Miody tradycyjne

Miody_strona_główna_grafika_2

W wielu kulturach zwany „płynnym złotem”, był pierwszym w historii dodatkiem słodzącym.
W nordyckiej Walhalli, pod czujnym okiem Odyna, polegli w chwale, na polu boju wojownicy popijają miód z rogów podawanych przez Walkirie.
Starożytni Egipcjanie wierzyli, że pszczoły, to ożywione łzy boga słońca Ra. Owady te były otaczane wielkim kultem, a miód mogli spożywać tylko najwięksi dostojnicy.
„Rzeczy pierwszej potrzeby dla życia człowieka – to: woda, ogień, żelazo i sól, mąka pszenna, mleko i miód…” – czytamy w Mądrościach Syracha.
Biblijna „ziemia obiecana” płynęła mlekiem i miodem. Król Salomon radził: „Jedz synu miód, bo jest dobry i przedłuży dni twego żywota”.
Gościł na stołach bogatej szlachty za Króla Kazimierza i ubogich chłopów jeszcze za panowania Piastów.
Miód jest stosowany w medycynie od ponad 4000 lat i doskonale znane są jego niezwykłe właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne i antyoksydacyjne. Może być wykorzystywany do leczenia wielu problemów zdrowotnych, od infekcji bakteryjnych górnych dróg oddechowych przez problemy gastryczne i choroby oczu, po choroby skóry czy poparzenia. Był używany do celów leczniczych przez samego Arysrysunek ściennytotelesa i Dioscoridesa.
Najstarszy dowód na podbieranie miodu pszczołom pochodzi sprzed 6 tys. lat i znajduje się na ścianie hiszpańskiej jaskini w Arana koło Walencji. Rysunek naskalny przedstawia wspinającego się na drzewo po miód człowieka, wokół którego latają pszczoły.
A co dziś o nim wiemy?

Miód – słodki produkt spożywczy, wytwarzany przez pszczoły i owady, poprzez przetwarzanie nektaru kwiatowego lub innych słodkich soków roślinnych. Pszczoły gromadzą go w plastrze, gdzie ulega dojrzewaniu. W zależności od surowca, z jakiego powstał miód, wyróżnia się miody:

  • nektarowe (kwiatowe)
  • spadziowe
  • mieszane (nektarowo-spadziowe lub spadziowo-nektarowe)

Miód może mieć konsystencję gęstego płynu lub stałą, a barwę od białej, poprzez jasnożółtą aż do brunatno-brązowej. W postaci płynnej nosi nazwę patoka, w postaci zestalonej (skrystalizowanej) krupiec.

Powstawanie miodu
Miód produkują pszczoły, znosząc do ula nektar kwiatowy lub spadź. Pod wpływem enzymów i kwasu mrówkowego sacharoza przekształca się w organizmie pszczoły w cukry proste – glukozę i fruktozę, których mieszaninę potocznie zwie się miodem.

Skład chemiczny miodu
Najliczniejszą grupę związków w miodzie stanowią węglowodany, a dalej: monosacharydy: glukoza i fruktoza, kwasy organiczne, olejki eteryczne, wyższe alkohole alifatyczne, aldehydy i ketony a także estry i związki polifenolowe. Barwa miodu uzależniona jest od obecności różnych barwników. Największe znaczenie maja karotenoidy, głównie ß-karoten i ksantofil. Spośród białek występujących w miodzie ważną rolę biologiczną spełniają enzymy, pochodzące głównie z gruczołów ślinowych pszczół. Do najważniejszych należy zaliczyć inwertazę, która powoduje rozpad sacharozy do glukozy i fruktozy, α-amylazę i β-amylazę, prowadzące do przemiany polisacharydów do dekstryn a następnie do cukrów prostych. Ponadto miód zawiera pewne ilości mikroelementów: (potas, chlor, fosfor, magnez, wapń, żelazo, mangan, kobalt i inne). W miodzie stwierdzono również występowanie substancji o charakterze hormonalnym. Miód zawiera także niewielkie ilości witamin – B1, B2, B6, B12, kwas foliowy, kwas pantotenowy i biotynę.

