 monosacharydów,
  • 5 nienasyconych kwasów tłuszczowych, w tym: kwas omega 6, kwas linolowy i alfa-linolowy, beta-sitosterol oraz inne sterole roślinne,
  • 5 karotenoidów, w tym beta-karoten i zeaksantynę, luteinę, likopen i beta-kryptoksantynę, ksantofil,
  • pigmenty fenolowe,
  • witaminy A, B1, B2, B6, C, E,
  • Wapń (112 mg/100 g – pokrywa ok. 10% dziennego zapotrzebowania) – niezbędny składnik do budowy kości i zębów,
  • Potas (1,13 mg/100 g – pokrywa ok. 24% dziennego zapotrzebowania) – składnik elektrolitów i kofaktor enzymatyczny,
  • Żelazo (9 mg/100 g) – składnik hemoglobiny, bierze udział w transporcie tlenu,
  • Cynk (2 mg/100 g) – niezbędny do budowy białek, łańcuchów DNA,
  • Selen (50 mg/100 g) – niezbędny do funkcjonowania układu enzymatycznego i odpornościowego. Jest bardzo silnym przeciwutleniaczem, którego moc można zwiększyć dostarczając witaminę E. Występuje wtedy tzw. efekt synergiczny, czyli współdziałanie dwóch czynników, dających efekt większy niż suma efektów, gdy czynniki działają oddzielnie. Chroni przez reumatoidalnym zapaleniem stawów i zwiększa libido,
  • Ryboflawinę (1,3 mg/100 g) – niezbędna do prawidłowego działania układu nerwowego i błon śluzowych wszystkich narządów. Niedobory powodują pogorszenie wzroku, problemy z koncentracją i snem,
  • Beta-karoten (7 mg/100 g) – odpowiada za poprawę wzroku,
  • Zeaksantyna (200 mg/100 g) – związek ten wchodzi w skład siatkówki oka,
  • Polisacharydy (do 31% wagi pulpy);
  • chińska literatura zielarska podkreśla szczególnie działanie jagód Lycium jako środka skutecznego w leczeniu patogenicznych stanów serca, wątroby, śledziony, płuc i nerek,
  • zalecane są w leczeniu reumatyzmu,
  • długotrwale stosowanie zapewnia wzmocnienie stawów, kości,
  • wzmacniają system odpornościowy,
  • zawartość błonnika pokarmowego reguluje układ trawienny i usprawnia jego pracę i wyszczupla,
  • opóźniają procesy starzenia,
  • poprawiają wzrok i witalność,
  • zapewniają długowieczność,
  • jak wykazały badania, zawarty w jagodach polisacharyd (cukier długołańcuchowy) posiada silne działanie stymulujące na system odpornościowy poprzez zwiększenie poziomu immunoglobulin A (Ig A) – protein immunologicznych, których poziom obniża się wraz wiekiem. Ich spożywanie zalecane jest dzieciom z obniżoną odpornością oraz osobom żyjącym w dużym stresie,
  • spożywanie Goji hamuje syntezę cholesterolu, zapobiegając przemianom tłuszczowym wątroby;

Jagody goji można dostarczać organizmowi w różnych formach. Najpopularniejsze są suszone owoce, które swoim wyglądem przypominają rodzynki. Są wspaniałym dodatkiem do ciastek i batoników zbożowych oraz musli. Mogą być dodatkiem do napojów i koktajli oraz różnych dań np.: zup owocowych i warzywnych, ryżu, kaszy, ryb, seviche, białych serów i twarogów. Owoce i liście goji są składnikami herbat i soków.

talerz_witamin_owoce_aronia

Aronia

talerz_witamin_owoce_aroniaOwoce aronii zawdzięczają swe prozdrowotne właściwości przede wszystkim obecności w owocach bioflawonoidów i rutynie. To właśnie te dwa składniki zapewniają poprawną strukturę i pracę  naczyniom krwionośnym, co  jest niezwykle istotną informacją dla osób ze skłonnością do żylaków i miażdżycy.

