CIEKAWOSTKI

  • w celu wyprodukowania jednego kilograma miodu pszczoły zbierają nektar z 800 tysięcy kwiatów akacji, 1,3 miliona kwiatów rzepaku, 6,5 miliona kwiatów wrzosu, lub 8 milionów kwiatów gryki
  • w jednej pszczelej rodzinie jest około 40 – 50 tysięcy robotnic, a w jednym sezonie przeciętnie taka rodzina „produkuje” około 100 kg miodu (oczywiście trzeba pamiętać iż z tych 100 kilogramów pszczelarz zbiera około 10 kilogramów bo 90 kilogramów idzie na potrzeby wyżywienia i przezimowania pszczelej rodziny)
  • w sezonie jedna pszczoła produkuje 0,0025 – 0,002 kg miodu. Średni czas życia pszczoły miodnej (Apis mellifera) sięga do 40 dni, a zbieraczką pyłu staje się w ostatnim stadium rozwoju. Przyjmując uproszczenie iż sezon pszczelarski trwa od 20 marca do 10 października (205) dni, a pszczoła zbiera nektar przez 15 dni, jedna pszczoła produkuje w ciągu swojego życia 0,00018293 – 0,00014634 kg miodu (Pszczoła robotnica może wyprodukować w swoim życiu miód w ilości 1/12 łyżeczki do herbaty)
  • 10 lat temu i wcześniej w Polsce zbierano nawet 32 tysiące ton miodu. Było jednak wtedy więcej rodzin pszczelich. 15 lat temu mieliśmy ich prawie 2 miliony. Teraz jest około miliona 800 tysięcy. Za główną przyczynę ginięcia pszczół prezes Tadeusz Sabat uważa zatrucie środowiska środkami chemicznymi nieracjonalnie wykorzystywanymi w rolnictwie
  • Polska należy do europejskiej czołówki producentów miodu. Jednak pod względem spożycia na liście krajów unijnych plasujemy się bardzo daleko. Polak zjada rocznie około 60 dkg słodkiego smakołyku, a na przykład Austriak 2,5 kg. Do niedawna liderami byli Grecy z 3,5 kg miodu na jednego mieszkańca
  • pszczoły nie rozpoznają koloru czerwonego
  • afrykańskie pszczoły miodne, zwane pszczołami zabójcami, potrafią gonić swoją ofiarę przez pół kilometra
  • królowe pszczoły mogą żyć do dwóch lat, składają 3000 jaj na dzień
  • pszczoły robotnice żyją maksymalnie od 28 do 35 dni
  • pszczoły produkują miód od co najmniej 150 mln lat
  • pszczoła robotnica może wyprodukować w swoim życiu miód w ilości 1/12 łyżeczki do herbaty
  • teoretycznie energia zawarta w 30 gramach miodu pozwoliłaby pszczole oblecieć kulę ziemską
  • skrzydła pszczoły uderzają 11400 razy na minutę
  • przeciętna szybkość lotu pszczoły to tylko 24 kilometry na godzinę
  • pszczoły miodne nigdy nie śpią
  • miód przyspiesza gojenie się otwartych ran i przeciwdziała zakażeniom, poprawia pamięć, zwiększa wydolność fizyczną
  • miód nigdy się nie psuje, pod warunkiem że będzie zamknięty
  • Najmniejsze pszczoły miodne, to pszczoły karłowate (wschodnioazjatyckie), mają do 0,2 mm, a największe pszczoły, to Megachile Pluto, które mają do 40 mm
  • robotnice, to samice, ale nie rozmnażają się. Potomstwo zapewnia Królowa. Trutnie, to osobniki płci męskiej, nie posiadają żądeł
  • pszczoły zbieraczki pobierają nektar z kwiatów, dodają pierwsze enzymy, przynoszą do ula. W ulu przekazują nektar pszczołom ulowym, które wzbogacają świeży nakrop w aminokwasy, kwasy organiczne, dalsze enzymy rozkładające wielocukry na cukry proste i roznoszą nektar po wielu komórkach celem jego zagęszczenia
  • w miarę gęstnienia, miód przenoszony jest do następnych wyżej położonych komórek, jednocześnie dalej wzbogacany w związki organiczne
  • pszczoła to jedyny owad, którego wytwarzaną dla siebie żywność jada człowiek
  • przy temp. – 37°C miód zamienia się w szkło – jest twarde i przezroczyste
  • temp. +8°C, to najlepsza temperatura krystalizacji miodu
  • osy pobierają nektar także z roślin trujących dla człowieka, dlatego wytwarzany przez nie miód nierzadko jest przyczyną ciężkich zatruć

