MGO®, UMF®, NPA, KFactor ™ – różnice w oznaczeniach

MGO® (Methylglyoxal) – metoda badawcza prof. Thomasa Henle
Oznaczenie miodów symbolem MGO mówi nam o ilościowej zawartości aktywnego składnika miodu, odpowiedzialnego za jego unikatowe właściwości, np. MGO 400+ oznacza, że miód zawiera minimum 400 mg methylglyoxalu na kilogram miodu.
Methylglyoxal powstaje w wyniku przemiany biochemicznej dihydroksyacetonu – DHA (obecnego w nektarze kwiatu Manuka) w procesie dojrzewania miodu, a długość leżakowania miodu, zwiększa jego ilość w miodzie, co realnie przekłada się na jego jakość. Miody manuka o stężeniu MGO 550+ leżakują nawet do 7 lat, zanim trafią na półki sklepowe.
Skoro długość leżakowania determinuje zawartość MGO w miodzie, można spotkać miody z różnymi oznaczeniami, określającymi stężenie:

MGO 30+ (czyli methylglyoxal w stężeniu minimum 30 mg/kg) – niski poziom,
MGO 100+ (czyli methylglyoxal w stężeniu minimum 100 mg/kg) – minimalny poziom,
MGO 250+ (czyli methylglyoxal w stężeniu minimum 250 mg/kg) – podwyższony poziom,
MGO 400+ (czyli methylglyoxal w stężeniu minimum 400mg/kg) – wysoki poziom,
MGO 550+ (methylglyoxal w stężeniu minimum 550 mg/kg miodu) –bardzo wysoki poziom.

Co ciekawe również polskie odmiany miodów, zwłaszcza wrzosowy, gryczany i spadziowy, zawierają niewielką ilość methylglyoxalu, ale zawartość ta wynosi jedynie ok. 3,1 mg/kg.
Methylglyoxal można spotkać również w innych produktach: w kawie (23-47 mg/kg), w mleku i jogurtach (poniżej 2 mg/kg), w winie i piwie (3-11 mg/kg),w serach (4-11 mg/kg), w zielonej herbacie, soji, pomidorach, soku pomarańczowym, kakao.

UMF® (Unique Manuka Factor) – metoda badawcza prof. Petera Molana
Oznaczenie miodu symbolem UMF – Unikalny Czynnik Manuka, wskazuje na poziom antybakteryjnych właściwości miodu Manuka po zneutralizowaniu działania nadtlenku wodoru i jest stosowany do określania antybakteryjnej siły miodu w porównaniu z siłą działania phenolu. W związku z tym, numer który towarzyszy w określaniu antybakteryjnej siły miodu Manuka UMF, np. UMF 10+, odpowiada sile działania 10% roztworu phenolu.
UMF jest najbardziej rozpoznawalnym na świecie znakiem określającym antybakteryjną siłę miodu Manuka.
Również przy oznaczeniu UMF możemy znaleźć miody z różnymi oznaczeniami:

UMF 5+ (niska siła miodu)
UMF 8+ (niska siła miodu – przeznaczony dla dzieci)
UMF 10+ (średnia siła miodu)
UMF 15+ (wysoka siła miodu)
UMF 20+ (najwyższa siła miodu)

NPA (Non – Peroxide Activity) – metoda badawcza dr. Petera Molana
To najwcześniejsza metoda badawcza opisująca tzw. aktywność nienadtlenkową – NPA, która wskazuje na siłę, z jaką oddziaływują, począwszy od NPA 5+, do NPA 25+ (im wyższy wskaźnik, tym większe, antybakteryjne korzyści płynące z miodu). Jest to terminologia, którą wykorzystuje się do opisu analiz labolatoryjnych na świadectwach, wystawianych do każdej, przebadanej partii miodu. Tylko uzyskanie certyfikatu NPA, pozwala na oznaczenie miodu symbolem UMF.

KFactor ™
Oznaczenie KFactor mówi o stężeniu pyłku kwiatowego krzewu Manuka zawartego w miodzie, badanego za pomocą atomowego rezonansu magnetycznego. Ta technologia pozwala na identyfikację profilu miodu ze względu na zawartość pyłku Manuka między KFactor 12 i KFactor 16.