Ponieważ aronia zawiera antocyjany (związki zwalczające wolne rodniki), chroni organizm przed nowotworami. Posiada też w składzie wiele ważnych witamin:. A, B1, B2, B6, C, E, PP, składników mineralnych, antyutleniaczy i mikroelementów, biopierwiastków, a także błonnik i pektyny (hamują działanie powodującego nowotwory białka Gal3). Dzięki temu usprawnia przemianę materii i poprawia gospodarkę tłuszczami. Jej owoce mają także działanie odżywcze i antytoksyczne, a obecność kwasu chlorogenowego, spowalniającego absorpcję glukozy, sprawia, że aronia polecana jest dla diabetyków.

Obecność antocyjanów (aronia, to jedno z bogatszych źródeł antocyjanów w przyrodzie, znacznie więcej niż owoce czarnego bzu lub czarnej i czerwonej porzeczki), opóźnia proces starzenia się, ponieważ unieszkodliwiają one wolne rodniki, które to z kolei uszkadzają struktury komórkowe organizmu. Antocyjany ułatwiają też przemianę materii, szczególnie gospodarkę tłuszczową organizmu, a także łagodzą dolegliwości w chorobach trzustki i wątroby. Obecne w owocach antocyjany zabezpieczają także przed wadami wzroku, będącymi wynikiem przepracowania oczu i narażenia ich na silne bodźce zewnętrzne, np.: bliskość monitora, niewłaściwe oświetlenie itp.

Owoce aronii i ich przetwory wspomagają także usuwanie z organizmu szkodliwych metali ciężkich, takie jak ołów, które gromadzą się w organizmie z powodu zanieczyszczonego środowiska. Ponadto uodparniają skórę na szkodliwe działanie słonecznych promieni UV.

Owoce aronii zawierają także garbniki, fenolokwasy, kwasy organiczne – głównie jabłkowy, flawonoidy, procyjanidyny i β- karoten, sole mineralne (molibdenu, miedzi, boru, jodu, kobaltu, wapnia), których zażywanie zalecane jest przy chorobach układu krążenia (miażdżyca, nadciśnienie), schorzeniach górnych dróg oddechowych i jako środek łagodzący przeziębienie oraz zwiększający odporność ogólną organizmu. Badania dowodzą również, że aronia wykazuje korzystne działanie na przebieg choroby popromiennej, a antyoksydanty zawarte w owocach aronii spełniają bardzo ważną rolę w profilaktyce chorób nowotworowych. Kolejna sprawa, to tzw. czynniki kancerogenne, występujące w naszym codziennym otoczeniu w sposób naturalny, a w szczególności: zanieczyszczenie środowiska, spaliny, papierosy itp. Jednym ze sposobów zapobiegania szkodliwemu działaniu tych czynników jest spożywanie produktów o właściwościach anty-mutagennych, których aktywność w postaci antocyjanin w owocach aronii jest udowodniona.

talerz_witamin_owoce_zurawina

Żurawina

talerz_witamin_owoce_zurawinaOwoc żurawiny jest wyjątkowo bogaty w witaminy i minerały (witamina C, A, potas) oraz barwniki  i bioflawonoidy, których właściwości lecznicze są zalecane dla osób narażonych na stres. Zawiera również związki, które są naturalnymi antybiotykami, a zawarte w niej antocyjany i proantocyjany wspierają odnowę komórek korzystnie wpływających na wzrok. Obecność witaminy P przyniesie z kolei ulgę kobietom w okresie menopauzy, cierpiącym na dokuczliwe uderzenia gorąca czy zaczerwienienia skórne. Owoce żurawiny mają działanie antybakteryjne i przeciwgrzybiczne, dlatego powinno się je spożywać przy różnych infekcjach jako wspomaganie leczenia oraz jako skuteczną profilaktykę.

