talerz_witamin_miody_lakowy

Miód Wielokwiatowy

talerz_witamin_miody_akacjaMiody wielokwiatowe, to duża grupa miodów, których smak, barwa i walory zdrowotne uzależnione są od gatunków kwiatów, krzewów i drzew oblatywanych przez pszczoły, zróżnicowania rejonów stacjonowana pasiek czy terminów pozyskiwania. Nazywane są czasem „bukietem kwiatów” danego terenu. Można wymienić miody wielokwiatowe wiosenne o jasnych barwach i delikatnych smakach, miody z środka lata zawierające nektar lipy, facelii, gorczycy czy późniejsze z gryką czy słonecznikiem.
BARWA
W zależności od terminu zbioru miód wielokwiatowy może mieć różną barwę – od jasno-kremowej do ciemno-herbacianej. Natomiast miód pochodzący z nektaru kwiatów letnich jest znacznie ciemniejszy oraz odznacza się zdecydowanym smakiem i zapachem. W późniejszym etapie, po skrystalizowaniu zmienia nieco zabarwienie na jasnoszare lub jasnobrązowe.
SMAK i AROMAT
W smaku jest bardzo zróżnicowany, zależnie od składu nektaru, na ogół jednak jest łagodny, słodki. Niekiedy dominuje smak określonego nektaru, na przykład lipy, gryki czy akacji. Zapach miodu wielokwiatowego jest zwyczajowo silny, przebijający inne zapachy, przypomina zapach wosku. W stanie płynnym ma przyjemny delikatny zapach kwiatowy i łagodny smak.
SKŁAD i ZASTOSOWANIE
Skład roślin z jakich został zebrany nektar ma wpływ na jego walory odżywcze. Miód wielokwiatowy pod względem składu chemicznego, ze względu na różne „mieszanki” nektarów kwiatowych, cechuje duża różnorodność. Podobnie jak w innych odmianach miodu, podstawą jego właściwości odżywczych i leczniczych są cukry proste – glukoza i fruktoza. Szczególnie dużą zawartością cukrów prostych odznaczają się miody z kwiatów wiosennych. Natomiast miody pochodzące z pełni lata i jesienne są bogatsze w enzymy, biopierwiastki i związki o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, jakkolwiek aktywność antybiotyczna miodu wielokwiatowego jest dość niska. Ze względu na łagodny smak, miód wielokwiatowy polecany jest szczególnie dla dzieci.
WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE
Miody wielokwiatowe najczęściej poleca się w chorobach alergicznych dróg oddechowych, jak astma oskrzelowa atopowa (alergenna) lub katar sienny, zwany inaczej pyłkowicą lub alergicznym nieżytem nosa. W przypadku alergii pyłkowych, żucie plastra z miodem wielokwiatowym pozwala chorym na uodpornienie się na poszczególne pyłki-alergeny. Stanowią one swoiste antygeny, wytwarzające u pacjenta leczonego miodem przeciwciała. Zawarte z miodzie wielokwiatowym cukry proste (glukoza i fruktoza), dzięki łatwej przyswajalności przez organizm, stanowią cenne źródło energii dla mięśnia sercowego w chorobach serca i naczyń, a także wspomagają wątrobę w jej funkcji detoksykacyjnej w przebiegu chorób wątroby, woreczka żółciowego i innych. Ten pochodzący z kwiatów letnich, ze względu na silniejsze właściwości inhibinowe, znajduje przede wszystkim zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu grypy i chorób dolnych dróg oddechowych. Stanowi on także cenny produkt odżywczy i odnawiający w stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego organizmu.

Miody_kolory_miód_plaster_miodu

Plaster miodu

Miody_kolory_miód_plaster_mioduMiód plastrowy, zwany inaczej sekcyjnym. Jest to dojrzały miód zasklepiony w komórkach plastra. Miód taki żuje się razem z plastrem pszczelim. W porównaniu z miodem w klasycznej postaci patoki lub krupca, zawiera on większą ilość pyłku kwiatowego oraz propolisu.
Polecany dla alergików w profilaktyce pyłkowicy, kataru siennego i astmy wywoływanej uczuleniem na pyłki roślinne. W przypadku niedrożności nosa przynosi ono ulgę już po 5 – 15 minutach, a po tygodniu całkowite wyleczenie. Jeszcze lepsze wyniki można uzyskać, stosując równolegle żucie miodu plastrowego i spożywanie świeżego miodu.
Miód plastrowy dzięki swoim korzystnym właściwościom zapewnia prawidłowe działanie nabłonka dróg oddechowych, ułatwiając między innymi oczyszczanie go z zalegającej wydzieliny. W stanach zapalnych górnych dróg oddechowych, poleca się przyjmowanie go do wewnątrz. Miód można stosować samodzielnie, jak również w połączeniu z ciepłym mlekiem i masłem, sokiem z cytryny, sokami z warzyw, a także z naparami z surowców zawierających śluz.
Przez koneserów uważany za smaczniejszy od miodu spożywanego w tradycyjnej postaci.