Aktywność biologiczna, wartości odżywcze i lecznicze miodu
Wartość kaloryczna 100 g miodu waha się w granicach 320–330 kcal. Dominujący udział cukrów prostych – glukozy i fruktozy, decyduje o właściwościach wzmacniających miodu. Miód jest cennym produktem odżywczym, zwłaszcza dla ludzi wyczerpanych pracą fizyczną czy umysłową. Obecnie miód wchodzi w skład diety: sportowców, alpinistów, czy płetwonurków. Cukry proste biorą też udział w detoksykacji, obniżając toksyczne działanie alkoholu, nikotyny i innych używek. Obecna w miodzie acetylocholina obniża ciśnienie i poprawia krążenie krwi, natomiast cholina działa ochronnie na wątrobę oraz zwiększa wydzielanie żółci. Jony metali zawarte w miodzie stymulują produkcję czerwonych ciałek krwi i hemoglobiny. Antybakteryjne właściwości miodu są wynikiem kompleksowego działania kilku czynników. Jednym z nich jest powstający nadtlenek wodoru. Miód odznacza się również właściwościami przeciwzapalnymi, odnawiającymi i oczyszczającymi. U dzieci spożycie miodu wzmaga rozwój umysłowy i zwiększa odporność na choroby. Dzieci w wieku 1–4 lat powinny dostawać 7 g (1 łyżeczka) dziennie; dzieci w wieku 5–12 lat powinny spożywać 15–40 g miodu dziennie.
Nie należy podawać miodu dzieciom poniżej 1 roku życia ze względu na naturalnie występujące w miodzie bakterie Clostridium botulinum, które mogą doprowadzić (bardzo rzadkie przypadki) do zachorowania na botulizm dziecięcy.

talerz_witamin_miody_akacja

Miód Akacjowy

talerz_witamin_miody_spadziowy2

Miód Spadziowy

talerz_witamin_miody_lipowy

Miód Lipowy

talerz_witamin_miody_wrzosowy

Miód Wrzosowy

talerz_witamin_miody_pomaranczowy

Miód Pomarańczowy

talerz_witamin_miody_rzepakowy

Miód Rzepakowy

talerz_witamin_miody_ogorecznikowy

Miód Ogórecznikowy

talerz_witamin_miody_nektarowo-spadziowy

Miód Nektarowo-spadziowy

talerz_witamin_miody_nawłociowy

Miód Nawłociowy

talerz_witamin_miody_mniszkowy

Miód Mniszkowy

talerz_witamin_miody_malinowy

Miód Malinowy

talerz_witamin_miody_lesny

Miód Leśny

talerz_witamin_miody_lawendowy

Miód Lawendowy

talerz_witamin_miody_lakowy

Miód Łąkowy

talerz_witamin_miody_koniczynowy

Miód Konicznynowy

talerz_witamin_miody_klonowy

Miód Klonowy

talerz_witamin_miody_kasztanowy

Miód Kasztanowy

talerz_witamin_miody_gryczany

Miód Gryczany

talerz_witamin_miody_eukaliptusowy

Miód Eukaliptusowy

Miody_kolory_miód_plaster_miodu

Plaster miodu

Miody_kolory_miód_propolis

Propolis

Miody_kolory_miód_pylek_kwiatowy_2

Pyłek kwiatowy

Miody_kolory_miód_pierzga

Pierzga

Miód Kruszynowy

talerz_witamin_miody_lakowy

Miód Wielokwiatowy

Miód Jeżynowy

Mleczko pszczele

Miód Tymiankowy

Miód Faceliowy

Miód z Ostropestu

Miód Cząbrowy

Miód Szałwiowy