Przeciwwskazania
Mimo swoich dobroczynnych właściwości, żurawina nie jest niestety dla każdego. Po pierwsze zawiera ona szczawiany, które jeśli występują w zbyt dużej koncentracji, wykazują tendencje do krystalizacji. Dlatego też osoby z istniejącymi już i nieleczonymi kamieniami nerkowymi powinny unikać produktów zawierających tę substancję. Poza tym szczawiany utrudniają wchłanianie jelitowe wapnia. Z tego względu spożywanie żurawiny nie jest wskazane dla osób z osteoporozą. Po drugie żurawiny powinny unikać osoby przyjmujące leki zawierające warfarynę. Jest to lek o działaniu przeciwzakrzepowym. Substancje zawarte w żurawinie utrudniają usuwanie warfaryny z organizmu, co wzmaga jej działanie i może przyczyniać się do wystąpienia krwotoków.

  • Zapobiega  zakażeniu układu moczowego
    Zanim dojdzie do infekcji, bakterie E.coli muszą najpierw „przyczepić się” do ścian układu moczowego. Substancje zawarte w żurawinie, m. in. kwas hipuronowy, który ma działanie antybakteryjne, skutecznie to uniemożliwiają. Dzięki temu bakterie E. coli są wypłukiwane wraz z moczem.
  • Ma dobroczynne działanie na układ pokarmowy
    Owoce  żurawiny mają właściwości probiotyczne – wspomagają wzrost dobroczynnej mikroflory jelitowej i jednocześnie niszczą szkodliwe bakterie. Substancje zawarte w żurawinie stanowią barierę przed osiadaniem bakterii na ścianach narządów wewnętrznych.
  • Wykazano też, że owoce żurawiny zapobiegają powstawaniu płytki nazębnej
    Regularne picie soku z żurawiny działa na zęby jak teflon, tworząc na nich powłokę uniemożliwiającą bakteriom przyleganie do ich powierzchni oraz infekowanie tkanki dziąseł. Pomaga zapobiegać nie tylko próchnicy lecz także chorobom jamy ustnej, przyzębia i dziąseł.
  • Wspomaga skuteczność leczenia zakażeniem Helicobacter pylori, zapobiega tworzeniu się kamieni nerkowych
    Owoce żurawiny zawierają kwas chinowy. Jest on szczególny ponieważ w postaci niezmienionej zostaje wydalany z naszego organizmu wraz z moczem. Jego obecność sprawia, że mocz ma lekko kwaśny odczyn, co zapobiega łączeniu się jonów wapnia i fosforu w nierozpuszczalne związki. Tym samym chroni przed powstawaniem kamieni nerkowych.
  • Obniża stężenie cholesterolu LDL i podwyższa HDL
    Antyoksydanty zawarte w owocach żurawiny zapobiegają utlenianiu cholesterolu LDL, ma ona  zatem pozytywny wpływ na poziom „dobrego” cholesterolu, co z kolei zmniejsza ryzyko zawałów serca.
  • Zapobiega nowotworom
    Działanie to wynika z dużej zawartości substancji antyoksydacyjnych w owocach żurawiny.
  • Przeciwdziała chorobom układu krążenia
    Jej działanie porównuje się do właściwości czerwonego wina, dzięki przeciwutleniającym właściwościom flawonidów, zmniejsza zapadalność na choroby wieńcowe poprzez zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi i rozszerzanie naczyń krwionośnych.
  • Wpływa na spowolnienie procesu starzenia i obumierania szarych komórek, a tym samym wydatnie obniża ryzyko zapadania na choroby Alzheimera i Parkinsona.
Miody_kolory_miód_pierzga