  • w niektórych rejonach (na przykład na Kaukazie, w Nowej Zelandii) występują rzadkie, trujące odmiany miodu. Ich szkodliwość wynika z właściwości nektaru. Typowym przykładem rośliny o trującym nektarze jest azalia pontyjska. Zatrucie takim miodem, mimo ciężkiego przebiegu, jest niegroźne dla życia i mija po kilkunastu godzinach. W smaku nie różnią się specjalnie od normalnego miodu

  • jedna pszczoła w ciągu całego swojego życia produkuje mniej więcej jedną łyżeczkę miodu

  • niezwykle interesującym fenomenem życia społecznego pszczół miodnych jest specjalny taniec sygnalizacyjny, który pszczoła zbieraczka odbywa w gnieździe po odkryciu nowego źródła pożytku. Jeśli znajduje się ono blisko, pszczoła tańczy zataczając koło, jeśli dalej (10-40 m) tańczy po linii tworzącej półksiężyc. Jeszcze dalsze źródło pożytku sygnalizowane jest ósemkami. Krzywe i kąty, które „rysuje” w tańcu zbieraczka, są dodatkowymi informacjami o położeniu źródła pożytku w stosunku do słońca. Rodzaj podrygów informuje o skali trudności przedsięwzięcia

  • pszczoła – to, według wierzeń ludowych, boskie stworzenie, które ma duszę, w języku polskim i litewskim o wszystkich innych owadach i zwierzętach mówi się, że „zdychają” natomiast pszczoła „umiera”, pszczołą nie żre jak inne zwierzęta, lecz je. Zabicie jej jest ciężkim grzechem

  • istnieje odmiana pszczoły miodnej, tzw. pszczoła miodna afrykańska (Apis mellifica scutellata), która charakteryzuje się znaczną agresywnością („pszczoły zabójcy”). W 1956 roku, doktor Warwick Kerr, sprowadził kilkadziesiąt królowych tych pszczół w okolice São Paulo, aby uczynić Brazylię największym producentem miodu na świecie. W tym celu postanowił skrzyżować je z pszczołami europejskimi. Przez niedopatrzenie jednego z pracowników królowe z Czarnego Lądu wydostały się na wolność. Osobniki, które powstały ze skrzyżowania gatunków, odziedziczyły agresywność i płodność afrykańskiej pszczoły. Odznaczają się również wielkimi zdolnościami adaptacyjnymi. Przez ponad pięćdziesiąt lat rozprzestrzeniły się na tereny niemal całej Ameryki Południowej, Środkowej i na południu USA (stany Teksas, Nowy Meksyk, Arizona, Kalifornia, Floryda, Utah). Zbliżanie się do gniazd pszczół zabójców może sprowokować je do gwałtownego ataku. Ofiara może zostać użądlona setki razy, co wywołuje zapaść kończącą się śmiercią.

  • miód – to symbol płodności i słodyczy. Posługiwali się nim podczas różnych obrządków Słowianie, Grecy, Semici

  • systematyczne konsumowanie miodu jest bardzo zdrowe! Jak najlepiej? Do szklanki przegotowanej i ostudzonej wody, dodać łyżkę miodu, rozcieńczyć w wodzie. Odstawić najlepiej na cały dzień, jeżeli będziemy go pić wieczorem, albo sporządzić wieczorem, wypijając przygotowany roztwór rano, pół godziny przed śniadaniem. Przed wypiciem można dodać plasterek cytryny, dla lepszego smaku. Jakie to ma znaczenie? Wśród substancji chemicznych odpowiedzialnych za antybiotyczne działanie miodu na organizm człowieka – jest inhibina. Po rozcieńczeniu z wodą, glukoza zawarta w miodzie powoduje szybkie powstawanie nadtlenku wodoru. Dlatego aktywność antybiotyczna rozcieńczonego miodu jest wielokrotnie (do 200 razy) większa od miodu nie rozcieńczonego. Jest to ważny czynnik kuracji miodowej

  • najstarszy dowód na podbieranie miodu pochodzi sprzed 6 tys. lat i znajduje się na ścianie hiszpańskiej jaskini w Arana koło Walencji. Rysunek naskalny przedstawia wspinającego się na drzewo po miód człowieka, wokół którego latają pszczoły