Pierzga

Miody_kolory_miód_pierzgaNaturalna pierzga, to zakonserwowany pyłek kwiatowy, spożywany przez pszczoły w okresach braku pyłku w przyrodzie czyli jesienią, późną zimą i wczesną wiosną.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Pierzga ma wyższą wartość spożywczą niż pyłek, lepszą przyswajalność i bogatszy skład chemiczny. Jest pokarmem o dużej zawartości białka, witamin, składników mineralnych, substancji biotycznych. Zawiera witaminy: A, B1, B2, B6, B12, C, PP, E, D, K, H, składniki mineralne: P, S, Cl, K, Ca, Na, Mg, Fe, Cu, Zn, Co, Mo, Se, Cr, Ni, Si oraz enzymy: inwertazę, katalazę, pepsynę, trypsynę, lipazę, laktazę. Podobnie jak pyłek posiada dobre właściwości lecznicze i odtruwające.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Zastosowanie pierzgi jest analogiczne jak pyłku. Działa wzmacniająco i regenerująco w okresie rekonwalescencji, po przebytych zabiegach operacyjnych, w stanach pozawałowych, w spadku odporności, w stanach chronicznego zmęczenia, w niedoborach witamin i składników mineralnych. Zapobiegawczo i leczniczo stosuje się ją w anemii. Pierzga wzmacnia układ nerwowy w stanach depresyjnych, w stanach przemęczenia psychicznego, przy intensywnym wysiłku umysłowym. Reguluje funkcjonowanie układu trawiennego w chorobie wrzodowej, przy obstrukcjach i biegunkach. Działa ochronnie i odtruwająco w chorobach wątroby – wirusowe zapalenie wątroby. Szczególnie polecana jest w leczeniu stanów chorobowych jelit, anemii, chorobie nadciśnieniowej, braku łaknienia, w stanach wyczerpania, w chorobie układu nerwowego. Bardzo dobre efekty daje stosowanie pierzgi przy schorzeniach wieku starczego, łuszczycy oraz zaburzeniach wzroku.

Miody_kolory_miód_pylek_kwiatowy_2

Pyłek kwiatowy

Miody_kolory_miód_plaster_pylekPyłek kwiatowy, to męskie komórki rozrodcze produkowane przez kwiaty i obok miodu jest podstawowym pokarmem pszczół. Miód daje energię, pyłek to białko, tłuszcze, sole mineralne, witaminy, kwasy organiczne i hormony. Zebrany z kwiatów pyłek jest mieszany przez pszczoły z odrobiną miodu, nektaru lub śliny i w postaci uformowanych kulek, tzw. obnóży, przenoszą do ula w specjalnych koszyczkach na tylnych nogach. Pyłek w formie obnóży nazywamy pyłkiem pszczelim.
Znoszony do ula świeży pyłek składany jest do komórek, ubijany, pokrywany miodem, po którym to procesie następuje jego fermentacja, zbliżona do fermentacji kiszonej kapusty. W formie gotowej do spożycia przeznaczony jest na bieżące potrzeby pokarmowe. Mądre pszczoły tworzoną z niego także zapasy na okres braku pyłku w przyrodzie. Zakonserwowany pyłek to pierzga.

Właściwości odżywcze i terapeutyczne pyłku wynikają z bardzo bogatego składu chemicznego, w którym wyizolowano ponad 250 różnych związków chemicznych. Są to:

  • Węglowodany – fruktoza, glukoza, maltoza, arabinoza, ryboza, izomaltoza i wiele innych,
  • Tłuszcze – w pyłku wyodrębniono 12 kwasów tłuszczowych, między innymi: kwas palmitynowy, linolowy, linoleowy, arachidonowy,
  • Białka – w pyłku wykryto 32 aminokwasów, tj.: fenyloalanina, izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, treonina, walina, alanina, prolina, seryna, histydyna, glicyna i inne,
  • Składniki mineralne – makro i mikroelementy: potas, fosfor, wapń, magnez, sód, krzem, mangan, żelazo, miedź, cynk, jod, selen i inne,
  • Witaminy – A, B1, B2, B3, E, C, B6, PP, P, D, H, B12, kwas foliowy, inozytol, biotynę, kwas pantotenowy, kwercetynę,
  • Enzymy – amylaza, inwertaza, fosfatazy, peroksydazy i inne – łącznie 42,
  • Kwasy organiczne: jabłkowy, mlekowy, cytrynowy, winowy, szczawiowy, bursztynowy,
  • a także: rutyna, olejki eteryczne, fitocydy, antybiotyki-inhybiny, hormony, stymulatory wzrostu;

Ze względu na tak bogaty wachlarz składu chemicznego, ujawniono jego następujące pro-zdrowotne właściwości:

Odżywcze:

  • uzupełnia dzienne racje żywnościowe w aminokwasy, biopierwiastki, witaminy,
  • wzmacnia apetyt,
  • reguluje przemianę materii,
  • wzmacnia organizm,
  • regeneruje,
  • działa antyanemicznie (zwiększa liczbę czerwonych ciałek krwi),
  • zwiększa poziom żelaza w surowicy krwi;

Odtruwające (detoksykacyjne) – pyłek pszczeli:

  • eliminuje lub/i zmniejsza szkodliwe oddziaływanie czynników chemicznych na organizm człowieka
  • osłania tkankę wątrobową przed zatruciem substancjami toksycznymi,
  • ułatwia wydalanie toksyn,
  • ułatwia odnawianie tkanki wątrobowej uszkodzonej innymi przewlekłymi chorobami, przyjmowaniem dużej ilości leków,
  • uzupełnia niedobory bioelementów będące wynikiem choroby alkoholowej,
  • podnosi odporność organizmu na zakażenia, zwiększa ilość limfocytów, zwiększa ilość przeciwciał, przyspiesza leczenie zakażeń;

Antydepresyjne/uspokajające:

  • poprawia psychiczne samopoczucie człowieka,
  • zmniejsza nerwowość, rozdrażnienie,
  • wzmacnia system nerwowy osłabiony na skutek stresu lub przepracowania,
  • wspomaga leczenie depresji,
  • wspomaga leczenie nerwic wegetatywnych,
  • zwiększa ukrwienie tkanki nerwowej,
  • podwyższa sprawność psychiczną, zwiększa koncentrację układu nerwowego;

Antyalergiczne:

  • stosowanie pyłku wspólnie z miodem skutecznie leczy katar sienny, astmę lub znacznie łagodzi ich objawy;

Przeciwmiażdżycowe:

  • działa przeciwmiażdżycowo,
  • obniża poziom lipidów (trójglicerydów i cholesterolu), hamuje zlepianie płytek krwi,
  • wspomaga leczenie stanów pozawałowych,
  • wspomaga leczenie nadciśnienia oraz zaburzeń krążenia obwodowego;

Antybiotyczne:

  • działa na bakterie i grzyby,
  • jest skuteczny w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej (najskuteczniejszy w parze z propolisem),
  • w przewodzie pokarmowym, niszczy lub wstrzymuje działalność bakterii chorobotwórczych;

Regulujące trawienie:

  • jest stosowany przy rozstroju żołądka,
  • wspomaga leczenie silnych zaparć,
  • wspomaga leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zmniejsza krwawienia;

Lecznicze schorzeń prostaty;

Wspomagające leczenie cukrzycy –  skutecznie pomaga obniżyć poziom cukru we krwi;

Poprawiające ostrość widzenia – w skutek wysokiego stężenia ryboflawiny (wit. B2);

Przeciwzapalne

Kosmetyczne – odmładza i wzbogaca skórę w potrzebne mikroelementy i witaminy.

Uwaga! Alergicy i osoby uczulone na produkty pszczele nie powinny go spożywać!

Miody_kolory_miód_propolis

Propolis

Miody_kolory_miód_propolisPropolis czyli kit pszczeli jest balsamiczno-żywiczną substancją zbieraną przez pszczoły robotnice z pączków i młodych pędów topoli, brzozy, świerku, kasztanowca i innych drzew liściastych i iglastych oraz roślin. Barwa jest zróżnicowana w zależności od surowca z którego propolis powstaje, od żółto-zielonej do ciemnobrązowej, prawie czarnej. Kit służy pszczołom głównie jako materiał uszczelniający i dezynfekujący. Powlekają nim wgłębienia, uszkodzenia i szpary w ścianach ula, regulują szerokość „wylotka” na zimę. Pokrywają też nim („mumifikują“ – w celu zapobieżenia ich rozkładowi) ciała martwych szkodników, które wtargnęły do ula (ryjówki, myszy), a których, ze względu na rozmiary, nie są w stanie usunąć na zewnątrz.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
W jego skład wchodzi cały szereg substancji biologicznie czynnych, wykazujących bardzo silne działanie bakteriobójcze, bakteriostatyczne i przeciwbólowe, m. in.: proteiny, węglowodany, sód, potas, wapń, magnez, mangan, żelazo, miedź, fosfor, chlor, stront, lit, bar. Wykazuje dużą aktywność w stosunku do niektórych grzybów i pierwotniaków.
WŁAŚCIWOŚCI i ZASTOSOWANIE
Przyśpiesza procesy gojenia i regeneracji tkanek oraz metabolizm komórkowy, jest skuteczny w przypadku oparzeń, działa ogólnie odtruwająco. Regeneruje tkankę kostną, chrzęstną, nabłonek skóry, zapobiega powstawaniu blizn. Ma szczególne zastosowanie w leczeniu odleżyn, owrzodzeń i trudno gojących się ran oraz wrzodów żołądka. Z powodzeniem stosowany jest przy chronicznych nieżytach gardła, anginach, przy przeziębieniu, paradontozie i chorobach układu oddechowego. Stosowany wraz z antybiotykami podnosi skuteczność ich działania. Poprawia wzrok, łagodzi stany nerwowe i wpływa dobroczynnie na psychikę człowieka, poprawia pamięć, sprawność fizyczną i umysłową, zawarty w kicie aminokwas siarkowy – cytyna – wzmacnia porost włosów.

talerz_witamin_miody_wrzosowy

Miód Wrzosowy

talerz_witamin_miody_wrzosowyNazywany „Królem Miodów”,  ponieważ trudność i pracochłonność w pozyskaniu, a także mała ilość wrzosowisk w Polsce sprawia, że dostępny jest w nielicznych pasiekach. Pozyskiwany jest od pszczół w okresie wakacyjnym – od lipca do października, z kwiatów wrzosu. Z „pól wrzosowych” pszczoły zbierają nektar na miód o konsystencji galaretki.
BARWA
Ma barwę jasnobrunatną z jaśniejszym lub ciemniejszym rubinowym odcieniem. Galareta robi się w nim stosunkowo szybko. Po ewentualnym skrystalizowaniu robi się pomarańczowy rzadziej ciemnobrunatny. Ma on wtedy konsystencje drobnoziarnistą.
SMAK i AROMAT
Urzeka przyjemnym zapachem wrzosu dzięki zawartości olejków eterycznych i stu dwudziestu innych substancji pochodzących z nektaru oraz niezapomnianym, gorzkawym i ostrym smakiem, co jest rzadkim zjawiskiem wśród odmian miodu, co nie oznacza że nie jest słodkim miodem.  Nie zawiera wielu witamin, za to ich brak rekompensuje duża zawartość enzymów i wolnych aminokwasów.
ZASTOSOWANIE
Miód wrzosowy świetnie się sprawdza jako dodatek do potraw. Sosy słodko-kwaśne, mięsa w zalewie miodowej czy nawet jogurt, urozmaicone dodatkiem miodu – mają niepowtarzalny i oryginalny smak, a przy tym takie potrawy są zdrowe. Często stosujemy pszczeli miód wrzosowy do herbaty, kawy, kakao. Taki napój ma właściwości rozgrzewające i niejednokrotnie zapobiega chorobie. Nie można zapomnieć, że miód wrzosowy w doskonały sposób zastępuje cukier i w przeciwieństwie do cukru, nie zagraża naszemu zdrowiu.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Znajduje zastosowanie w leczeniu zapalenia gardła i błony śluzowej jamy ustnej – zwiększa odporność i chroni przed rozwojem zakażenia. Stosowany także w chorobach dróg moczowych i prostaty u mężczyzn po 40 roku życia, przy kamicy nerkowej, biegunkach, stanach zapalnych żołądka i jelit oraz chorobach reumatycznych. Sprawdza się jako lek w chorobach oczu.